สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต คืออะไร?
อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของคุณค่ะ?
เมื่อก่อน เคยคิดว่าน่าจะเป็นความร่ำรวย
มีบ้านหลังใหญ่ๆ มีรถหรูๆขับ และความมีลาภ มียศ มีเกียรติในสังคม
ซึ่งจริงๆแล้วก็ทำให้มีความสุขได้แบบนึงนะคะ เพราะทำให้มีความสะดวกสะบาย ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นคนสำคัญคนหนึ่ง
แต่พอชีวิตดำเนินไป หลายคนมีทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว แต่ทำไมยังคงเจอความทุกข์อยู่ บางทีอาจจะทุกข์มากกว่าตอนไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ
แล้วเราจะเริ่มถามตัวเองบ่อยๆว่า สิ่งสมมุติต่างๆ นี้มันคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตจริงเหรอ นี่หรือคือสิ่งที่เราจะต้องให้ความสำคัญมาเป็นอันดับแรกในชีวิตเรา
แต่ก็ แล้วอะไรละที่จะทำให้คนเรามีความสุขได้อย่างแท้จริง
จนกระทั่งแพรได้ไปเจองานวิจัยชิ้นนึงที่โด่งดังมากๆ
เป็นผลงานวิจัย ของมหาวิทยาลัย Harvard
ซึ่งเป็นผลงานวิจัยที่ใช้เวลานานที่สุดในโลกเพื่อหา "ความสุข" ที่แท้จริงของมนุษย์
ใช้เวลาทำวิจัยไปทั้งสิ้นถึง 75 ปี!!
งานวิจัยที่ว่านี้คือ Harvard Study of Adult Development
เปลี่ยนผ่านมือผู้ควบคุมงานวิจัยมาถึง 4 รุ่น!!
และทีมวิจัยได้คำตอบจากผลการวิจัยว่า
สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของคนเราที่แท้จริง ก็คือ
"ความสัมพันธ์ที่ดี"
จากความเชื่อแรกเริ่มในช่วงวัยรุ่นที่ว่า ชื่อเสียงและเงินทอง จะทำให้มีชีวิตที่ดีและมีความสุข
แต่จากการศึกษามาตลอดระยะเวลา 75 ปี กลับพบว่า คนที่ให้ความสำคัญกับ
‘ความสัมพันธ์ที่ดีต่อผู้คนรอบข้าง’ นั้นจะเป็นผู้ที่พบกับความสุขที่แท้จริง
ความสัมพันธ์ที่ดีเป็นสิ่งที่หลายคนมองข้าม มักจะคิดว่าชื่อเสียง เงินทอง เป็นสิ่งที่สร้างความสุขได้ง่ายกว่า
ทำให้หลายคนเลือกที่จะทำงานหาเงินอย่างเดียว เพราะคิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีนั้นเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ต้องคอยเอาใจใส่อยู่ตลอดเวลา และเป็นเรื่องที่ยากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็สายเกินไป เพราะชีวิตคนเรามันสั้นนัก
หากจะแยกออกมาพิจารณาว่าทำไม ความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น จึงเป็นความสุขที่แท้จริงของคนส่วนใหญ่
จริงๆแล้วก็ตรงกับสิ่งพระพุทธเจ้าท่านได้ค้นพบ นั่นก็คือ พรหมวิหาร4 นั่นเองค่ะ คนที่มีพรหมวิหาร 4 จะเป็นผู้ที่มีความสุขและสงบ
พรหมวิหาร4 ก็คือ
เมตตา = ความรักใคร่ ความปราถนาดี
กรุณา = ความสงสาร อยากช่วยผู้อื่นให้พ้นทุกข์
มุทิตา = ความยินดีเมื่อผู้อื่นมีสุข ทั้งต่อคนและสัตว์
อุเบกขา = ความวางใจเป็นกลาง
ปัญหาอย่างนึงของคนเราคือ คนเราคิดว่าตัวเองจะไม่ตาย ใช้ชีวิตแบบ ไม่คำนึงถึงความตายทั้งๆที่มันอยู่กับเราทุกวินาที มันจะเกิดตอนไหนก็ได้
เราลืมความตายจนลืมคิดถึงความรู้สึกของผู้อื่น
จึงมักจะโกรธง่าย เกลียดง่าย ใม่สนใจความรู้สึกคนรอบข้าง เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว พูดให้คนรอบข้างเสียใจบ่อยๆ มีความลำเอียง มีความอิจฉา พยาบาท
แล้วรู้มั้ยค่ะว่า คนที่เป็นแบบนี้ จะเสียใจและเศร้าที่สุดในเวลาที่คนรอบข้างทยอยหายไปจากชีวิต
เพราะเค้าไม่สนใจสิ่งสำคัญในชีวิต ไม่สนใจที่จะทำสิ่งดีๆให้ตัวเองและผู้อื่น ใช้ชีวิตเหมือนกับว่าตัวเองและคนรอบข้างจะเป็นอมตะ เลยไม่แคร์ความสัมพันธ์ที่ดี
พอมารู้ตัวอีกที
คนรอบข้างที่เรารักก็ทะยอยหายไปหรือตายไปหมด
โดยที่คุณยังไม่ได้ให้ความรัก ยังไม่ได้สร้างประโยชน์ให้ใครเลย
ยังไม่ได้ขอโทษ ยังไม่ได้กล่าวขอบคุณกันและกัน
คนที่ป่วยใกล้ตาย ส่วนใหญ่แล้ว สิ่งสุดท้ายที่พวกเค้าอยากพูดก็คือ คำว่า ขอโทษ และขอบคุณ นั่นเองค่ะ
แล้วพระหรือนักบวชที่อยู่คนเดียวไม่มีความสัมพันธ์กับใครละ เค้าก็คงไม่มีความสุขกันรึป่าว ?
