วันนี้มีเพื่อนแท็ครูปกลุ่มเราสมัยเรียน ม.ปลายมาครบแก๊งค์เพื่อนสาว ซึ่งในรูปนั้นเจอเพื่อนเก่าคนนึง ที่เกือบลืมไปแล้วว่าเคยสนิทกันมากแค่ไหน เพื่อนที่กินนอนด้วยกัน ตื่นไปโรงเรียนด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกัน เรียนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน ความทรงจำต่างๆก็ย้อนเข้ามาว่าเราสนุกกันมากแค่ไหน แล้วเราทะเลาะกันเพราะเรื่องอะไรนะ มันนานจนลืมไปเสียแล้ว....คิดถึงจัง
เราทะเลาะกันเรื่องเพื่อนคนนี้เป็นคนต่างจังหวัดมาอยู่กับอาในกรุงเทพทะเลาะกับที่อาแล้วย้ายมาอยู่บ้านเรา พอจบ ม.6 นางก็จะย้ายไปเช่าห้อง ทำงานเรียนต่อเอง พอวันย้ายออกแล้วก็ขโมยโทรศัพท์เครื่องเก่าเราไปด้วย (เราให้ยืมใช้ตอนอยู่บ้านเรา)แต่โทรศัพท์หน้าจอแตกนางมาขอเงิน5000ค่าซ่อมหน้าจอเดียวคืนโทรศัพท์ มาจับได้ทีหลังว่าซ่อมไปพันกว่าบาท ด้วยความรักมากก็โมโห เสียใจมากๆเพื่อนกันทำไมทำกันยังงี้ ให้ใจให้ทุกอย่าง... เราก็ถึงขั้นบุกไปลงไม้ลงมือเอาโทรศัพท์คืนส่วนตังก็ไม่ให้จากนั้นก็ต่างคนต่างอยู่ตลอดมา
จนเวลาผ่านไปก็ค่อยๆลืมเรื่องแย่ๆไปแล้ว แปลกที่คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ตอนนี้มองกลับไปตอนนั้นนางก็คงหลงผิดไปช่วงนึง เพราะที่ผ่านมานางก็ให้ใจเรามาก เป็นเพื่อนไม่กี่คนที่มองตาก็รู้เรื่องว่าคิดอะไรกัน เราไม่ลังเลเข้าเฟสนางและแอดเพื่อนไป ไม่นานนางก็รับเพื่อนเราและทักเรามาว่า “สบายดีมั้ย...” วินาทีนั้นใจเต้นรัวมากๆ จะคุยยังไงดี เราก็ตอบไปว่า “สบายดี ขอโทษนะเรื่องเมื่อก่อน “ นางก็ตอบว่า”ขอโทษทำไม กูต่างหากต้องขอโทษ ตอนนั้นกูมันเห็นแก่ตัวกูเสียใจกูขอโทษ คิดถึงนะ” เรายิ้มโดยไม่รู้ตัวแล้วเราทั้งคู่ก็คุยกันตามประสาเพื่อนไม่ต่างกันเมื่อก่อน มีเรื่องเมาส์กันเยอะเลย
บทเรียนนี้สำหรับเราคือ ความหยิ่งในศักดิ์ศรี ความมีอีโก้ ไม่ยอมคน ความคิดใครแข็งสุดคนนั้นชนะ ไม่ใช่ชัยชนะที่แท้จริงเลย “หากเราคิดเอาชนะเพื่อน เราก็จะเสียเพื่อน”
โชคดีที่เราคิดจะแอดเพื่อนไปและวันนี้เราได้เพื่อนใหม่ที่เป็นเพื่อนเก่ากลับคืนมา
ซึ่งเพื่อนสนิทที่ทะเลาะจำแนกได้2อย่าง
1.นึกถึงคนๆนั้นแล้วคิดถึงเรื่องเก่าๆที่สนุกด้วยกัน
2.นึกถึงคนๆนั้นแล้วอยากมองบนนนนนน🙄🙄
ใครมีประสบการณ์แบบไหนมาแชร์กันนะคะ
ใครเคยดีกับเพื่อนที่ทะเลาะมานานบ้างคะ? แชร์ประสบการณ์คืนดีกับเพื่อน (เพื่อนยังไงก็คือเพื่อน)
เราทะเลาะกันเรื่องเพื่อนคนนี้เป็นคนต่างจังหวัดมาอยู่กับอาในกรุงเทพทะเลาะกับที่อาแล้วย้ายมาอยู่บ้านเรา พอจบ ม.6 นางก็จะย้ายไปเช่าห้อง ทำงานเรียนต่อเอง พอวันย้ายออกแล้วก็ขโมยโทรศัพท์เครื่องเก่าเราไปด้วย (เราให้ยืมใช้ตอนอยู่บ้านเรา)แต่โทรศัพท์หน้าจอแตกนางมาขอเงิน5000ค่าซ่อมหน้าจอเดียวคืนโทรศัพท์ มาจับได้ทีหลังว่าซ่อมไปพันกว่าบาท ด้วยความรักมากก็โมโห เสียใจมากๆเพื่อนกันทำไมทำกันยังงี้ ให้ใจให้ทุกอย่าง... เราก็ถึงขั้นบุกไปลงไม้ลงมือเอาโทรศัพท์คืนส่วนตังก็ไม่ให้จากนั้นก็ต่างคนต่างอยู่ตลอดมา
จนเวลาผ่านไปก็ค่อยๆลืมเรื่องแย่ๆไปแล้ว แปลกที่คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ตอนนี้มองกลับไปตอนนั้นนางก็คงหลงผิดไปช่วงนึง เพราะที่ผ่านมานางก็ให้ใจเรามาก เป็นเพื่อนไม่กี่คนที่มองตาก็รู้เรื่องว่าคิดอะไรกัน เราไม่ลังเลเข้าเฟสนางและแอดเพื่อนไป ไม่นานนางก็รับเพื่อนเราและทักเรามาว่า “สบายดีมั้ย...” วินาทีนั้นใจเต้นรัวมากๆ จะคุยยังไงดี เราก็ตอบไปว่า “สบายดี ขอโทษนะเรื่องเมื่อก่อน “ นางก็ตอบว่า”ขอโทษทำไม กูต่างหากต้องขอโทษ ตอนนั้นกูมันเห็นแก่ตัวกูเสียใจกูขอโทษ คิดถึงนะ” เรายิ้มโดยไม่รู้ตัวแล้วเราทั้งคู่ก็คุยกันตามประสาเพื่อนไม่ต่างกันเมื่อก่อน มีเรื่องเมาส์กันเยอะเลย
บทเรียนนี้สำหรับเราคือ ความหยิ่งในศักดิ์ศรี ความมีอีโก้ ไม่ยอมคน ความคิดใครแข็งสุดคนนั้นชนะ ไม่ใช่ชัยชนะที่แท้จริงเลย “หากเราคิดเอาชนะเพื่อน เราก็จะเสียเพื่อน”
โชคดีที่เราคิดจะแอดเพื่อนไปและวันนี้เราได้เพื่อนใหม่ที่เป็นเพื่อนเก่ากลับคืนมา
ซึ่งเพื่อนสนิทที่ทะเลาะจำแนกได้2อย่าง
1.นึกถึงคนๆนั้นแล้วคิดถึงเรื่องเก่าๆที่สนุกด้วยกัน
2.นึกถึงคนๆนั้นแล้วอยากมองบนนนนนน🙄🙄
ใครมีประสบการณ์แบบไหนมาแชร์กันนะคะ