คือเราเป็นคนนึงที่มักจะมีผู้ชายในอุดมคติของตัวเอง เวลามีคนเข้ามาคุย ถ้าไม่ใช่คนที่เราตั้งเอาไว้เราก็จะบอกเค้าคนนั้นก่อนเลยว่า
"ถึงคุยกันนานขนาดไหนก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก" แล้วทุกครั้งที่มีคนเข้ามาคุยก็จะมากกว่าหนึ่งคนตลอด และเราก็บอกแบบนี้
กับทุกคนตลอด แต่พอคุยกันไปเรื่อยๆก็รู้สึกสงสารคนที่คุยเพราะเหมือนเรารั้งเค้าไว้ รู้สึกบาปมากอ่ะฮื่ออ
ก็เลยตัดสินใจหักดิบคือเลิกคุย ถามว่าเหงามั้ย? ก็เหงา แต่พอเราเห็นเค้าไปคุยกับคนอื่น มันรู้สึกหวง
จะเรียกว่าหมาหวงก้างก็คงจะถูก แต่ถ้าถามเราอีกทีว่า
ต้องการคนนี้มาเป็นแฟนมั้ย? ก็ไม่...รึเป็นเพราะเราที่ไม่กล้าเปิดใจให้ใครมากกว่า ควรทำยังไงดี