พระหรือนักบวช หรือคนที่ชอบอยู่คนเดียว เค้าก็มีความสุขได้ บางทีอาจจะมีความสุขมากกว่าพวกเราด้วยซ้ำไป
เพราะว่า
เค้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือ ตัวเขาเองค่ะ
เค้าเลยไม่ต้องพึ่งพาใครในการสร้างความสุข
คนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตนเอง ไม่ว่าเค้าจะอยู่ที่ไหนอยู่กับใครหรืออยู่คนเดียว
เค้าก็มีความสุขได้ตลอดเวลา เพราะเค้ารู้จักตนเองเป็นอย่างดีและสร้างความสุขความสงบได้จากจิตใจของตนเอง
โดยที่ไม่ต้องใช้องค์ประกอบภายนอกมาช่วยเลยค่ะ
รัก
แพร พลอยนภัส แสงชาพันธุ์
FB : Happy Prairie
อ้างอิง
ผลวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต คืออะไร?
อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของคุณค่ะ?
เมื่อก่อน เคยคิดว่าน่าจะเป็นความร่ำรวย
มีบ้านหลังใหญ่ๆ มีรถหรูๆขับ และความมีลาภ มียศ มีเกียรติในสังคม
ซึ่งจริงๆแล้วก็ทำให้มีความสุขได้แบบนึงนะคะ เพราะทำให้มีความสะดวกสะบาย ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นคนสำคัญคนหนึ่ง
แต่พอชีวิตดำเนินไป หลายคนมีทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว แต่ทำไมยังคงเจอความทุกข์อยู่ บางทีอาจจะทุกข์มากกว่าตอนไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ
แล้วเราจะเริ่มถามตัวเองบ่อยๆว่า สิ่งสมมุติต่างๆ นี้มันคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตจริงเหรอ นี่หรือคือสิ่งที่เราจะต้องให้ความสำคัญมาเป็นอันดับแรกในชีวิตเรา
แต่ก็ แล้วอะไรละที่จะทำให้คนเรามีความสุขได้อย่างแท้จริง
จนกระทั่งแพรได้ไปเจองานวิจัยชิ้นนึงที่โด่งดังมากๆ
เป็นผลงานวิจัย ของมหาวิทยาลัย Harvard
ซึ่งเป็นผลงานวิจัยที่ใช้เวลานานที่สุดในโลกเพื่อหา "ความสุข" ที่แท้จริงของมนุษย์
ใช้เวลาทำวิจัยไปทั้งสิ้นถึง 75 ปี!!
งานวิจัยที่ว่านี้คือ Harvard Study of Adult Development
เปลี่ยนผ่านมือผู้ควบคุมงานวิจัยมาถึง 4 รุ่น!!
