สวัสดีค่ะ เราอยากจะเล่าเรื่องความรักของเราและเราอยากรู้ความเป็นไปได้หรือไม่ยังไงก็ลองอ่านกันดูนะคะ เราเป็นคนนึงที่รู้สึกว่าคนที่เราคุยแล้วเรารู้สึกดีรู้สึกชอบ คนๆนั้นจะเป็นคนที่ในชีวิตจริงแล้วเราไม่สามารถเจอกันได้ง่ายๆ คือเราชอบคนไกลตลอดเลย ไม่รู้ทำไม เราได้คุยแต่กับคนที่อยู่ไกลเรา อย่างเราอยู่กรุงเทพแต่คนคุยเราอยู่อุดรงี้ (สมมุติ) มันยากที่จะเจอกัน แต่เราก็คิดว่ายังไงมันก็ต้องเจอกันได้ เราได้คุยกับคนๆนึง มาเดือนกว่าๆ (เราเป็นเลสเบี้ยนนะคะ) เรารู้จักกันโดยที่เขาฟอลไอจีเรามา เพราะเขาบอกว่าในเฟสเวลาเขาเปิดมาทีไรเห็นแต่ของเราขึ้นน่าฟิตตลอด5555เลยกดเข้ามาดูหน้าเฟสและกดฟอลไอจีมา แรกๆเราก็เอ่อน่ารักดีส่องไปส่องมา เราก็ทักเขาเลยในวันนั้น และก็คุยกันได้สักพัก เราก็ไปชอบเขาเฉยเลย ชอบแบบเฮ้ออยากคบกับเขา แต่เขาไม่ได้คิดกับเราแบบนั้น แต่เวลาที่คุยกันเรามีความสุขมากเลย แต่พี่เขาก็ดูมีความสุขนะที่คุยกับเรา แต่เขายังไม่ได้คิดกับเราแบบนั้น เราคุยกันทุกวันมีโทรคุยบ้าง จนตอนนี้ก็ยังคุยกันปกติ เราอยากเจอพี่เขามากๆเลย จริงๆถ้าจะเจอมันก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่ แต่เราไม่รู้จะไปเจอเขาในฐานะอะไรและเขาอยากเจอเราไหม5555 เขาเป็นคนไกลที่ทำให้เราพยายามอยากจะเจอเขาให้ได้เลย เราชอบจนไม่คิดว่าอยากจะชอบใครอีกแต่เขาอยู่ในแค่โลกโซเชี่ยล ถ้าวันนึงเขาหายไปเราไม่รู้จะทำยังไง เราคงทำอะไรเลยไม่ได้ใช่ไหม เราอยากรู้ว่า การที่เราชอบใครสักคนแล้วอยู่ไกลกันมันไม่สามารถใช้ชีวิตจริงด้วยกันได้บ่อยๆเหมือนคู่รักคู่ที่ชอบแล้วนัดกินข้าวกัน มันจะดีมันจะโอเคอะไรยังไง แล้วการที่เราเป็นคนไกลแบบนี้ สักวันเขาจะต้องเปลี่ยนไปจริงๆใช่ไหมคะ เพราะเราไม่สามารถเป็นคนในชีวิตประจำวันของเขาจริงๆได้ ):
เราชอบคนไกล....😞