คือปีที่ผ่านมา(ม.3)เราสอบทุนNeedy(ขาดแคลนทุนทรัพย์)ผ่านรอบข้อเขียนค่ะ แต่รอบสอบสัมภาษณ์เราไม่ผ่านเนื่องจากกรรมการมองว่าที่บ้านเรายังพอมีฐานะไปได้ ซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่เลยค่ะ
คือเราอาศัยกับปู่และย่าค่ะ ปู่เกษียณแล้วค่ะส่วนย่าทำงานข้าราชการการเมืองค่ะ ส่วนแม่เราค้าขายค่ะรายได้ไม่แน่นอน ส่วนพ่อมีครอบครัวใหม่ค่ะไม่เคยช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายเราเลยรวมถึงแม่ด้วย พ่อเปิดร้านส้มตำอยู่แถวๆบ้านที่เราอยู่กับย่าค่ะซึ่งทั้งหมดย่าเราเป็นคนออกเงินให้ค่ะตั้งแต่เริ่มทำร้านรวมถึงค่าเทอมน้องคนละแม่ของเรา ตั้งแต่เล็กย่าคือคนเดียวที่ส่งเราเรียนค่ะ(ตอนประถมเราเรียนเอกชนค่ะเทอมละ7000+++) ตอนนี้เราเรียนรัฐบาลค่ะ2000+++ และน้องชายประมาณ5000+++
ย่าเรามีธุรกิจหอพักจำนวน30ห้องโดยประมาณค่ะ(กู้เงินมาทำหออะไรทำนองนี้นะคะ) ซึ่งมองผ่านๆดูเราก็ไม่ได้ลำบากใช่ไหมคะ เราของบอกว่าจริงๆไม่ได้ลำบากถึงขั้นต้องไปหางานทำหลังเลิกเรียนนะคะ แต่ในที่นี้คือย่าเป็นคนใจดี+ประหยัดค่ะ
แต่ย่าเราหัวโบราณด้วยค่ะความคิดแบบว่าถ้าสอบทุนปกติเสีย5-6แสน เผลอๆเป็นล้าน แต่เรามองว่าท่านมีทุนให้ไปค่ะเพียงแค่ท่านไม่ส่งเสริมเราค่ะ ท่านว่าเรียนที่นี่ก็ได้ ไม่ต่างอะไรกันหรอก
ลูกหลานคนอื่นเขาไม่เห็นไป ก็ยังได้ดีได้
แต่เรามองถึงเรื่องประสบการณ์ค่ะเราอยากได้ประสบการณ์
ท่านเคยพูดว่าย่าไม่มีเงินส่งหรอกหนี้ย่าก็เยอะ แต่เราดูรวมๆนะคะ ย่าเป็นคนใจดีที่ว่าใครมาขอยืมเงินท่านก็ให้แต่พักหลังไม่ค่อยให้แล้ว แต่พ่อเราค่ะเดือดร้อนทุกครั้งต้องมาพึ่งย่าตลอดเลย
เราคิดว่าถ้าหากย่ามีเงินพอลงทุนให้พ่อได้แล้ว การเรียนของเราถ้ากู้มาจะเสียหายมากน้อยซักเท่าไหร่กัน
เล่ามาถึงตรงนี้ใครงงหรือไม่เข้าใจตรงไหนหลังไมค์ได้เลยค่ะ
สุดท้ายนี้เราอยากถามว่า
1.ปีนี้เราตั้งใจจะสอบใหม่ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรจะเป็นทุกปกติหรือทุนขาดแคลนทุนทรัพย์ดี
2.สอบถามผู้ใหญ่/พ่อแม่ที่เคยกู้เงินเพื่อส่งลูกเรียนเมืองนอกหรือกูเพื่อนเรียนที่ไทยนี่แหละค่ะ คือ การกู้เงินเป็นสิ่งอึดอัดใจมากไหมคะ หรือลำบากตรงไหนหรือป่าว
จริงๆเราสงสารย่าเรานะคะที่ครอบครัวเราทำให้ท่านเดือนร้อน บางวันเราก็แอบทำงานค่ะ เช่น รับทำการบ้านเพื่อน ขายของออนไลน์ เพื่อให้มีรายได้บ้าง
ส่วนตัวแล้วทุกๆคนคิดยังไงกันคะ
บางคนอาจจะมองว่าเราเห็นแก่ตัวหรือปล่าว เราแค่อยากได้ประสบการณ์ค่ะ เราเริ่มฝึกภาษาอังกฤษจากที่ไม่เป็นอะไรเลยจนตอนนี้คุยกับเพื่อนต่างชาติที่มาแลกเปลี่ยนพอรู้เรื่องค่ะ เหลือประสบการณ์และเราอยากเรียนรู้ว่าถ้าเราไปต่างประเทศสถานการณ์ที่บังคับให้เราต้องใช้ภาษาอังกฤษทุกวันมันเป็นอย่างไรค่ะ
ส่วนตัวเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากๆค่ะ
สุดท้ายจริงๆแล้วค่ะ
เราเคยหางานพาร์ทไทม์ทำแล้วแต่ย่าห้ามค่ะบอกว่ามันอันตรายมีหน้าที่เรียนก็เรียนไปค่ะ
