จากคนที่เคยรักข้างเดียวเสมอมา ตราบกระทั่งวันนี้

กระทู้สนทนา

"ในโลกแห่งความเป็นจริง
เธออาจเป็นหญิงของใครไม่หวั่น
แต่ในโลกแห่งความฝัน
เธอเป็นของฉัน ทั้งกายและใจ"
(เนื้อเพลง"ในโลกแห่งความฝัน" ผลงาน"สุรพล โทณะวณิก")

   "สุรพล"เป็นเด็กกำพร้า  เคยช่วยแม่ค้าขายน้ำอยู่หน้าโรงเรียนมหาพฤฒาราม
   เขาไปจีบนักเรียนหญิงที่ชื่อ"เชอรี่" เลยโดนให้ออก ไม่ให้ขาย
   มาเจอ"เชอรี่"อีกครั้งตอนที่เธอเป็นนางเอกละครและนักร้องชื่อดัง
   ก่อนที่เขาจะแต่งเพลงให้"เชอรี่"หรือ"สวลี ผกาพันธ์"ร้องหลายเพลง
   หนึ่งในเพลงนั้นคือเพลง"ใครหนอ"ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลนักร้องแผ่นเสียงทองคำ
     "สวลี"แต่งงาน
แต่"สุรพล"รักษาความโสดมานาน ก่อนแต่งงานกับ"นงลักษณ์ โรจนพรรณ"
     ไม่นานชีวิตคู่ของเขาก็จบลง.
มีคนเคยเขียนถึงสาเหตุการหย่าร้างครั้งนี้
  "คุณนงลักษณ์ แต่งงานกับ คุณ สุรพล โทณวนิก ศิลปินแห่งชาติเพราะเธอหลงใหลในความงามของบทเพลงที่ คุณ สุรพล แต่ง แต่คุณสุรพลเองมิได้มีที่ว่างใดๆในหัวใจเหลืออยู่ ด้วยเธอมอบความรักทั้งหมดให้กับ คุณ สวลี ผกาพันธ์ นักร้องที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุด แม้ว่าเธอจะแต่งงานและมีครอบครัวที่สมบูรณ์มานานแล้ว เมื่อเป็นดังนี้ชีวิตสมรสจึงดำเนินไประยะหนึ่ง แล้วก็สิ้นสุดลง"
    และนี่คือ คำไว้อาลัยของเขาในวันที่"เชอรี่"ปราศจากลมหายใจ

    "สุรพล โทณะวณิก"เคยเขียน ถึง สวลี ผกาพันธ์ และ เพลงใครหนอ เอาไว้ ใน "ขอฝากหัวใจไว้ในตัวหนังสือแด่คุณ"จาก หนังสือ คอนเสิร์ตวันดวลเพลง ชาลี อินทรวิจิตร สุรพล โทณะวณิก ว่า “...ผมเป็นตัวประกอบ เป็นเด็กลูกมือคนเขียนฉาก เป็นเด็กยกฉาก เด็กขายสูจิบัตร
     เธอเป็นนางเอกละคร เพิ่งสาวสวยแรกผลิ เป็นนักร้องที่ร้องเสียงดี เทคนิคการร้องดี มีชีวิตชีวา มีคุณภาพ ผู้ชมและผู้ร่วมงานต่างชอบ เธอโด่งดังมากยามนั้น
       เธอมีเมตตา เคยแบ่งข้าวเย็นที่นายแม่เธอ ทำมาส่งเธอตอนการแสดงรอบบ่ายจบ เป็นอาหารมื้อเย็นของเธอ ยามเธอต้องอยู่หลังโรง เพื่อแสดงรอบค่ำ, เธอแบ่งข้าวให้ผมกิน เป็นเวลาที่ผมอดอยากหิวจัด ผมสำนึกบุญคุณของเธอไม่มีวันลืม
     ต่อมาเธอเป็นนักร้องโด่งดัง แผ่นเสียงที่เธอร้องบันทึกเสียงขายดี เพราะความสามารถของเธอ ผมเลยมุมานะที่จะเป็นนักแต่งเพลง และอยากให้เธอร้องเพลงของผม
      เธอร้องเพลงให้ผมแล้ว เธอมีส่วนอย่างมาก ทำให้ผมโด่งดัง เพราะเธอร้องเพลงให้ผมมากกว่าใคร และทุกครั้งที่ร้องเพลงให้ผม ทราบว่าผมถึงแม้จะเป็นนักแต่งเพลงแล้ว ยังเร่ร่อนไม่มีบ้านอยู่ เวลาไม่มีงานทำ ยังอดๆ อยากๆ
             ...เธอยกค่าร้องให้ผม.”

ข้อความอาลัย จากคุณสุรพล โทณะวณิก ถึงคุณสวลี ผกาพันธ์ ผู้จากไกล