สวัสดีครับ ผมอยากให้ทุกคนที่เขามาอ่าน แสดงความคิดเห็นของคุณเพื่อประกอบกับการตัดสินใจของผม และผมขอขอบคุณทุกความคิดเห็นด้วยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเคยได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งทางเฟสบุ๊ค ตอนนั้นตอน ม.6 ครับ ซึงเป็นการคบกันทางใกล้ ได้มีการนัดเจอกับอยู่ประมาณ 2-3 ครั้ง ครับ เราคบกันได้ประมาณ 6 เดือนเราก็เลิกกันครับ ตอนนั้นผมก็เสียใจนะ แต่เพราะด้วยผมตอนนั้นเรียนอยู่ ม.6 จะต้องเตรียมตัวเขามหาลัย ทำให้ผมต้องไปสนใจตรงนั้นมากกว่า จากนั้นเราก็ได้ติดต่อกันอยู่ปะปลาย ปีนึงประมาณ 2-3 ครั้งได้
แล้วก็ช่วงปี 3 เราก็ได้คุยกันอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเราเค้าพึงเลิกกับแฟนครับ ผมก็ำยายามทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีของเขาอยู่คลอด ถึงแม้ว่าในใจผมก็ยังคงคิดกับเขามากกว่าเพื่อนอยู่ดี จนสุดท้าย เราก็ได้คบกับครับ
แต่ครั้งนี้ ผมคบกับเธอได้แค่ เดือนนึง เธอก็เลิกกับผม
คอนนั้นความรู้สึกของผม นั้นเรียกได้ว่า แย่เอามากๆ จากความรักที่ทำให้หัวใจของผมมันพองโต แต่เธอกับเอามันไป ในอกผมมันดูเหมือนกับว่างเปล่า เหมือนกับว่าหัวใจของผมมันได้หายไป
ผมใช้เวลาอยูนานครับ กว่าจะฟื้นความรู้สึกกับมา แต่เหมือนกับผมยังไม่สามารถที่จะลืมเธอได้ครับ วันไหรที่คิดถึง คืนไหนที่ฝันถึง ผมก็มันจะเจ็บเล็กๆในอกเสมอ จนตอนนี้เวลาผ่านมาปีนึงแล้วครับ
ผมจะทำอย่างไรดีครับ ระหว่าง ให้เวลารักษาหัวใจของผมอย่าวงที่เคยทำมาต่อไป (แต่ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้จะอยู่กับผมไปอีกนานแค่ไหน)
กับ ก้าวเดินต่อไป เปิดโอกาสหาคนที่จะเขามาในชีวิต (แต่ในใจก็กลัวว่าจะไปทำร้ายคนที่เข้ามาโดยไม่รู้ตัว)
หรือใครมีความคิดเห็นอื่นๆ ก็ลองแนะนำมานะครับ เพื่อผมจะสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตได้
ปล. อันนี้ส่วนตัวที่ผมขอไม่ให้มันเป็นเรื่องจริง ในตอนที่ผมเลิกกับเข้าครั้งล่าสุด พอดีผมไปเจออีกเฟสหนึ่งของเขาครับ ปรากฏว่า ผมรู้ว่า เขาไปไหนมาไหนกับผู้ชายคนหนึ่งตลอด ซึ่งผู้ชายคนนี้เป็นคนที่บอกว่าเป็นแฟนเก่าที่พึ่งเลิกกับเธอครับ แต่ผมสะกิดใจอยู่ภาพหนึ่ง เป็นภาพที่เขา 2 คนไปเที่ยวกัน แล้วใส่เสื้อสีเดียวกันลายเดียวกัน ซึ่งผมดู ก็ไม่นานจะใช้เสื้อของทางมหาลัยหรือเส้อกิจกรรม ทำให้ผมคิดว่า เธอไม่เคยจริงใจกับผม เธอคบกับผมเพียงแต่ความสงสารหรืออาจจะเพราะความสนุก ซึ่งผมเองก็ไม่อาจให้ร้ายกับเธอ แต่ผมอดคิดถึงมันไม่ได้จริงๆ
