เรารู้สึกว่าตัวเองเหมือนสับสนกับชีวิตไม่รู้จะเลือกทางใหนดี ตอนนี้ก็มีครอบครัวแล้วแต่ยังไม่มีลูกคะ พอดีที่บ้านฐานะยากจนก็เลยไม่ได้เรียนจบม.6 ก็เลยมาทำงานโรงงานและก็เรียนกศน.ม.ปลายไปด้วย ความฝันของดิฉันตอนเด็กๆดิฉันชอบคนที่ทำอาชีพรับราชการมากดิฉันคิดว่างานราชการเป็นอาชีพที่มั่นคงที่สุดเเละครอบครัว(พ่อแม่)ก็สนับสนุนโดยการให้กำลังใจมาตลอดตั้งแต่รู้ว่ามาเรียนต่อกศน. ดิฉันยากเรียนต่อไปเรื่อยๆจนจบป.ตรี แต่อีกใจก็ยังคิดว่าคงสำเร็จยากเพราะเราไม่มีเวลามากขนาดนั้นแค่ทำงานก็แทบจะไม่มีเวลาได้พักผ่อนเต็มที่ทำงาน08:00-17:00 ถ้าทำโอทีก็จะเลิก1-3ทุ่มเกือบทุกวัน วันหยุดบางทีก็ทำโอเพราะอยากมีเงินเหลือเก็บบ้าง สิ้นเดือนมาก็มีค่าใช้จ่ายเยอะใหนจะส่งให้ทางบ้านเดือนละ2-3พัน ค่าห้องก็เฉลี่ยแต่ละเดือนก็ประมาน2,600-2,800 ค่ากินค่าน้ำมันก็3-4พันบาทเงินเดือนประมาน12,000รวมโอทีแล้ว ถ้าไม่รวมก็ได้ประมาน8-9พันบาทแฟนก็ไม่ค่อยได้ช่วยเท่าไหร่เพราะพ่อกับแม่เขามีหนี้สินเยอะใหนน้องคนเล็กก็เรียนอยู่มหาลัยปีสุดท้ายแล้ว เขาเป็นพี่ชายคนโตก็ต้องช่วยแบ่งเบาภาระพ่อแม่เขา เราเลยไม่คิดอยากเรียนต่อมหาลัยแล้ว เลยคิดว่าใหนๆก็มีครอบครัวแล้วเราก็คิดว่าทำยังไงให้มีเงินเก็บอย่างน้อยเดือนละ3,000บาท เราเป็นคนคิดมากทั้งเรื่องเงินเรื่องปันหาชีวิตต่างๆบางทีก็ท้อมากมองไม่เห็นอนาคตของตัวเองสักที บางทีก็คิดว่าทำไมเราต้องมาอยู่กับผู้ชายที่ไม่ค่อยสนใจแฟนไม่ค่อยช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายแต่กลับเอาเงินไปช่วยทางครอบครัวตัวเองอย่างเดียว บางทีก็อยากเลิกนะ แต่เพราะรักเลยยอมลำบากเพราะเขาก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกันเขาก็ไม่มีเงินเก็บเพราะไปช่วยทางบ้านหมด แต่ครอบครัวของเขาน่าสงสารมากนะบ้านเขาก็ไม่มี ที่ทางก็ไม่มีเขาอยู่ห้องเช่าแม่ของเขาทำงานแม่บ้าน พ่อเขาทำงานนายหน้าเกี่ยวกับโครงการรัฐบาลเขาลาออกจากงานประจำและก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับงานนี้มากแต่กลับไม่ได้ผลตอบแทนอะไรคืนมาเลยสักอย่างได้แต่รอรอรอรอแล้วก็รออยู่อย่างนี้ลงทุนเพื่อทำเอกสารวิ่งงานให้เขาแล้วระหว่างที่รอแม่เขาก็เป็นคนหาเงินคนเดียวบางทีก็ต้องเอามาช่วยพ่อเขาเพื่อเป็นค่ารถในการเดินทางไป-กลับระยองเรื่อยๆเพื่อติดตามงานให้นาย เห็นนายบอกว่าจะได้เงินแล้วพอเงินปลดล็อคออกมาเงินก็ผ่านมือนายนายก็ยังไม่จ่ายเงินให้สักบาทตอนนี้นายไปเที่ยวต่างประเทศกับครอบครัว แต่พ่อเขาจะอดตายอยู่แล้วใหนจะเป็นหนี้ใหนจะเรื่องลูกชายที่ไกล้จะจบปีสุดท้าย ในจะเรื่องคดีความทีไม่มีเงินไปจ่ายค่าหนีสินต่างๆมากมาย คิดไปคิดมาเราก็อดสงสารเขาไม่ได้ เราก็เลยต้องกัดฟันสู้เพื่อช่วยแฟน และเราก็ยังมีความหวังว่าสักวันเราต้องผ่านจุดนี้ไปให้ได้ เราเลยไม่ยากคิดอะไรมากได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงานไปวันๆถึงแม้มันจะไม่มีจุดหมายปลายทาง แต่บางครั้งเราก็มีความสุขที่อยู่กับแฟนคนนี้ เพราะเขาเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง เลิกงานมาเขาก็จะทำให้เรายิ้มให้เราหัวเราะตลอดพยามจะไม่เอาเรื่องเครียดๆมาพูดมาระบายให้เราฟัง เเละก็เป็นคนไม่ติดเพื่อนไม่กินเหล้า ไม่ขี้โมโหไม่ขี้หึงเป็นคนมีเหตุผลเอาใจไส่ครอบครัว
คุณผู้หญิงและคุณผู้ชายในวัยอายุ20ต้นๆเป้าหมายของพวกคุณคืออะไร