สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องทุกข์ใจมาเป็นเดือนแล้ว อยากจะขอพื้นที่พันทิพย์ระบายความไม่สบายใจของเราหน่อยน่ะค่ะ
เราอยู่กรุงเทพมา 10 ปี อยู่กับแฟนมา 8 ปี แฟนอายุ33 เราอายุ26 ตลอดเวลาเราอยู่กับแฟนมีทั้งทุกข์และสุข อดอยากลำบากมาด้วยกันเยอะ เวลาเขาตกงานเราก็ทำงานหาเงินเลี้ยงเขา พอเราตกงานเขาก็หาเลี้ยงเรา ต่างคนต่างช่วยกันดี แฟนเราเป็นคนใจร้อนและเสพยาเดือนล่ะครั้ง เป็นเวลา 8 ปีที่อยู่ด้วยกัน
ทุกคนคงเกิดคำถามว่าอยู่กับเขาได้ยังไงทั้งที่เขาติดยา
คำตอบเราคือ มันเป็นคนความผูกพันที่ทำให้ตัดสินใจลำบาก เคยอดมื้อกินมื้อมาด้วยกัน มาม่า ซอง 6 บาท ก็กินด้วยกันมาแล้ว
ตลอดเวลามีทะเลาะกันบ่อยก็เรื่องยา เราอยากให้เขาเลิก แต่เขาก็ทำไม่ได้ นานสุด ก็ 3 เดือน แล้วก็กลับมาเล่นใหม่ เราเองก็ไม่ได้ดีน่ะค่ะ ก็สร้างปัญหาให้เขาเหมือนกัน มีครั้งหนึ่งเราเล่นหวยและติดหนี้หวย เป็นหลายหมื่น เขาก็หาเงินจากญาตของเขามาใช้หนี้ให้เรา แต่หลังจากนั้นเราไม่เคยเล่นหวยอีกเลย เราก็ใช้ชีวิตที่ทุกข์เรื่องยามานานมาก จนเราตัดสินใจลาออกจากที่ทำงานที่เก่าแล้วเราก็เปลี่ยนงานใหม่มา 2 ที่ จนเงินไม่พอที่จะใช้จ่าย แฟนเราก็บ่นเราทุกครั้งที่ออกจากงาน จนล่าสุดช่วงสงกรานต์เรากลับบ้านที่ต่างจังหวัด ญาติพี่น้องปู่ย่า อยากให้เรากลับไปอยู่บ้าน และมันเป็นช่วงเวลาที่เราได้เริ่มงานที่ใหม่หลังสงกรานต์ เราเลยไม่ได้ให้คำตอบที่บ้าน เราบอกขอคิดก่อน ตอนเรากลับบ้าน แฟนเราก็เอายามาเล่น และล่าสุดอาทิตย์ที่แล้วก็เอามาอีก เขาบอกว่าใกล้จะวันเกิดแล้ว จะเปลี่ยนตัวเองทำตัวใหม่ แต่เราไม่เชื่อเราฟังมาเยอะมากสำหรับคำพูดของเขา
เราก็เลยโทรไปปรึกษาพ่อ บอกว่า เราอยากกลับไปอยู่บ้าน
พ่อก็ถามว่า:อาการมันเป็นยังไง?
ฉ้นก็บอกว่า:มันไม่อยากทำงาน คิดถึงแต่บ้าน
พ่อ:ก็มันอยู่ที่ตัวลูกเองว่าจะเลือกเดินทางไหน ถามตัวเองซิว่าทุกวันนี้อยู่แล้วมีความสุขมั้ย
เรา:ไม่อ่ะคิดถึงบ้านคิดถึงปู่กับย่าอยู่ที่นี้ก็ไม่มีความสุข
พ่อ:แล้วคิดว่าชีวิตคู่ดีหรือยัง มันดีกับลูกพอยัง แต่พ่อคิดว่าไม่น่ะ คนติดยาก็ไม่ดีแล้ว มันอาจจะดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่พ่อบอกเลยว่าไม่ดีมากกว่าดี
ทำมั้ยลูกตัดสินใจไม่ได้
เรา:หนูไม่เข้มแข็งพออ่ะพ่อ แก้ปัญหาตัวเองก็ไม่ได้ มีอะไรก็ร้องไห้ หนูอ่อนแอ่อ่ะ
พ่อ:อยากให้คิดไตร่ตรองดีๆ มันมีทางออกของมันอยู่ที่เราเลือก ไม่มีใครห้ามได้
เราคุยกับพ่อเราเยอะมากเราคงบอกได้ไม่หมด
ญาติพี่น้องของเราหางานให้ทำที่บ้าน มีกิจการส่วนตัวเป็นเจ้าของเขียงหมู เขาอยากให้เราไปช่วยทำ
แต่คราวนี้มาถึงตัวเราว่าเราจะบอกแฟนยังไงให้เขาเข้าใจ และช่วงนี้การเงินของเราทั้ง2ขัดสนเพราะเราเพิ่งทำงานที่ใหม่เราสงสารเขา เราอยากจะเลือกเดินทางที่ดี แต่ด้วยความสงสารจึงตัดสินใจเลือกเดินทางที่เราอยากเดิน ไม่ได้ หรือต้องรอวันเวลาที่เราเข้มแข็งกว่านี้ค่ะ
เราต้องขอโทษด้วยน่ะค่ะถ้าเราพิมพ์ผิดหรืออ่านแล้วงงๆ เล่าไม่ประติดประต่อกัน
เพื่อนๆช่วยคิดทางออกให้กับคนอ่อนแออย่างเราด้วยน่ะค่ะ😔😔😢😭
🙏🙏🙏ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทางออกน่ะค่ะ
ผิดหรือเปล่าค่ะที่เราจะเลือกเดินทางในทางที่อยากเดิน
เราอยู่กรุงเทพมา 10 ปี อยู่กับแฟนมา 8 ปี แฟนอายุ33 เราอายุ26 ตลอดเวลาเราอยู่กับแฟนมีทั้งทุกข์และสุข อดอยากลำบากมาด้วยกันเยอะ เวลาเขาตกงานเราก็ทำงานหาเงินเลี้ยงเขา พอเราตกงานเขาก็หาเลี้ยงเรา ต่างคนต่างช่วยกันดี แฟนเราเป็นคนใจร้อนและเสพยาเดือนล่ะครั้ง เป็นเวลา 8 ปีที่อยู่ด้วยกัน
ทุกคนคงเกิดคำถามว่าอยู่กับเขาได้ยังไงทั้งที่เขาติดยา
คำตอบเราคือ มันเป็นคนความผูกพันที่ทำให้ตัดสินใจลำบาก เคยอดมื้อกินมื้อมาด้วยกัน มาม่า ซอง 6 บาท ก็กินด้วยกันมาแล้ว
ตลอดเวลามีทะเลาะกันบ่อยก็เรื่องยา เราอยากให้เขาเลิก แต่เขาก็ทำไม่ได้ นานสุด ก็ 3 เดือน แล้วก็กลับมาเล่นใหม่ เราเองก็ไม่ได้ดีน่ะค่ะ ก็สร้างปัญหาให้เขาเหมือนกัน มีครั้งหนึ่งเราเล่นหวยและติดหนี้หวย เป็นหลายหมื่น เขาก็หาเงินจากญาตของเขามาใช้หนี้ให้เรา แต่หลังจากนั้นเราไม่เคยเล่นหวยอีกเลย เราก็ใช้ชีวิตที่ทุกข์เรื่องยามานานมาก จนเราตัดสินใจลาออกจากที่ทำงานที่เก่าแล้วเราก็เปลี่ยนงานใหม่มา 2 ที่ จนเงินไม่พอที่จะใช้จ่าย แฟนเราก็บ่นเราทุกครั้งที่ออกจากงาน จนล่าสุดช่วงสงกรานต์เรากลับบ้านที่ต่างจังหวัด ญาติพี่น้องปู่ย่า อยากให้เรากลับไปอยู่บ้าน และมันเป็นช่วงเวลาที่เราได้เริ่มงานที่ใหม่หลังสงกรานต์ เราเลยไม่ได้ให้คำตอบที่บ้าน เราบอกขอคิดก่อน ตอนเรากลับบ้าน แฟนเราก็เอายามาเล่น และล่าสุดอาทิตย์ที่แล้วก็เอามาอีก เขาบอกว่าใกล้จะวันเกิดแล้ว จะเปลี่ยนตัวเองทำตัวใหม่ แต่เราไม่เชื่อเราฟังมาเยอะมากสำหรับคำพูดของเขา
เราก็เลยโทรไปปรึกษาพ่อ บอกว่า เราอยากกลับไปอยู่บ้าน
พ่อก็ถามว่า:อาการมันเป็นยังไง?
ฉ้นก็บอกว่า:มันไม่อยากทำงาน คิดถึงแต่บ้าน
พ่อ:ก็มันอยู่ที่ตัวลูกเองว่าจะเลือกเดินทางไหน ถามตัวเองซิว่าทุกวันนี้อยู่แล้วมีความสุขมั้ย
เรา:ไม่อ่ะคิดถึงบ้านคิดถึงปู่กับย่าอยู่ที่นี้ก็ไม่มีความสุข
พ่อ:แล้วคิดว่าชีวิตคู่ดีหรือยัง มันดีกับลูกพอยัง แต่พ่อคิดว่าไม่น่ะ คนติดยาก็ไม่ดีแล้ว มันอาจจะดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่พ่อบอกเลยว่าไม่ดีมากกว่าดี
ทำมั้ยลูกตัดสินใจไม่ได้
เรา:หนูไม่เข้มแข็งพออ่ะพ่อ แก้ปัญหาตัวเองก็ไม่ได้ มีอะไรก็ร้องไห้ หนูอ่อนแอ่อ่ะ
พ่อ:อยากให้คิดไตร่ตรองดีๆ มันมีทางออกของมันอยู่ที่เราเลือก ไม่มีใครห้ามได้
เราคุยกับพ่อเราเยอะมากเราคงบอกได้ไม่หมด
ญาติพี่น้องของเราหางานให้ทำที่บ้าน มีกิจการส่วนตัวเป็นเจ้าของเขียงหมู เขาอยากให้เราไปช่วยทำ
แต่คราวนี้มาถึงตัวเราว่าเราจะบอกแฟนยังไงให้เขาเข้าใจ และช่วงนี้การเงินของเราทั้ง2ขัดสนเพราะเราเพิ่งทำงานที่ใหม่เราสงสารเขา เราอยากจะเลือกเดินทางที่ดี แต่ด้วยความสงสารจึงตัดสินใจเลือกเดินทางที่เราอยากเดิน ไม่ได้ หรือต้องรอวันเวลาที่เราเข้มแข็งกว่านี้ค่ะ
เราต้องขอโทษด้วยน่ะค่ะถ้าเราพิมพ์ผิดหรืออ่านแล้วงงๆ เล่าไม่ประติดประต่อกัน
เพื่อนๆช่วยคิดทางออกให้กับคนอ่อนแออย่างเราด้วยน่ะค่ะ😔😔😢😭
🙏🙏🙏ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทางออกน่ะค่ะ