เป็นห่วง คิดถึง เสียใจ แต่ยอมถอยเพื่ออนาคต

ตามที่เกรินมาข้างต้นเลยค่ะ ตอนนี้รู้สึกเครียด กังวลกับอะไรหลายๆอย่าง กลัวคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อกับแม่เป็นห่วงไปหมด เพราะตั้งแต่เล็กจนอายุจะเข้าเลข 3 แล้วยังไม่เคยห่างบ้านไปไหนไกลเลย แต่ว่าการแต่งงานครั้

เพิ่งเลิกกับแฟนค่ะ เค้าเลิกกับเราเพราะเค้าทนเราไม่ไหวแล้วเค้าเจ็บ มันหลายๆเหตุผลรวมกัน คือเราพยายามขอโอกาสเค้าแต่เค้าเลือกที่จะไปแล้ว ตอนนี้เจ็บมากค่ะ ทุกอย่างมันสายไปจริงๆ คิดถึงแต่ช่วงเวลาเก่าๆ มัน

อยากตัดใจชอบน้องพาร์ทไทม์ในที่ทำงาน เพราะรู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ เพราะรู้สึกว่าน้องเขาแค่อัธยาศัยดี กับเรา เวลาทักไปตอนแรกก็คุยกันสนุกปกติ แต่หลังๆเราซื้อนุ่นซื้อนี่ให้ เริ่มรู้สึกว่าน้องเริ่มถอยตัวออกห่

ปัจจุบันเรามี fwb คนนึงที่รู้จักกันมาปีกว่าๆ เราไม่เคยคิดถึงเรื่องในวันที่เราสองคนต้องแยกทางกัน บอกตรงๆ ตอนนี้เรารู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนคนนึง เราตกลงกันแต่แรกว่าจะเป็นกันแค่นี้ เราโอเคมาตั้งแต่แรกแล

กระทู้นี้ขอระบายหน่อยนะคะ  อยากมีเพื่อนนคุยแก้เหงา ปรึกษา เราอยากลืม เรารักคนๆนึงมาก เรารู้จักกันได้สักพักแล้วค่ะ  แล้วมีเหตุการณ์ เหตุการณ์นึงทำให้เขาต้องถอยห่างจากเราไป  เราพยายา

ถ้าการไปขอพรให้เขามารักเรา มันก็จะเป็นเรื่องที่เห็นแก่ตัวเกินไป เพราะเขาไม่ได้รักเราก็คือไม่ได้รักเรา จะไปยัดเยียดความรักให้คนอื่นไม่ได้ อยากให้เขารักมันอยู่ที่การทำตัว มันอยู่ที่ความรู้สึกของคนสองคน

เราเพิ่งเลิกกับแฟนค่ะ เนื่องด้วยเหตุผลในเรื่องของเวลา จึงต้องยุติความสัมพันธ์ เราทั้งคู่ทำงานที่เดียวกัน แผนกเดียวกัน โต๊ะทำงานอยู่ติดกัน เจอกันทุกวัน ทานข้าวด้วยกันทุกมื้อ หลายๆคนอาจดูว่าความสัมพัน

ขอถามเหตุผล สำหรับคนที่เลือกตัดช่องทางการติดต่อ ไม่ว่าจะเป็นการ block หรือ unfriend หรือ ทำการลบรูปภาพ เพราะอะไรถึงตัดสินใจเลือกทำครับ และ สำหรับคนที่เลือกที่จะไม่ทำหน่อยครับว่าเพราะอะไรถึงไม่ทำ สำ

เรื่องมีอยู่ว่า ผมพยายามงี้ขอคืนดีแล้วแต่เค้าไม่ยอมกลับมา ตั้งแต่คบกันมาก็ไม่เคยห่างกันเลย มันรู้สึกผิดหวังเสียใจ ยังอาลัยอาวรณอยู่ ปัญหาที่เลิกกันคือ เรื่องเล็กน้อย แต่ก็สะสมกันมานาน ไม่ใช่มือที่3 เร

เรากับพี่เขาอายุห่างกัน13ปี เราอายุ22-23ปี ส่วนเขาอายุ35ปี ไม่มีแฟน เรากับเขารู้จักกันมา3ปี ก็ปลื้มไปเขาอยู่ แต่ไม่ได้จริงจังอะไรมาก ปีที่4เราไปฝึกงานแล้วเจอเขาอีกครั้งตอนแรกเรากลัวเพราะเขาดูเป็นคนจริ