ผมต้องปรับตัวยังไง?ผมน้อยใจนะที่ผมปรับอะไรเพื่อเค้าแล้วแต่เค้ายังไม่มีการปรับอะไรเพื่อผมบ้างเลย

ผม มีแฟนแล้วแฟนเป็นคนเที่ยว เป็นคนกินเหล้า(แต่ไม่บ่อย) เราทะเลาะกันเพราะเรื่องผมเป็นห่วงเขาจะกลับบ้านดึกแล้วมันอันตราย เราทั้งคู่อยู่ไกลกัน ผมกล่าวก่อนว่าผม ไม่ใช่ไม่ได้กิน ไม่ได้เที่ยวแต่ผมเลิกแล้วพอมีเค้า ผมเข้าใจนะว่าของพวกนี้มันเป็นสิทธิส่วนบุคคล คือผมก็เข้าวัยทำงานแล้วแฟนก้ด้วยเพราะเราอายุเท่ากันที่ทำงานแฟนจะมีการปาตี้กันอยู่แต่ฏ้ไม่ได้บ่อยคือคนเป็นแฟนมันก็เป็นห่วงผุ้หญิงกลับบ้านเที่ยงคืน ตี1 ตี2 เทอบอกเทอแคร์ความรุ้สึกผมแต่มันก็มีเหตุการณ์แบบนี้เรื่อยๆเทอบอกจะไม่ทำให้ผมห่วงแต่มันก้อดห่วงไม่ได้ตลอดอ่ะคับ ผมไม่อยากห้ามอะไรเพราะสถานะผมก็แค่แฟนไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่เขา ผมเลยอยากรู้คับผมปล่อยวางเรื่องนี้ไม่ได้จิงๆผมเป็นห่วงเค้า ผมรักเค้ามาก ผมคิดจะมีครอบครัวร่วมกับเขาด้วยซ้ำ ผมเลยคิดว่าถ้ามันยังเป็นอยู่งี้ผมพยามปรับทุกอย่างแต่เขายังปรับอะไรเพื่อผมไม่ได้บ้างเลยถ้าวันนึงมันถึงจุดที่ความอดทนผมน้อยลงมากๆผมจะทำยังไง ผมนั่งคุยกับเขามันก็ไม่กระจ่างผมควรปรับตัวยังไงเหรอครับ ผมกลัวถ้าผมเหนื่อยมากๆแล้วต้องปล่อยเทอไปผมอยู่ไม่ได้จิงๆ มันดูงี่เง่านะแต่คู่แต่ละคู่มีปันหาทั้งนั้นถือว่ามาระบายโง่ๆละกัน5555

ขอบคุนคับ