จะรักษานำ้ใจหรือปฎิเสธรุ่นน้องที่มาจีบยังไง ให้เขาไม่เสียความรู้สึกครับ

5 วันก่อนผมมีโอกาสได้เป็นสตาฟพากลุมรุ่นน้องคนละคณะ ไปทำกิจกรรมเชิงอนุรักษ์นอกคณะ เรื่องมันเริ่มหลังจากที่กิจกรรมจบ เย็นวันนั้นน้องแอดมาแล้วก็ชวนผมคุย ตอนนั้นรู้สึกแฮปปี้นะที่มีคนมาคุยด้วย คืนนั้นเราคุยกันหลายเรื่องเลย  ผมเองตอนนั้นยังไม่เอะใจ ก็คุยด้วยปกติ คุยเรื่องกิจกรรมที่ไปทำวันนั้น คุยเรื่องเรียน ถามเขากลับบ้าง เล่นมุขบ้าง เหมือนคุยกับเพื่อน  แต่เหมือนน้องพยายามพัฒนาความสัมพันธ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเมื่อวานผมก็ได้สังเกตุการเปลี่ยนแปลง 2 อย่าง
                            1.น้องใช้คำแทนตัวเองว่า "เค้า" ปกติเขาจะใช้คำว่า "หนู หรือ ชื่อของเขาเอง"
                            2.น้องอัพสเตตัสเกี่ยวกับความรักบ่อยขึ้น และเจาะจงให้เป็นเวลาหลังเราคุยกันจบ
          ปัญหาหลักๆของผมคือ
                            1. ผมไม่รู้ใจตัวเอง ผมไม่รู้ว่าผมชอบน้องไหม น้องเป็นคนหน้าตาน่ารัก เรียนเก่ง และผมแฮปปี้มากที่ได้คุยกับน้อง ปกติผมแทบไม่มีผู้หญิงมาคุยด้วยเลย โสดตั้งแต่เกิด ตอนนี้ก็ปาไป 21 ปีแล้ว คงเพราะผมเนิร์ดมากและไม่ค่อยหล่อ
                            2. หลังจากปิดเทอมนี้ เวลาทั้งหมดที่มี ผมจะต้องใช้ไปกับ การทำโปรเจค ทำงานห้องสมุด เรียนดนตรี เรียนภาษาเพราะต้องการสอบทุนเรียนต่อโท แล้วก็ฝึกทำแลปที่คณะเพื่อเตรียมตัวไปฝึกงงานตอนเปิดเทอม สรุปคือผมยังมีหลายอย่างมากที่อยากทำให้สำเร็จ ซึ่งผมรู้ว่าผมจะไม่เจียดเวลาส่วนนี้ให้ใครเลย ผมเลยคิดว่าถ้าจะคบกับน้องจริงๆ ผมจะไม่มีเวลาให้เค้าเลย
        
          ผมจึงได้ข้อสรุปว่า ผมควรจะรักษาระยะห่างไม่ให้มันเกินเลยและต้องหาทางเบรคความสัมพันธ์กับน้องหรือบอกให้น้องรู้ว่าผมไม่พร้อม
        
          วิธีที่ผมเลือกใช้คือ
                            1.พยายามเฟดตัว ไม่ทักน้องไปก่อน: ผมอึดอัดมากเลยกับวิธีนี้ แต่สุดท้ายน้องก็ทักมาอยู่ดี พอคุยกันไปก็มีความสุขทุกที
                            2.ผมจะใช้คำนำหน้าตัวเองด้วยคำว่าพี่ และเรียกเขาว่าน้องเสมอ จะไม่เรียกชื่อเล่นเค้า และพยายามยำ้คำว่าน้องบ่อยๆ เผื่อเขาจะรู้สึกถึงสิ่งที่ผมจะบอก
                            3.พยายามไม่พูดทอปปิคที่มันส่วนตัวมากๆ พุดเรื่องทั่วไป แต่บางครั้งน้องก็เปิดประเด็นขึ้นมาซะเอง เช่น การบอกความหมายของชื่อตัวเอง การชวนคุยเรื่องครอบครัวตัวเอง
                            4.พยายามไม่พูดเรื่องส่วนตัวหรือปัญหาของตัวเอง พยายามไม่ขอคำปรึกษาน้อง แต่สุดท้ายน้องก็ถามเองอยู่ดี
        
          โดยรวมแล้วมันเป็นวิธีที่ห่วยแตกมาก ใช้ไม่ได้ผลแน่ๆ และที่ผมกลัวคือถ้ามันยืดเยื้อไปเป็นสัปดาห์ เป็นเดือน จนวันนึงที่ผมต้องบอกน้องว่าผมเป็นแฟนกับเขาไม่ได้ ผมกลัวเขาจะเสียใจ ไม่อยากให้น้องเสียใจ เพราะผมก็คงเสียความรู้สึกไม่แพ้กัน
          
          ตัวผมเองยังใจไม่แข็งพอที่จะปฎิเสธไปตรงๆด้วย เกิดมาพึ่งจะเคยคุยกับใครเป็นเรื่องเป็นราว ไม่เคยคิดว่าต้องทำอะไรแบบนี้ เห้อ เหนื่อยใจ
          
         เพื่อนๆพอจะมีวิธีไหนไหมครับที่ทำให้ การปฎิเสธมันดูไม่ยากเกินไป หรือ การคุยกันไปเรื่อยๆค่อยๆทำให้เขารู้ตัว ทำให้ผมกลายไปเป็นพี่ชายของน้องแทนได้ เพราะผมยังแฮปปี้ที่ได้ให้คำปรึกษาน้องเสมอเวลาเขามีปัญหา