เริ่มเลยคือ อยากได้แฟ้มลายริลัคคุมะน่ะค่ะ ก็คุยกับพี่สาวว่า ถ้าขึ้นไปกรุงเทพ จะไปชอปริลัคคุมะด้วยกัน คือส่วนนึง ก็อยากไปดูด้วยว่ามันมีอะไรบ้าง แล้วก็อยากไปซื้อแฟ้มด้วยน่ะค่ะ ก็เลย พี่ก็บ่นว่า ซื้อของก๊อปไม่ได้เหรอ ? ทำไมต้องซื้อที่ชอปด้วยล่ะ ? มันแพงนะ ทำไมถึงเอาเงินนั้นไปซื้อของฟุ่มเฟือยด้วย ? พี่ก็เข้าใจว่า อยากได้ แต่ถ้าเป็นพี่ พี่จะซื้อสติ๊กเกอร์มา แล้วก็แต่งแฟ้มของตัวเอง มันก็ได้แล้ว... คือ... มันก็ได้นะคะ แต่มันไม่ใช่อ่ะ ถ้าเป็นอย่างงั้น แล้วจะไปชอปมันทำไมละคะ ? ของก๊อปน่ะ แบบที่อยากได้ราคามันก็พอๆกัน กับของแท้น่ะแหละค่ะ ถ้ามันราคาพอๆกัน แล้วจะไปซื้อก๊อปทำไมล่ะ ? แล้วอีกอย่าง มันก็เป็นเงินเก็บเองของเราด้วย คือ ... ซื้อด้วยเงินที่เก็บเองที่ได้จากการเล่นดนตรีบ้าง เก็บเงินจากค่าขนมที่เหลือบ้าง คือก็ไม่ได้เก็บเงินซื้อแฟ้มอย่างเดียว เราก็เก็บเงินไว้ไปเรียนมหาลัยในอนาคตส่วนนึงด้วย แต่นานๆที ก็อยากได้ของใช้น่ารักๆ เหมือนคนอื่นเหมือนกันนะ คือเราก็อยากให้รางวัลตัวเองบ้าง เหมือนกัน คือมันผิดมากเหรอคะ ? ที่เอาเงินเก็บไว้เรียนมหาลัย ส่วนหนึ่งไปซื้อของ”แบบนั้น”น่ะ คือมันฟุ่มเฟือยเหรอคะ ?