พ่อแม่ของผม

ผมอยากให้พวกพี่ช่วยฟังเรื่องของผมก่อนนะคับ แล้วชี้ทางให้ผมที เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีพี่น้อง2คน มีพี่สาวและผม ครอบครัวเราอยู่ด้วยกัน4คนคับ พี่สาวของผมห่างกับผม5ปีคับ ถูกเลี้ยงแบบตามใจคับ ผมเลยไม่ค่อยได้อะไร เพราะพี่สาวของผมเอาไปหมด แบบว่าแค่ชี้นิ้วพ่อแม่ก็สันหามาให้แล้วคับ ถ้าไม่ได้พี่ผมก็จะด่า ด่าแบบหยาบอ่ะคับทำร้ายข้าวของ (แต่ไม่ได้ทำร้ายพ่อแม่นะคับ) เป็นแบบนี้ตั้งแต่ผมอยู่ป.1 จนตอนนี้ผมอายุ 22 คับ 10 กว่าปีที่ผมต้องทนโดนพี่สาวผมทำร้ายร่างกายและจิตใจ เช่นนะคับตอนเด็กๆ เวลาผมทำอะไรไม่พอใจเขา เขาจะเอาหนังยางมาใส่ข้อมือผมแล้วดีด บางทีก็เอาน้ำปลาผสมซีอิ๋ว มาให้กิน ไม่ก็สั่งให้นั่งแล้วห้ามนอนจนถึงตี3-4 แล้วอีกเยอะเยะมากๆคับที่ผมต้องโดน แล้วก็เรื่องไถ่ตังคับ ผมโดนไถ่ตั้งแต่ป.1 ได้เงินไป10บาทคับ พี่ผมสั่งว่าให้เอามาให้เขาตอนเย็นทุกๆวัน วันล่ะ5บาทคับ เวลาที่เพื่อนๆกินขนมหรือน้ำ ผมก็ได้แต่มองคับ แต่ก็ไม่เคยไปขอใครกินนะคับ ได้แต่ไปนั่งแอบที่ห้องน้ำคับ เพราะเพื่อนๆจะชอบหาว่าผมไม่มีเงิน เงินอ่ะมีคับแต่ใช้ไม่ได้ ยิ่งโตขึ้นยิ่งลำบากคับ ครอบครัวเราไม่ได้ยากจนนะคับ ก็มีเงินในระดับนึงคับ เวลาผมอยากได้อะไรก็จะบอกแม่คับ แต่คำตอบที่ได้บ่อยๆคือ ( เงินอะไร ไม่มี อยากได้ก็ไปเดินหาเอา) ผมเลยต้องไปทำงานกับน้าคับช่วยเก็บขวด ช่วยขนของเก่าคับ บางทีผมก็คิดนะคับว่าทำไมชีวิตผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ อยากได้อะไรก็ได้แค่มอง อยากกินอะไรก็ต้องแอบดูเขากินกัน สมเพชตัวเองคับ แต่เรื่องพวกนี้ผมเอาไปบอกพ่อแม่เป็นสิบๆครั้งคับในช่วย10กว่าปีนี้ แต่พ่อแม่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้เลยคับ ได้แต่ปล่อยผ่าน ผมระบายกับใครไม่ได้เลยคับ ความคิดความกดดันมันมาอยู่ที่ผมคนเดียวคับ ใน10กว่าปีนี้ ผมต้องนอนร้องไห้คนเดียวเกือบทุกคืนคับ แค่ผมเดินไปหาแม่ แม่ก็จะไล่ผมคับว่า อย่ามากวนใจ ไปไกลๆ แต่เวลากับพี่สาวของผม พ่อแม่ยอมหมดคับอยากได้อะไรอยากกินอะไร จัดหามาให้คับ ผมก็ได้แต่เป็นคนใช้ของบ้านนี้คับ จนตอนนี้อายุ22 ผมยังต้องมานอนร้องไห้อยู่เลยคับ ระบายกับใครไม่ได้ พูดกับใครไม่ได้ เลยอยากให้พวกพี่ๆช่วยชี้ทางหน่อยคับ