จะเอาไงกับชีวิตดีครับ ปัญหาของคนอกหัก
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเคยได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งทางเฟสบุ๊ค ตอนนั้นตอน ม.6 ครับ ซึงเป็นการคบกันทางใกล้ ได้มีการนัดเจอกับอยู่ประมาณ 2-3 ครั้ง ครับ เราคบกันได้ประมาณ 6 เดือนเราก็เลิกกันครับ ตอนนั้นผมก็เสียใจนะ แต่เพราะด้วยผมตอนนั้นเรียนอยู่ ม.6 จะต้องเตรียมตัวเขามหาลัย ทำให้ผมต้องไปสนใจตรงนั้นมากกว่า จากนั้นเราก็ได้ติดต่อกันอยู่ปะปลาย ปีนึงประมาณ 2-3 ครั้งได้
แล้วก็ช่วงปี 3 เราก็ได้คุยกันอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเราเค้าพึงเลิกกับแฟนครับ ผมก็ำยายามทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีของเขาอยู่คลอด ถึงแม้ว่าในใจผมก็ยังคงคิดกับเขามากกว่าเพื่อนอยู่ดี จนสุดท้าย เราก็ได้คบกับครับ
แต่ครั้งนี้ ผมคบกับเธอได้แค่ เดือนนึง เธอก็เลิกกับผม
คอนนั้นความรู้สึกของผม นั้นเรียกได้ว่า แย่เอามากๆ จากความรักที่ทำให้หัวใจของผมมันพองโต แต่เธอกับเอามันไป ในอกผมมันดูเหมือนกับว่างเปล่า เหมือนกับว่าหัวใจของผมมันได้หายไป
ผมใช้เวลาอยูนานครับ กว่าจะฟื้นความรู้สึกกับมา แต่เหมือนกับผมยังไม่สามารถที่จะลืมเธอได้ครับ วันไหรที่คิดถึง คืนไหนที่ฝันถึง ผมก็มันจะเจ็บเล็กๆในอกเสมอ จนตอนนี้เวลาผ่านมาปีนึงแล้วครับ
ผมจะทำอย่างไรดีครับ ระหว่าง ให้เวลารักษาหัวใจของผมอย่าวงที่เคยทำมาต่อไป (แต่ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้จะอยู่กับผมไปอีกนานแค่ไหน)
กับ ก้าวเดินต่อไป เปิดโอกาสหาคนที่จะเขามาในชีวิต (แต่ในใจก็กลัวว่าจะไปทำร้ายคนที่เข้ามาโดยไม่รู้ตัว)
หรือใครมีความคิดเห็นอื่นๆ ก็ลองแนะนำมานะครับ เพื่อผมจะสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตได้
ปล. อันนี้ส่วนตัวที่ผมขอไม่ให้มันเป็นเรื่องจริง ในตอนที่ผมเลิกกับเข้าครั้งล่าสุด พอดีผมไปเจออีกเฟสหนึ่งของเขาครับ ปรากฏว่า ผมรู้ว่า เขาไปไหนมาไหนกับผู้ชายคนหนึ่งตลอด ซึ่งผู้ชายคนนี้เป็นคนที่บอกว่าเป็นแฟนเก่าที่พึ่งเลิกกับเธอครับ แต่ผมสะกิดใจอยู่ภาพหนึ่ง เป็นภาพที่เขา 2 คนไปเที่ยวกัน แล้วใส่เสื้อสีเดียวกันลายเดียวกัน ซึ่งผมดู ก็ไม่นานจะใช้เสื้อของทางมหาลัยหรือเส้อกิจกรรม ทำให้ผมคิดว่า เธอไม่เคยจริงใจกับผม เธอคบกับผมเพียงแต่ความสงสารหรืออาจจะเพราะความสนุก ซึ่งผมเองก็ไม่อาจให้ร้ายกับเธอ แต่ผมอดคิดถึงมันไม่ได้จริงๆ