เราเป็นพี่ชาย น้องเป็นลูกน้าสาว ห่างกัน1ปี
ตั้งเเต่เด็กเเล้วที่เเม่ของน้องมาเยี่ยมแม่เราที่บ้านพร้อมกับพาน้องมาหลานมา เเล้วตอนนั้น เเม่ของน้องก็พาน้องมาเยี่ยมเเม่เราที่บ้านเราก็เป็นพี่เเล้วเกเร น้องออกมาเล่นนอกบ้านกับหลานเรา เราก็ออกมาเล่นเหมือนกันเเต่น้องเล่นทำอาหารทำกับข้าวซึ่งเราเป็นเด็กผู้ชายเเล้วคิดในใจว่าเล่นไรอะ เราก็เลยเข้าไปเเซว ไปเเหย่เเกล้งน้อง ทั้งเเซวว่าเล่นหม้อข้าวหม้อเเกงหรอ ล้อเลียนท่าทำกับข้าวบ้างบวกกับที่มองน้องเค้าด้วยสีหน้าจิกกัดเนื่องจากน้องเล่นทำกับข้าวกับหลานที่เราไม่ชอบหน้าในตอนนั้นเลยมองจิกเพราะไม่ชอบ หมันไส้หรืออะไรสักอย่างตอนนั้นก็เด็กอะเนอะ เเล้วก็มีงานบวชพี่ชายเราซึ่งก็เหมือนวันรวมญาติเเล้วเหมือนน้องเค้าจะไม่ชอบหน้าเราหรืออะไรไม่รู้ก็น่าจะมาจากที่เราไปมองจิกละเเกล้งเเซว ไปกวนน้องเค้าตอนเด็กน้องเลยไม่ชอบเจอหน้าเรา ซึ่งเรา2คนเวลาเจอกันก็จะหนีหน้ากันไม่อยากคุยเเต่เราไม่รู้ว่าจริงๆเเล้วน้องเค้าเป็นอะไรเพราะว่าไม่เคยคุยกันเลย ต้องเรียกว่า
ไม่เคยคุยกันดีๆเลยสักครั้งก็ว่าได้ เเค่ผู้ใหญ่ให้เราทักทายกันเรายังคุยกันเเบบฝืนๆ อย่างน้องก็ไหว้เราเเบบฝืนๆก็จะไม่ได้ทำหน้ายิ้มเเย้ม เราก็เช่นกันน้องไหว้เราก็พูดรับไหว้น้องเเบบห้วนๆ เเต่เราก็มีบางเวลาที่ทักเฟสบุ๊คน้องเค้าไปก็คุยนะเเต่นานๆจะคุยทีจะตอบทีก็เลยไม่ได้คุยกันจนผ่านไปประมาณ8ปี เเล้ววันนั้นเรานั่งเล่นคอมประมาณ ตี1กว่าๆ เเล้วปิดด้วยอารมเหงาๆอยากหาเพื่อนคุยเลยเห็นเฟสน้องเค้าออนเลยทักว่า (โตเป็นสาวเป็นเเซ้จำไม่ได้ละว่าน้องหรือหลาน)เเซวๆไปเเบบนั้นเเล้วน้องก็ตอบน้องสิ จำน้องไม่ได้หรอ เเล้วก็คุยกันเรื่องเรียนเรื่องชีวิตในโรงเรียนเรื่องเเฟนเรื่องเที่ยว น้องเค้าอยู่พระราม2 เราอยู่บางใหญ่ เเล้วเหมือนว่าคุยกันไปเเล้วถูกคอ ด้วยความที่ดูมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ เลยคุยกันรู้เรื่อง ละก็นิสัยเหมือนกัน ทัศนคติคล้ายกัน เป็นคนคิดบวกละกันเองติดดินสายเฮฮาชอบเที่ียว คือมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนกันอะก็เลยคุยกันจนลืมดูเวลา 7 โมงกว่าเเล้วที่คุยกันเลยบอกน้องไปว่า