และทีมวิจัยได้คำตอบจากผลการวิจัยว่า
สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของคนเราที่แท้จริง ก็คือ
"ความสัมพันธ์ที่ดี"
จากความเชื่อแรกเริ่มในช่วงวัยรุ่นที่ว่า ชื่อเสียงและเงินทอง จะทำให้มีชีวิตที่ดีและมีความสุข
แต่จากการศึกษามาตลอดระยะเวลา 75 ปี กลับพบว่า คนที่ให้ความสำคัญกับ
‘ความสัมพันธ์ที่ดีต่อผู้คนรอบข้าง’ นั้นจะเป็นผู้ที่พบกับความสุขที่แท้จริง
ความสัมพันธ์ที่ดีเป็นสิ่งที่หลายคนมองข้าม มักจะคิดว่าชื่อเสียง เงินทอง เป็นสิ่งที่สร้างความสุขได้ง่ายกว่า
ทำให้หลายคนเลือกที่จะทำงานหาเงินอย่างเดียว เพราะคิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีนั้นเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ต้องคอยเอาใจใส่อยู่ตลอดเวลา และเป็นเรื่องที่ยากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็สายเกินไป เพราะชีวิตคนเรามันสั้นนัก
หากจะแยกออกมาพิจารณาว่าทำไม ความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น จึงเป็นความสุขที่แท้จริงของคนส่วนใหญ่
จริงๆแล้วก็ตรงกับสิ่งพระพุทธเจ้าท่านได้ค้นพบ นั่นก็คือ พรหมวิหาร4 นั่นเองค่ะ คนที่มีพรหมวิหาร 4 จะเป็นผู้ที่มีความสุขและสงบ
พรหมวิหาร4 ก็คือ
เมตตา = ความรักใคร่ ความปราถนาดี
กรุณา = ความสงสาร อยากช่วยผู้อื่นให้พ้นทุกข์
มุทิตา = ความยินดีเมื่อผู้อื่นมีสุข ทั้งต่อคนและสัตว์
อุเบกขา = ความวางใจเป็นกลาง
ปัญหาอย่างนึงของคนเราคือ คนเราคิดว่าตัวเองจะไม่ตาย ใช้ชีวิตแบบ ไม่คำนึงถึงความตายทั้งๆที่มันอยู่กับเราทุกวินาที มันจะเกิดตอนไหนก็ได้
เราลืมความตายจนลืมคิดถึงความรู้สึกของผู้อื่น
จึงมักจะโกรธง่าย เกลียดง่าย ใม่สนใจความรู้สึกคนรอบข้าง เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว พูดให้คนรอบข้างเสียใจบ่อยๆ มีความลำเอียง มีความอิจฉา พยาบาท
แล้วรู้มั้ยค่ะว่า คนที่เป็นแบบนี้ จะเสียใจและเศร้าที่สุดในเวลาที่คนรอบข้างทยอยหายไปจากชีวิต
เพราะเค้าไม่สนใจสิ่งสำคัญในชีวิต ไม่สนใจที่จะทำสิ่งดีๆให้ตัวเองและผู้อื่น ใช้ชีวิตเหมือนกับว่าตัวเองและคนรอบข้างจะเป็นอมตะ เลยไม่แคร์ความสัมพันธ์ที่ดี
พอมารู้ตัวอีกที
คนรอบข้างที่เรารักก็ทะยอยหายไปหรือตายไปหมด
โดยที่คุณยังไม่ได้ให้ความรัก ยังไม่ได้สร้างประโยชน์ให้ใครเลย
ยังไม่ได้ขอโทษ ยังไม่ได้กล่าวขอบคุณกันและกัน
คนที่ป่วยใกล้ตาย ส่วนใหญ่แล้ว สิ่งสุดท้ายที่พวกเค้าอยากพูดก็คือ คำว่า ขอโทษ และขอบคุณ นั่นเองค่ะ
แล้วพระหรือนักบวชที่อยู่คนเดียวไม่มีความสัมพันธ์กับใครละ เค้าก็คงไม่มีความสุขกันรึป่าว ?
พระหรือนักบวช หรือคนที่ชอบอยู่คนเดียว เค้าก็มีความสุขได้ บางทีอาจจะมีความสุขมากกว่าพวกเราด้วยซ้ำไป
เพราะว่า
เค้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือ ตัวเขาเองค่ะ
เค้าเลยไม่ต้องพึ่งพาใครในการสร้างความสุข
คนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตนเอง ไม่ว่าเค้าจะอยู่ที่ไหนอยู่กับใครหรืออยู่คนเดียว
เค้าก็มีความสุขได้ตลอดเวลา เพราะเค้ารู้จักตนเองเป็นอย่างดีและสร้างความสุขความสงบได้จากจิตใจของตนเอง
โดยที่ไม่ต้องใช้องค์ประกอบภายนอกมาช่วยเลยค่ะ
รัก
แพร พลอยนภัส แสงชาพันธุ์
FB : Happy Prairie
อ้างอิง
ผลวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด