ไม่รู้ว่าคนส่วนใหญ่เป็นแบบผมเปล่า คือ ผมทั้งดูทั้งอ่าน นิทาน นิยาย ละครพื้นบ้านมาหลายเรื่องเป็น 10 เป็น 100 เรื่องแล้ว แต่ละเรื่องแทบจะไม่เจอเรื่องไหนเลยที่จบแบบละเอียด (อ่านมากี่เรื่องก็หงุดหงิดกะบตอนจบที่ไม่ละเอียด) ไม่มีข้อสงสัยอะไรเลย ซึ่งความจริงผมคิดว่า ตอนแต่งพวกนี้เค้าน่าจะทำให้ละเอียดหน่อยนะ แบบอย่าใช้การกระทำที่สื่อความหใายบอกทุกอย่างในประโยคเดียวภาพเดียวได้ป่ะ ควรจะบอกแบบละเอียดตรงๆ ตามตัวอักษรเลย ชี้แจงให้หมดว่าตัวละครแต่ละตัวทั้งตัวดี ตัวร้ายตอนจบมีชีวิตแบบไหน อะไรยังไง ให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ เช่น พระเอกนางเอกคู่กัน อย่าบอกแค่นี้ได้เปล่า (ควรจะบอกให้ละเอียดเลยว่าสุดท้ายไปจดทะเบียนสมรส แล้วจัดงานแต่งยัวไง ที่ไหน มีคนมาร่วมประมาณกี่คน มีภาพประกอบให้หมดเลยยิ่งดี ) หรือถ้าพระเอกได้ดีเป็นใหญ่เป็นโตแล้วพวกพระอเกที่ลำบากอยู่ พระเอกช่วยหรือเปล่า คุณต้องบอกให้ละเอียด เห็นหลายเรื่องไม่ได้บอกหรือบรรยายตรงนี้เอาไว้ อ่านแล้วก็หงุดหงิด คุณคนแต่งควรจะคิดว่าคนเราร้อยละ 80% คิดต่อเองไม่ได้ เช่น สมองผมเองส่วนมากก็คิดได้เฉพาะที่อ่านที่เขียนมาให้ตรงๆ ตามตัวอักษรเท่านั้น ถ้าให้คิดต่อเองว่าสุดท้ายลงเอยแบบตอนจบ ตามธรรมชาติแล้วทั้งตัวดี ตัวร้ายจะมีชีวิตเป็นยังไงอะไรประมาณไหน ผมคิดไม่เป็น ***** ปล. ใครพอให้ข้อมูลอะไรผมเพิ่มได้ช่วยบอกทีนะครับ พูดตรงๆ คอมเม้นตรงๆเลยก็ได้ผมไม่ว่าอะไรครับ *****
เบื่อตอนจบต่างๆ ของนิทาน นิยาย จริงๆ