เช้าเเล้วนะนอนเถอะเเต่เหมือนว่าต่างคนก็ต่างอยากคุยอยุ่เเต่ง่วงกันมากเลยนอนกันไปเเล้วตื่นมาก็ยังคุยกันเหมือนเดิมพอตอนดึกก็จะโทรมาเล่าเรื่องของตัวเองที่อยากจะเล่าให้ฟัง หลังจากนั้นเราก็คุยกันเเบบนี้ทุกวันหลังจากที่เราทักน้องไปวันนั้น เเล้วน้องก็บอกเราว่าพี่อะตอนเด็กมาเเกล้งน้องเเหย่น้อง กวนประสาทเเถมมองน้องเเรงน้องเลยไม่อยากคุยหรือไม่อยากเห็นหน้าพี่ ไอเราก็เอ้าหรอไม่รู้เลยนะเนี่ย เเล้วน้องก็บอกอีกว่า จริงๆเเล้วพี่เป็นพี่ชายที่ดีนะ อยุ่ด้วยเเล้วรู้สึกอุ่นใจ ปลอดภัยเหมือนมีพี่คอยดูเเล ด้วยความที่พี่ก็โตเป็นผู้ใหญ่เเล้ว มุมมองหรืออะไรหลายๆอย่างในตัวพี่เรามันเปลี่ยนเเปลงไปต่างจากเดิม ทำให้พี่ดูกลายเป็นคนมีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ดูให้เกียรติน้องเเล้วก็พูดจาสุภาพดูมีความเป็นพี่มากขึ้น เเต่ความกวนที่มิยุ่ก็ยังคงมีเหมือนเดิม ซึ่งเเต่ก่อนไม่ใช่(นี่น้องพูดเองจริงๆ ไม่มีมาเเต่งคำพูดสวยหรูอวยตัวเองนะ อันนี้รับประกันว่าจากน้องจริงๆ)คือตอนเด็กๆเรามีหลานคนหนึ่งมาเล่นที่บ้าน วันที่น้องเค้ามาเเล้วเล่นทำกับข้าวด้วยกันตามภาษาเด็กผู้หญิงเเล้วซึ่งเราไม่ชอบหลานคนนี้มาก เลยมองไปแบบนั้นทั้ง2คนที่เล่นกันอยู่ ซึ่งญาติๆก็รู้ว่าเรา2คนจะไม่ชอบหน้ากันชอบกัดกันเเล้วบรรดาญาติๆเค้าก็จะชอบเเซวเรา2คน ซึ่งญาติๆก็ไม่รู้ว่าเรามาคุยกันหรือไปเที่ยวกันตอนไหนซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไปด้วยกันหรือมาคุยกัน เเต่พอเราลงรูปที่ถ่ายด้วยกันญาติๆก็ตกใจว่าเป็นไปได้ยังไง555เราก็งงเหมือนกันว่า ไม่น่าคุยกันได้เลยเพราะว่าไม่ได้คุยกันนานมากเเละไม่เคยเจอกันเลย เเต่อยู่ๆกลับคุยกันเเล้วไปเที่ยวกันก็งงๆเหมือนกัน น่าจะเป็นความที่เราคุยกันถูกปากถูกคอหรืออะไรๆหลายอย่างที่เหมือนกัน เลยคุยกันเเล้วนัดพาเที่ยวกันเเล้วหลังจากนั้นก็คุยกันมาจนถึงปัจจุบัน ก็น่าเเปลกที่ตอนเด็กๆเเค่หน้ายังไม่อยากเจอด้วยซ้ำไม่ถูกกันไม่คุยกัน เเต่โตมาดันสนิทกันมาก ประหนึ่งว่าตอนเด็กเราไม่เคยเกลียดกัน อยู่ดีๆก็มาระบายเรื่องในใจกันเเบบถูกคอคุยกันไม่รู้จบ น่าเเปลก5555
แอนตี้ตั้งเเต่เด็กเเต่ตอนโต....
