ควรจะคบกันต่อไปหรือควรพอแค่นี้

เรากับคบกันได้ปีกว่าแล้ว เรามักจะทะเลาะกันเรื่องเวลาอยู่บ่อยครั้งแล้วทุกครั้งที่ทะเลาะเค้าจะเป็นฝ่ายเงียบเราพยามทักหา โทรไปเค้าก็จะไม่รับจะเป็นอยู่อย่างงี้ 2-3 วันแล้วก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ต้องบอกก่อนว่าเค้าเราสองคนเคยเลิกขาดการติดต่อไปประมาณเดือนกว่าๆตอนนั้นเค้าเป็นฝ่ายบอกเลิกเราเพราะเค้าให้เหตุผลว่าเค้าเหนื่อยเหมือนเค้ากำลังวิ่งตามเราอยู่ตลอดเวลาเค้าเลยขอพักสถานะไว้แค่นี้ ตอนนั้นเค้าร้องไห้หนักมาเราไม่เข้าใจและก็สร้างคำถามกับตัวเองมากมายอยู่ตลอดเวลาว่าเป็นเพราะเราไม่แสดงออกของความรักหรือป่าวเฝ้าโทษแต่ตัวเองอยู่ตลอดว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เค้าต้องเหนื่อยเราและขอเดินออกจากชีวิตเราไปเค้าเป็นคนที่แสนดีคนหนึ่งที่ยอมเราทุกอย่าง ต้องบอกก่อนกว่าเรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดเราอยู่ กทม ส่วนแฟนเราอยู่สระบุรี ตอนนั้นเค้ามาหาเราแทบทุกอาทิเพราะเค้าไม่อยากให้เราไปเพราะกลัวเราลำบากเค้าไม่เคยปล่อยให้เราต้องลำบากและเหนื่อยอะไรทั้งนั้นเค้าตามใจและเป็นฝ่ายง้อเราตลอด เค้าไม่เคยปล่อยให้เราร้องไห้เค้าจะอยู่ข้างเราเสมอ เค้าไม่เคยแม้จะปล่อยให้เราต้องทุกข์เราเรียนเค้าทำงานเลิกงานวันเสาร์ก็จะรีบมาหาเราที่กรุงเทพแล้ววันอาทิก็ต้องกลับไปทำงานเป็นอย่างงี้อยู่ 7 เดือนที่คบกัน พอเลิกกันไปครั้งก็ทำให้เราไม่ได้ติดต่อกัน 1 เดือนเต็ม เค้าพยามตัดเค้าออกทุกอย่างปิดทุกช่องทางที่จะไม่ให้ตัวเองต้องรู้เห็นชีวิตของเค้าบล็อกทุกอย่างแล้วปล่อยให้เค้าไปเจอคนที่ดูแลเค้าได้ดีมากกว่าเรา แต่สุดท้ายเราเองก็ทำไม่ปลดบล็อกทุกอย่างแล้วแอบไปส่องเค้าที่ facebook บ้าง IG บ้าง ทำแบบนี้อยู่ 1 เดือนเต็ม แล้ววันหนึ่งเค้าก็ทักมาหาเราก่อนถามเราสบายดีไหม เป็นไงบ้าง ตอนนั้นบอกเลยว่ายังตัดเค้าออกชีวิตยังไม่ขาดเราต้องการเค้าอยู่ตลอดเวลาดีใจมากไม่รู้ว่าเค้าจะกลับมาเพราะอะไรแต่แค่ได้คุยก็ดีใจแล้วก็คุยกันได้สักระยะหนึ่งแล้วเราก็กลับไปคบเค้าเหมือนเดิม คำถามก็ยังคงอยู่ในหัวว่าตอนนั้นเค้าจากเราไปเพราะอะไรแต่ตอนนั้นก็ไม่สนใจแล้วแหละแค่เค้ากลับมาเราก็ดีใจแล้ว ก็ต้องยอมการกลับไปครั้งนี้ทุกอย่างคงไม่มีอะไรเหมือนเดิมเค้าเป็นยังไงก็คงเป็นของเรายอมเค้าได้ทุกอย่างไม่ว่าเค้าจะไม่สนใจหรือจะอะไรก็ตามเรารับรู้จากเค้าแค่ว่าเค้ายังรักเราอยู่และรักมากทำให้เรายังอยู่ตรงนั้นและยอมการเปลี่ยนกลับมาคบครั้งนั้นเราต้องไปฝ่ายไปหาเค้ามาขึ้นเพราะเค้าต้องอยู่กับแม่เค้ารักแม่มากนี้ก็คืออีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เราเลือกที่จะรักเค้าตั้งแต่แรกช่วงเราฝึกงานปี4ก็ได้เจอกันบ่อยขึ้นเพราะเราไปหาบ้างแต่ไม่บ่อยนักเค้ามาหาเราบ้างเปลี่ยนกันไป กลับมาครั้งนี้ก็ทะเลาะกันเรื่องไม่เหมือนเดิมบ่อยมากเค้าไม่สนใจเราบ้างแหละเราไม่มีเวลาให้บ้างแหละเจอกันน้อยลงก็เกิดทะเลาะกันบ่อยจนบ้างครั้งอยากพูดคำว่าเลิกออกไป เพราะมันเกิดจากความงี่เง่าของเราเองที่อยากจะเจอบ้างแหละเอาแต่ใจตัวเองบ้างแหละเราก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ จนถึงครั้งนี้ที่ร้ายแรงที่สุดเค้าไปเปลี่ยนมากจากคนเดิมทำงานหนักขึ้นไม่มีเวลาคุยกันแม้กระทั่งจะคอลคุยกันเค้าปล่อยให้เราร้องไห้คนเดียวผ่านสายโทรศัพท์โดยไม่ถามเราซักคำว่าเป็นอะไร เปลี่ยนไปมากจนเราเริ่มสงสัยว่าเค้ามีคนอื่นหรือป่าว เราควรจะทำยังไงต่อไปดีควรจะจบมันได้แล้วมั้ย