สวัสดีค่ะ เราตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อจะมาขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆพันทิป ทั้งจากผู้มีประสบการณ์ตรงหรือจากคนใกล้ชิดเคยพบเจอสามารถแนะนำเรามาได้เลยนะคะ เราอยากได้รับคำแนะนำมากๆเพราะเราคิดไม่ตกจริงๆกับปัญหานี้ เข้าเรื่องเลยนะคะ ตอนนี้เรากำลังศึกษาอยู่ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ ซึ่งตอนนี้ใกล้จะจบแล้ว แต่เรามีแฟนคนนึงซึ่งแรกๆที่คบกันเค้าเป็นคนดีคนนึงที่น่าคบ เป็นคนมีความสามารถหลายด้าน เป็นที่ชื่นชมของเพื่อนๆและอาจารย์ เหล้าไม่กินบุหรี่ไม่สูบ คือโดยรวมแล้วเป็นผู้ชายที่ดีคนนึงที่ผญจะยอมคบด้วย ขอแทนชื่อเค้าว่าโน่นะคะ ตอนนี้เราคบกับโน่ได้เกือบสองปีแล้วค่ะ(แต่เราไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเค้าเลยนะคะ) เหตุการณ์ไม่ดีเริ่มเกิดขึ้นเมื่อพ้นปีแรก โน่เริ่มมีอาการแปลกๆแสดงให้เห็น เช่นเวลาโกรธจะโกรธหนักมาก หายโกรธยากมาก แต่เรายังไม่ได้คิดอะไรค่ะเพราะเราเป็นแฟนคนแรกของเค้า ก็คิดว่าเค้าอาจยังปรับอารมณ์ไม่ได้ เก็บครส.ไม่ได้ กลัวจะเสียเราไปประมาณนี้ ต่อมาคือโกรธง่าย จะหายก็ต่อเมื่อเราต้องพรรณนาความผิดตัวเองที่เกิดขึ้นแม้ว่าความผิดจะเล็กน้อยก็ตาม ที่เราเริ่มรู้สึกเลยก็คือแสดงอาการผิดปกติในที่สาธารณะเวลาไม่พอใจเราหรือไม่มีเหตุผลที่จะเถียงเราไม่ขึ้นอะคะก็จะโวยวายบ้าง ทำร้ายตัวเองบ้าง ทำลายสิ่งของรอบข้างบ้าง และพอเราอายเราก็เป็นฝ่ายยอมตลอดค่ะ ที่เราต้องยอมหนักๆเพราะว่าโน่ขู่จะฆ่าตัวตายบ่อยมากค่ะ ซึ่งส่วนตัวคิดว่าเค้าทำจริงแน่ค่ะ เพราะเค้ามีอาการผิดปกติและเคยกรีดข้อมือจนพี่ชายต้องพังห้องไปช่วยมาแล้ว แม้ว่าเพื่อนๆจะเตือนเรายังไง เราก็หยุดยอมเค้าไม่ได้ เพราะเหตุผลเดียวคือกลัวเค้าจะตายขึ้นมาจริงๆ นับวันปัญหามันก็ยิ่งสะสมค่ะ เราอยู่ด้วยแล้วอึดอัด มันฝืนไปหมด โน่ไม่เคยมีเหตุผลเวลาคุยกัน แม้แต่คิดเห็นไม่ตรงกันแค่เรื่องรายการทีวีก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ตลอด จากที่ทำร้ายตัวเองก็กลายเป็นทำร้ายเรา และทุกครั้งก็วนกลับมาที่คำว่า ‘ขอโทษจะไม่ทำอีกแล้ว’ เสมอ เรารู้ได้เลยว่าทุกอย่างมันวนลูป เคยให้อภัย เคยช่างมันมาหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ตระหนักได้ว่าเค้าไม่มีทางขจัดนิสัยร้ายหรืออาการผิดปกตินี้ได้ แต่ปัญหาอยู่ตรงนี้ค่ะ!!! เราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่เราไม่สามารถเลิกกับเค้าได้แบบเด็ดขาด เนื่องจากเรียนด้วยกัน เจอกันในห้องตลอด กลุ่มงานก็อยู่ด้วยกัน คือถ้าเราตัดเค้าจริงๆคือเค้าไม่มีทางเรียนจบแน่ๆ เพราะเค้ามีแค่เราที่คอยบอกงานเค้าตลอด คนดีรับผิดชอบงานในวันนั้นหายไปเลยค่ะ เราไม่อยากทำร้ายเค้า มันหลายความรู้สึกมากค่ะ ทั้งสงสาร ทั้งรู้สึกผิด สำหรับเรา เราสามารถเป็นเพื่อนกับเค้าได้ แต่เค้าไม่ได้เข้าใจแบบนั้น โลกทั้งใบของเค้าคือเรา อ่อเล่ามาถึงตรงนี้จะบอกว่าเราเองก็ไม่ได้ดีอะไรนะคะ เราเอาสิ่งของเงินทองเค้ามาเยอะมากซึ่งเรารู้สึกผิดจริงๆ ในตอนแรกที่เราได้ไม่ว่าจะกระเป๋า เครื่องสำอางค์ เรายอมรับว่าดีใจมาก แต่ในตอนนี้ไม่ได้ต้องการและยินดีคืนทุกอย่าง แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกันเค้ามักให้อะไรเราโดยเราไม่เต็มใจเสมอ เช่น ซื้อของให้เราถ้าเราไม่รับก็ไม่ยอมให้เรากลับ โอนเงินให้เราพอเราโอนกลับก็โอนคืนจนกว่าเราจะยอม เค้าบอกเป็นการไถ่โทษที่เค้าทำร้ายหรือด่าเรา ตอนนี้เราเลยมีของที่เค้าให้เยอะมากแต่ไม่ได้ใช้เลย จะให้คืนเค้าก็ไม่ได้ต้องการและด่าเรากลับด้วยค่ะ เราจะหาทางออกยังไงดีค่ะ เราไม่ได้อยากทำร้ายเค้าเลย สงสารและเป็นห่วงเค้าอยู่ แต่เราก็อึดอัดมากกลัวสุขภาพจิตตัวเองเสียเหมือนกันค่ะ รู้สึกตัวเองเก็บกดเยอะ บางทีตื่นกลางดึกละนอนต่อไม่ได้ ร่างกายบอกเลยว่าเครียดมากๆกับเรื่องนี้ ขอขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความคิดเห็นค่ะ
*ขอชี้แจงอาการเพิ่มเติมนะคะ เค้าจะเป็นคนมั่นใจในตัวเองมาก ไม่ชอบเข้าสังคม คนอื่นผิดและตัวเองถูกเสมอ  ชอบให้คนอื่นชื่นชม อาการเหล่านี้เป็นๆหายๆ ขึ้นๆลงๆ เราบอกครอบครัวเค้าไปบ้างแล้วแต่ดูเหมือนว่าครอบครัวยังไม่เคยเห็นอาการคลั่งของเค้าจึงไม่ค่อยสนใจเท่าไร และเฉยๆกับเรื่องนี้ อีกทั้งยังฝากความหวังมาที่เราให้พยุงเค้าให้เรียนให้จบอีกด้วยค่ะ