ตั้งเเต่เด็กเเล้วที่เเม่ของน้องมาเยี่ยมแม่เราที่บ้านพร้อมกับพาน้องมาหลานมา เเล้วตอนนั้น เเม่ของน้องก็พาน้องมาเยี่ยมเเม่เราที่บ้านเราก็เป็นพี่เเล้วเกเร น้องออกมาเล่นนอกบ้านกับหลานเรา เราก็ออกมาเล่นเหมือนกันเเต่น้องเล่นทำอาหารทำกับข้าวซึ่งเราเป็นเด็กผู้ชายเเล้วคิดในใจว่าเล่นไรอะ เราก็เลยเข้าไปเเซว ไปเเหย่เเกล้งน้อง ทั้งเเซวว่าเล่นหม้อข้าวหม้อเเกงหรอ ล้อเลียนท่าทำกับข้าวบ้างบวกกับที่มองน้องเค้าด้วยสีหน้าจิกกัดเนื่องจากน้องเล่นทำกับข้าวกับหลานที่เราไม่ชอบหน้าในตอนนั้นเลยมองจิกเพราะไม่ชอบ หมันไส้หรืออะไรสักอย่างตอนนั้นก็เด็กอะเนอะ เเล้วก็มีงานบวชพี่ชายเราซึ่งก็เหมือนวันรวมญาติเเล้วเหมือนน้องเค้าจะไม่ชอบหน้าเราหรืออะไรไม่รู้ก็น่าจะมาจากที่เราไปมองจิกละเเกล้งเเซว ไปกวนน้องเค้าตอนเด็กน้องเลยไม่ชอบเจอหน้าเรา ซึ่งเรา2คนเวลาเจอกันก็จะหนีหน้ากันไม่อยากคุยเเต่เราไม่รู้ว่าจริงๆเเล้วน้องเค้าเป็นอะไรเพราะว่าไม่เคยคุยกันเลย ต้องเรียกว่า
ไม่เคยคุยกันดีๆเลยสักครั้งก็ว่าได้ เเค่ผู้ใหญ่ให้เราทักทายกันเรายังคุยกันเเบบฝืนๆ อย่างน้องก็ไหว้เราเเบบฝืนๆก็จะไม่ได้ทำหน้ายิ้มเเย้ม เราก็เช่นกันน้องไหว้เราก็พูดรับไหว้น้องเเบบห้วนๆ เเต่เราก็มีบางเวลาที่ทักเฟสบุ๊คน้องเค้าไปก็คุยนะเเต่นานๆจะคุยทีจะตอบทีก็เลยไม่ได้คุยกันจนผ่านไปประมาณ8ปี เเล้ววันนั้นเรานั่งเล่นคอมประมาณ ตี1กว่าๆ เเล้วปิดด้วยอารมเหงาๆอยากหาเพื่อนคุยเลยเห็นเฟสน้องเค้าออนเลยทักว่า (โตเป็นสาวเป็นเเซ้จำไม่ได้ละว่าน้องหรือหลาน)เเซวๆไปเเบบนั้นเเล้วน้องก็ตอบน้องสิ จำน้องไม่ได้หรอ เเล้วก็คุยกันเรื่องเรียนเรื่องชีวิตในโรงเรียนเรื่องเเฟนเรื่องเที่ยว น้องเค้าอยู่พระราม2 เราอยู่บางใหญ่ เเล้วเหมือนว่าคุยกันไปเเล้วถูกคอ ด้วยความที่ดูมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ เลยคุยกันรู้เรื่อง ละก็นิสัยเหมือนกัน ทัศนคติคล้ายกัน เป็นคนคิดบวกละกันเองติดดินสายเฮฮาชอบเที่ียว คือมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนกันอะก็เลยคุยกันจนลืมดูเวลา 7 โมงกว่าเเล้วที่คุยกันเลยบอกน้องไปว่า