ไม่ได้ส่งเสียแต่ทำไมชอบแอบ:)

คือทำไมป้าข้างบ้านหรือคนข้างบ้านต้องยุ่งเรื่องของเราด้วยคะ คิอพอดีเราทำอะไรนิดหน่อยก็แบบโดนจ้องจับผิดเป็นเป้าสายตาเหมือนอยู่ในคุกเลยคะ เราแต่งตัวปกติก็แอบแซะแอบด่าคะหาว่าเราเริ่มแรด หรือเราจะไปไหนก็แบบแอบส่องแล้วก็มาบอกแม่เราว่าเราอย่างนู้นอย่างนี้แม่เราก็แคร์นะคะ แต่ไม่แคร์เราเลย ไม่สนใจเรา แคร์คำพูดคนอื่นเกินไปคะ คือเรามีเพื่อนมากินเลี้ยงที่บ้านมีทั้งผู้หญิงผู้ชายคือเพื่อนกันจริงๆคะละไม่เกเรเลย ป้าข้างบ้านเราก็แบบแอบดูแล้วเอาไปพูดไม่ดีอะคะ หาว่าเรามีแฟนแอบเจอผู้ชายอะไรอย่างนี้คะทั้งๆที่เพื่อนจริงๆ จนแม่เรายึดโทรศัพท์เราคะ ป้าแกไปบอกแม่เราว่าทำไมเลี้ยงลูกแบบนั้นแบบนี้จนแม่เราก็มาลงที่เราคะบางครั้งก็มาด่าว่าเรา หาว่าทำตัวไม่ดีคือเขาเชื่อคนอื่นมากกว่าคะ เราอธิบายเท่าไหร่เขาก็บอกว่าเราเหมือนพ่อคะ คือเรารู้สึกอึดอัดมากคะ จนเรารู้สึกเกียจป้าข้างบ้านมากเลย แต่อยู่หมู่บ้านเดียวกันคะทำอะไรไม่ได้สักนิด จะไปไหนทำอะไรเหมือนโจรมากคะ จะเจอเพื่อนก็ไม่ได้คะ ยิ่งเพื่อนผู้ชายที่สนิทมาแต่เด็กก็เจอกันหน้าบ้านไม่ได้เลยคะ ทำอะไรไม่ได้จนเพื่อนจะไม่มีใครคบเราเลยคะเพราะเขาก็รู้สึกอึดอัด คือต้องทำยังไงคะ
#คือเราเป็นลูกคนเล็กคะ พี่ชายแม่เราไม่สนอะไรเลยคะ ไม่แคร์คนอื่นจะพูดยังไง แต่เราโดนใครว่าไรนิดหน่อยแม่เราก็มาลงที่เราคะ คือเขารักพี่ชายมากกว่า เรา เรานิสัยเหมือนพ่อคะแม่เลยไม่ชอบแม่แค้นใจพ่ออยู่แล้วคะแต่มาลงที่เรา