มีใครปิดระบบความรู้สึกเหมือนเรามั้ย?

เราอยากเล่าและเราก็อยากรู้ เรื่องมันเป็นแบบนี้คือเราช่วงแรกเราเลิกกับแฟนเราเฮิร์ตหนักมากไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ต้องหาเพื่อนคุยต้องหาอะไรทำตลอด จนผ่านมาระยะนึงเราดีขึ้นเรื่องนี้มาก แต่ก็ยังคิดถึงอยู่บ้างในขณะที่เราคิดถึงเค้าเค้าได้เริ่มต้นใหม่ไปแล้วคือยังไม่ถึงกับเป็นแฟนกันแต่เค้าก็เริ่มต้นใหม่ไปแล้วมันทำให้ใจเรารู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก มันทำให้เรารู้สึกอยากมีคนคุยบ้างเราจะได้ไม่เหงาไม่คิดถึงเค้า เราโหยหาคนคุยทุกคนวันใช้เพื่อนหลายๆคนไปหาผู้ชายมาให้คุยแต่มันก็ไม่มีเลยจนบางทีเราหงุดหงิดมากเอ้อแบบรู้ว่าไม่สวยแต่กูก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นมั้ยอะไรแบบนี้แบบโหยหาคนคุยหนักมากอยู่ระยะนึง จนผ่านไปสักพักเราไม่รู้สึกอะไรเลยอะคือพูดง่ายๆไม่ต้องการคนคุยไม่ต้องการใครอีกแล้วรู้สึกอยากอยู่คนเดียวแต่พอเป็นแบบนั้นกลับมีคนเข้ามามากมายเราก็รู้สึกผิดที่น้องปฏิเสธแบบไม่ให้เค้าได้มีโอกาสอะไรเลยเรายอมรับว่ามันดูใจร้ายแต่หัวใจเรามันปิดระบบความรู้สึกไปแล้วพูดยังไงดีคือเรารู้สึกว่าเราไม่อยากก้าวเข้าไปในชีวิตของใครอีกแล้วเพราะกลัวโดนปฏิเสธและเราไม่อยากให้ใครเข้ามาในชีวิตของเราเพราะเรารู้ว่าการโดนปฏิเสธมันเจ็บปวด.....เรากำลังกลัวว่าตัวเองจะรักใครไม่ได้อีกเลย