###พิมพ์ผิดพลาดประการใดขออภัยผู้อ่านทุกคนค่ะ####
ปีนี้ตะสอบทุนAFSดีไหม(อายุ16)
คือเราอาศัยกับปู่และย่าค่ะ ปู่เกษียณแล้วค่ะส่วนย่าทำงานข้าราชการการเมืองค่ะ ส่วนแม่เราค้าขายค่ะรายได้ไม่แน่นอน ส่วนพ่อมีครอบครัวใหม่ค่ะไม่เคยช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายเราเลยรวมถึงแม่ด้วย พ่อเปิดร้านส้มตำอยู่แถวๆบ้านที่เราอยู่กับย่าค่ะซึ่งทั้งหมดย่าเราเป็นคนออกเงินให้ค่ะตั้งแต่เริ่มทำร้านรวมถึงค่าเทอมน้องคนละแม่ของเรา ตั้งแต่เล็กย่าคือคนเดียวที่ส่งเราเรียนค่ะ(ตอนประถมเราเรียนเอกชนค่ะเทอมละ7000+++) ตอนนี้เราเรียนรัฐบาลค่ะ2000+++ และน้องชายประมาณ5000+++
ย่าเรามีธุรกิจหอพักจำนวน30ห้องโดยประมาณค่ะ(กู้เงินมาทำหออะไรทำนองนี้นะคะ) ซึ่งมองผ่านๆดูเราก็ไม่ได้ลำบากใช่ไหมคะ เราของบอกว่าจริงๆไม่ได้ลำบากถึงขั้นต้องไปหางานทำหลังเลิกเรียนนะคะ แต่ในที่นี้คือย่าเป็นคนใจดี+ประหยัดค่ะ
แต่ย่าเราหัวโบราณด้วยค่ะความคิดแบบว่าถ้าสอบทุนปกติเสีย5-6แสน เผลอๆเป็นล้าน แต่เรามองว่าท่านมีทุนให้ไปค่ะเพียงแค่ท่านไม่ส่งเสริมเราค่ะ ท่านว่าเรียนที่นี่ก็ได้ ไม่ต่างอะไรกันหรอก
ลูกหลานคนอื่นเขาไม่เห็นไป ก็ยังได้ดีได้
แต่เรามองถึงเรื่องประสบการณ์ค่ะเราอยากได้ประสบการณ์
ท่านเคยพูดว่าย่าไม่มีเงินส่งหรอกหนี้ย่าก็เยอะ แต่เราดูรวมๆนะคะ ย่าเป็นคนใจดีที่ว่าใครมาขอยืมเงินท่านก็ให้แต่พักหลังไม่ค่อยให้แล้ว แต่พ่อเราค่ะเดือดร้อนทุกครั้งต้องมาพึ่งย่าตลอดเลย
เราคิดว่าถ้าหากย่ามีเงินพอลงทุนให้พ่อได้แล้ว การเรียนของเราถ้ากู้มาจะเสียหายมากน้อยซักเท่าไหร่กัน
เล่ามาถึงตรงนี้ใครงงหรือไม่เข้าใจตรงไหนหลังไมค์ได้เลยค่ะ
สุดท้ายนี้เราอยากถามว่า
1.ปีนี้เราตั้งใจจะสอบใหม่ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรจะเป็นทุกปกติหรือทุนขาดแคลนทุนทรัพย์ดี
2.สอบถามผู้ใหญ่/พ่อแม่ที่เคยกู้เงินเพื่อส่งลูกเรียนเมืองนอกหรือกูเพื่อนเรียนที่ไทยนี่แหละค่ะ คือ การกู้เงินเป็นสิ่งอึดอัดใจมากไหมคะ หรือลำบากตรงไหนหรือป่าว
จริงๆเราสงสารย่าเรานะคะที่ครอบครัวเราทำให้ท่านเดือนร้อน บางวันเราก็แอบทำงานค่ะ เช่น รับทำการบ้านเพื่อน ขายของออนไลน์ เพื่อให้มีรายได้บ้าง
ส่วนตัวแล้วทุกๆคนคิดยังไงกันคะ
บางคนอาจจะมองว่าเราเห็นแก่ตัวหรือปล่าว เราแค่อยากได้ประสบการณ์ค่ะ เราเริ่มฝึกภาษาอังกฤษจากที่ไม่เป็นอะไรเลยจนตอนนี้คุยกับเพื่อนต่างชาติที่มาแลกเปลี่ยนพอรู้เรื่องค่ะ เหลือประสบการณ์และเราอยากเรียนรู้ว่าถ้าเราไปต่างประเทศสถานการณ์ที่บังคับให้เราต้องใช้ภาษาอังกฤษทุกวันมันเป็นอย่างไรค่ะ
ส่วนตัวเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากๆค่ะ
สุดท้ายจริงๆแล้วค่ะ
เราเคยหางานพาร์ทไทม์ทำแล้วแต่ย่าห้ามค่ะบอกว่ามันอันตรายมีหน้าที่เรียนก็เรียนไปค่ะ
###พิมพ์ผิดพลาดประการใดขออภัยผู้อ่านทุกคนค่ะ####