คือเรากับเพื่อนเราคุยกันมาสักระยะหนึ่งคือคบกันแบบคนคุยไม่ใช่เพื่อนแต่ก็๋ไม่ใช่แฟนมันคือคือความรักและสำหรับเราแล้ววันหนึ่งเราจับได้เขาไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นเขาบอกเราว่าแค่คนทีว่าชอบเขาแต่ความรู้สึกเราไม่ใช่ว่ะคือเราแม้งจุกกับคำพุดพูดเขาทั้งจุกทั้งเจ็บแบบบอกไม่ถูกแล้วเราได้ถามเขาไปตรงๆว่าคืออะไรแล้วจะทำไงต่อเราบอกว่าเรากับมาเป้นเพื่อนกันเหมือนเดิมคือความรู้เราที่แย่อยู่แล้วคือแย่ไปกว่าเก่ารู้สึกแบบเ-ี้ยมากเราคิดคืออะไรซึ่งเราถามเขามาตลอดว่าถ้าไม่รู้สึกอะไรกับเราบอกมาแต่ต้นดราจะได้ทำใจได้เราถามคำถามแบบนี้มาทุกครั้งเขาได้แต่ตอบว่ารู้สึกดีจนครั้งนั้นเราเลิกกันเราบอกเขาว่ากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมก็ได้แต่ความรู้สึกเราแม้งบอกว่าเราทำไม่ได้หลังจากนั้นเวลาเราเจอเขาเราไม่มองหน้าไม่พูดไม่ถามจนเวลาผ่านไปสักเดือนหนึ่งเราเจอกันอีกครั้งมันเป็นวันที่เรากำลังเรียนจบตอนแรกเราเจอเขาทักเราเราก็ไม่รู้จะพูดอะไรเราตอบเออๆออๆไปอะไรประมาณนั้นถามว่าเราดีใจไหมที่เจอที่เขาทักเราดีใจซึ่งให้เวลานั้นเราได้เจอผู้ชายอีกคนหนึ่งมาดูแลเราทุกอย่างทำให้เราทุกอย่างแบบที่เราไม่เคยได้รับแบบผู้ชายคนอื่นแต่เราอายุต่างกันมากระดับหนึ่งเขาอายุมากกว่าเราแต่มีความเหมือนตรงที่ว่าผู้ชายคนนี้เกิดวันเดียวกับเราวันเดียวกันเดือนเดียวกันแต่ต่างแค่พศ.มันซึ่งเรื่องที่ยากมากว่าคนๆหนึ่งจะมาตรงกันแบบนี้..ตัดกับมาที่ผู้ชายที่เป็นเพื่อนของเราวันนั้นที่เราเรียนจบฉลองวันจบเขามา....ขอโทษเราแล้วกอดเราซึ่งเราบอกความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูกคือก็รู้สึกดีนะแต่.....เห้อ   หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันมากขึ้นได้เจอกันบ่อยขึ้นความสัมพันธ์เราเริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้งเริ่มรู้สึกดีอีกครั้งจนมาครั้งนี้เขามาชัดเจนกับเรามากขึ้นดูแลเอาใจมากกว่าที่เคยทำ..... ตัดมาที่พี่ผู้ชายอีกคนหนึ่งซึ่งเขาก็ดูแลเราดีไม่แพ้เพื่อนเราเรากับพี่คนนั้นอยู่ที่ทำงานเดียวกันเจอกันทุกวันทุกเช้าเขาจะต้องซื้ออะไรมาให้เรากินทุกวันกลางวันพาเราไปกินข้าวทุกวันๆจนเราเริ่มรู้สึกดีเลิกงานตอนเย็นไปส่งถึงหน้าบ้านทุกวันเวลาเขาจะออกจากบ้านไปไหนเขาจะแวะมาหาเราที่บ้านก่อนตลอดบางครั้งวันอาทิตย์เราเลิกงานกันเร็วพอเย็น5-6 โมงเขาจะพาไปเดินเล่นที่ตลาดกลางคืนบ่อยพาไปกินั้นกินนี้บ่อยดูแลอย่างดีอ่าค่อยซับพอซ์ทุกอย่างจนถึงทุกวันนี้เขาก็ยังทำแบบเดิมทุกๆวันแต่คนที่เปลี่ยนคือเรา....เราไปเอาใจใส่เพื่อนเราคนนั้นมากกว่าเขาก็ดูแลเรานะแต่ชอบขี้บ่นนิดหนึ่งแต่ความที่ขี้บ่นมันก็รู้สึกดีนะจนเวลาผ่านมา3-4เดือนเป็นแบบนี้....................
เดียวมาต่อนะค่ะ