วันนึงเลิกคุยกันจะมองหน้าไงให้ติดค่ะ ??

ค่ะเราคุยกับเพื่อนคนนึงเพื่อนคนนี้อยู่ห้องเดียวกับเราค่ะเราคุยกับเพื่อนคนนี้มาตั้งเเต่ป.6ตอนนั้นเราก็ชอบเค้านั้นเหละเเต่เพื่อนๆชอบเเซวด้วยความเป็นเด็กเราเลยไม่ชอบการโดนล้อโดนเเซวเราเลยพูดคำที่ทำร้ายจิตใจเค้าไปเยอะมากเเล้วเราก็ไม่ได้คุยกับเค้าพอขึ้นมา ม.2 เค้าไปชอบคนอื่นเราก็รู้สึกเหละว่าเเบบเออทำไมว่ะเเต่เราก็ไม่ได้อะไรเเต่เราก็เเอบมองตลอดพอขึ้นมา ม.3เราก็มีคนคุยเค้าเองก็ชอบคนอื่นเราก็เลยไม่ได้คิดเรื่องเค้าอีกพอขึ้นมาม.4เราได้อยู่ห้องเดียวกับเค้าเราดีใจโคตรๆอ่ะเเล้วเค้าก็มาจีบเราซึ่งเราโง่เรารู้นะว่าเค้าจีบเเต่ก็ไม่เเน่ใจสุดท้ายเรามีเเฟนซึ่งเป็นคนเดียวกับที่คุยกับเราตั้งเเต่ ม.3 เราบอกเค้าว่าเรามีเเฟนเเล้วน่ะตอนเเรกเค้าก็ไม่เชื่อสุดท้ายเค้าก็ไม่ล้มเลิกความพยายามเเต่ตอนนั้นเค้าบอกว่าเราเป็นเพื่อนสนิทเราก็คิดในใจเพื่อนอ่อก็ได้ว่ะจากนั้นเราก็เริ่มไม่เเน่ใจว่าทั้งหมดคือเพื่อนหรอพอเราคิดได้อ่อคงเพื่อนมั้งเราก็คิดว่าเราสองคนเป็นเพื่อนรักกันเเต่เราก็ยังชอบเค้าอยู่น่ะเเต่เราก็มีเเฟนเค้าก็เริ่มมีคนคุยเค้าไปคุยกับพี่ม.6สุดท้ายเค้าเสียใจร้องไห้เราคิดในใจว่าเเบบกูจะไม่มีวันทำให้ร้องไห้อีกเราก็เเอบคุยกับเค้าจนถึงเดือนที่6กว่าๆตอนนั้นเราสับสนมากเพราะเราเริ่มที่จะรู้สึกกับเพื่อนเรามากพอสมควรเราเลยกะจะบอกเลิกเเฟนเเต่มันก็มีหลายเหตุการ์ณทำให้ไม่ใช่เราที่บอกเลิกเเต่เป็นฝ่ายชายที่บอกเลิกเเล้วเราก็ได้กลับมาคุยกับเพื่อนเราเเต่เเบบเราเป็นคนที่เเบบโง่อ่ะเราไม่รู้เราไม่เเน่ใจว่าเเบบสิ่งที่เพื่อนเราทำมันจีบหรืออะไรสุดท้ายความพยายามของเพื่อนเราก็เริ่มหมดเค้าเริ่มถอยห่างออกจากเราเรื่อยๆเเต่เรากลับเเบบกลัวกลัวอะไรของเราไม่รู้เราไม่ยื้อเค้าไว้สุดท้ายเค้าตัดใจจากเราวันนั้นเหละเราคิดได้ว่าเเบบ ยิ้มไม่เอาดิเราพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อนในห้องก็คอยชงให้ตลอดจนมีอยู่วันนึงเราเหนื่อยเรากะจะพอเเล้วเเต่ก็เป็นวันเดียวกันเค้าทักเรามาเราไม่ได้คุยกับเค้า1เดือนตอนนั้นเราดีใจมากเราก็คุยกับเค้าตั้งเเต่นั้นมาเเต่เเล้วพอมาเมื่อวานเค้ากับเเปลกไปเค้าเล่นเกมทั้งวันจนเราทักไปว่าเเบบวันนี้ไม่ว่างเลยหรอเค้าก็ตอบมาว่าจะอะไรนักนาว่ะ อยากคุยเดี๋ยวก็ทักไปเองเหละเเล้วคือเราหน้าชาไปดิเราตอบไปเเค่โอเคคำเดียวเเล้วเค้าก็พิมพ์ต่อมาว่าไปหาคนคุยใหม่เหอะกูเป็นคนจบเเล้วคือจบเเล้วเราโมโห โกรธมากเราก็เลยพิมพ์ตอบไปว่าเออคือเราไม่รู้จริงๆว่าเเบบควรทำไงเเบบไม่อยากให้เค้าไปหรอกเเต่เเบบเราก็ ยิ้มกับเค้าเยอะเหมือนกัน เต่เราก็สงสัยว่าเเบบเห้ยไหนบอกว่าให้โอกาสกูเเล้วไงว่ะเเล้วทำไมเป็นงี้ตอนนี้เกิดคำถามในหัวเยอะมากเราไม่รู้เลยว่าเค้าทำเเบบนี้ทำไมตอนที่กลับมาคุยกันอีกครั้งยังดีๆอยู่เลยน่ารักมากๆด้วยซ้ำเเต่พออีกวันเป็นงี้เหมือนคนละคนเลยเห้ออเราไม่รู้จริงๆว่าเราควรทำไงต่อ เเล้วอยู่ห้องเดียวกัน เราไม่รู้ว่าเราจะต้องทำตัวไงให้มองหน้ากันติดหรือถ้าจะให้เค้ากลับมาได้ยิ่งดี
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่