....กาลเวลา.....

วันเวลา เปลี่ยนผันไป ให้ใจคิด
ถึงชีวิต ที่ผ่านมา แลที่เหลือ
กาลเวลา บ้างโอบเอื้อ แสนจุนเจือ
กาลเวลา บ้างคลุมเคลือ เหลือเพียงเงา
....
มีเรื่องเก่า มาเล่าฟัง หวังอุทิศ
ขณะจิต ฤทธิ์ความหลัง ดังคนเขลา
เวลานี้ ด้วยกายแก่ ใจยังเยาว์
เวลาเล่า พรากฉุดเอา คนสำคัญ
...
ดวงชีวัน ชีวิตฉัน พลันความเหงา
สุดก็แต่ วันเวลา ช่วยขัดเกลา
วันเวลา ดั่งขุนเขา เกลาแผ่นดิน
ไม่หมดสิ้น หากเวลา ยังมีเหลือ
เมื่อความตาย กรายย่องมา ท้าชีวิต
ยามดวงจิต ดังหนึ่งมิตร จิตสุดท้าย
โอเมื่อกาย ใกล้ดับมอด ชีวาวาย
ก่อนจะตาย หมายนิพพาน สราญเอย