เช้าเเล้วนะนอนเถอะเเต่เหมือนว่าต่างคนก็ต่างอยากคุยอยุ่เเต่ง่วงกันมากเลยนอนกันไปเเล้วตื่นมาก็ยังคุยกันเหมือนเดิมพอตอนดึกก็จะโทรมาเล่าเรื่องของตัวเองที่อยากจะเล่าให้ฟัง หลังจากนั้นเราก็คุยกันเเบบนี้ทุกวันหลังจากที่เราทักน้องไปวันนั้น เเล้วน้องก็บอกเราว่าพี่อะตอนเด็กมาเเกล้งน้องเเหย่น้อง กวนประสาทเเถมมองน้องเเรงน้องเลยไม่อยากคุยหรือไม่อยากเห็นหน้าพี่ ไอเราก็เอ้าหรอไม่รู้เลยนะเนี่ย เเล้วน้องก็บอกอีกว่า จริงๆเเล้วพี่เป็นพี่ชายที่ดีนะ อยุ่ด้วยเเล้วรู้สึกอุ่นใจ ปลอดภัยเหมือนมีพี่คอยดูเเล ด้วยความที่พี่ก็โตเป็นผู้ใหญ่เเล้ว มุมมองหรืออะไรหลายๆอย่างในตัวพี่เรามันเปลี่ยนเเปลงไปต่างจากเดิม ทำให้พี่ดูกลายเป็นคนมีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ดูให้เกียรติน้องเเล้วก็พูดจาสุภาพดูมีความเป็นพี่มากขึ้น เเต่ความกวนที่มิยุ่ก็ยังคงมีเหมือนเดิม ซึ่งเเต่ก่อนไม่ใช่(นี่น้องพูดเองจริงๆ ไม่มีมาเเต่งคำพูดสวยหรูอวยตัวเองนะ อันนี้รับประกันว่าจากน้องจริงๆ)คือตอนเด็กๆเรามีหลานคนหนึ่งมาเล่นที่บ้าน วันที่น้องเค้ามาเเล้วเล่นทำกับข้าวด้วยกันตามภาษาเด็กผู้หญิงเเล้วซึ่งเราไม่ชอบหลานคนนี้มาก เลยมองไปแบบนั้นทั้ง2คนที่เล่นกันอยู่ ซึ่งญาติๆก็รู้ว่าเรา2คนจะไม่ชอบหน้ากันชอบกัดกันเเล้วบรรดาญาติๆเค้าก็จะชอบเเซวเรา2คน ซึ่งญาติๆก็ไม่รู้ว่าเรามาคุยกันหรือไปเที่ยวกันตอนไหนซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไปด้วยกันหรือมาคุยกัน เเต่พอเราลงรูปที่ถ่ายด้วยกันญาติๆก็ตกใจว่าเป็นไปได้ยังไง555เราก็งงเหมือนกันว่า ไม่น่าคุยกันได้เลยเพราะว่าไม่ได้คุยกันนานมากเเละไม่เคยเจอกันเลย เเต่อยู่ๆกลับคุยกันเเล้วไปเที่ยวกันก็งงๆเหมือนกัน น่าจะเป็นความที่เราคุยกันถูกปากถูกคอหรืออะไรๆหลายอย่างที่เหมือนกัน เลยคุยกันเเล้วนัดพาเที่ยวกันเเล้วหลังจากนั้นก็คุยกันมาจนถึงปัจจุบัน ก็น่าเเปลกที่ตอนเด็กๆเเค่หน้ายังไม่อยากเจอด้วยซ้ำไม่ถูกกันไม่คุยกัน เเต่โตมาดันสนิทกันมาก ประหนึ่งว่าตอนเด็กเราไม่เคยเกลียดกัน อยู่ดีๆก็มาระบายเรื่องในใจกันเเบบถูกคอคุยกันไม่รู้จบ น่าเเปลก5555