**ก่อนอื่นต้องขอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาก่อนนะคับ**
ตอนนี้ผมกับเขามีสถานะเป็นเพื่อนกันคับ แต่เมื่อก่อนเราเป็นแฟนกัน ยังว่าแหละคับ เมื่อก่อนอะไรๆก้ดีไปหมด เที่ยว ดูหนัง (ตอนนั้นอยู่ ม.ปลายนะคับ ตอนนี้อยู่ ปี1) รอเดินเข้าโรงเรียนด้วยกัน กินข้าว เรียน(ตอนนั้นเรียนอยู่ห้องเดียวกันคับ) มีความทรงจำดีๆมากมายคับ คบกันมาก้ประมาน 1ปี 1เดือนคับ
แล้วก้ต้องเลิกกัน แต่ไม่ได้เลิกแบบขาดนะคับ เลิกกันแต่เหมือนเดิม งง ปะ555 ทุกอย่างเหมือนแฟนแต่เป็นเพื่อนกันประมานนั้น มีหึงหวงบ้าง จนถึงช่วงที่ต้องเลือกมหาลัย ทุกอย่างมันแย่ไปหมดต้นเหตุก้มาจากตัวผมเอง ตอนนั้นเลือกเพื่อนคับ เพื่อนไปเรียนเยอะ แล้วมีสาขาที่อยากเรียนในตอนนั้นคับ ก้เลยเลือกไปแล้วทิ้งเขาไว้(ถ้าผมเลือกที่จะไปกับเขาตอนนี้คงมีความสุขมากกว่านี้) พอเราแยกไปเรียนตามที่ที่ตัวเองติด ก้เลิกคุยกันไปสักพักคับ แล้วก้กลับมาคุยกันใหม่ คุยไปเรื่อยๆ ก้ได้กลับมาคบกัน แต่คบได้เดือนกว่าๆ ก้ต้องเลิกกัน เพราะเขาอยากอยู่เดียว ตามจริงแล้วผมก้รู้ตัวว่าการคบครั้งนี้ไม่มีทางเหมือนเดิมได้หรอก เขาเปลี่ยนไปมากแล้ว ระหว่างที่คบกัน ผมทำทุกอย่างที่ผมทำได้คับ ปกติแล้วผมเป็นพวกทำเซอร์ไพรส์คับ วันเกิด เวลางอลก้แอบไปหาแบบไม่รู้ตัว เอาของไปง้อ บลาๆ ประมานนั้นคับ ทุกอย่างที่ผมทำเพื่อเขาคือผมรักเขาคับ รักมาก ถึงเขาจะมองไม่เห็นค่าของสิ่งที่ผมทำก้ไม่เป็นไร แต่ผมก้อยากจะทำให้เขาอยู่ดี เขาบอกผมว่าจะทำทำไม มันไม่ได้ทำให้เป็นเหมือนเดิม ทำอะไรโง่ๆ มันไม่ได้อะไรขึ้นมา หรอก ผมตื้อไม่เลิกอะนิสัยแย่ๆของผมเอง เขาด่าไล่กี่รอบก้ไม่ไป แถมยังทำเหมือนเดิมด้วย ไปหา ซื้อของไปให้ เลี้ยงข้าวสาระพัดสิ่งที่ทำให้เลยคับ ผมเคยบอกเขาคับ เลิกกันแล้ว จะยังไงก้ตามผมก้ขอเป็นตัวเลือกสุดท้ายของเขา จะอยู่ข้างๆเขา ตลอด จะวันไหนก้ตาม และตอนนี้ผมจะจบปี1ละคับ สิ่งที่ผมจะทำต่อไป คือไปอยู่ใกล้ๆเขา ซิ่วแหละคับ ต้องบอกก่อนเลยนะว่าผมมีนิสัยที่ว่าถ้าใจผมไปอยู่ที่ไหนแล้ว ผมก้ต้องไปอยู่ที่นั่น และใจผมไปอยู่กับเขา ถึงผมจะอยู่ ม. ที่ผมเรียนอยู่ก้ไม่ได้อะไรขึ้นมาคับ เหมือนเรียนไปวันๆ ไม่ได้อะไรเลย ผมรู้จักตัวเองคับ ถ้าอยู่ในที่ที่ใจผมอยู่ ผมจะทำได้ดีกว่าคับ ไม่ว่าจะยังไงผมก้จะทำตามที่ใจผมต้องการคับ
หลายๆคนคงมองว่าโง่จริงๆ แต่สำหรับผมมันคือความสุขอย่างนึงคับ ถึงแม้จะมีทุกข์บ้าง แต่สุขมากกว่าทุกข์ ผมถึงทำคับ ผมมีความสุขที่จะให้เขา ถึงเขาจะมองไม่เห็นก้ตาม ทุกอย่างที่ทำคือผมรักเขาคับ
*ถ้าเกิดเขาคนนั้นได้อ่าน ก้อยากบอกว่ารักมากนะ อยู่ตรงนี้แหละ ไม่อยากเดินไปไหน
(เป็นครั้งแรกที่ตั้งกระทู้นะคับ ถ้าทำอะไรผิดก้ขอโทษด้วยนะคับ)
การที่เราทำทุกอย่างที่เราพอทำได้เพื่อคนที่เรารัก แต่ตอนนี้เขาไม่ใช่คนเดิมของเราแล้ว เรียกว่าโง่จริงหรอ
ตอนนี้ผมกับเขามีสถานะเป็นเพื่อนกันคับ แต่เมื่อก่อนเราเป็นแฟนกัน ยังว่าแหละคับ เมื่อก่อนอะไรๆก้ดีไปหมด เที่ยว ดูหนัง (ตอนนั้นอยู่ ม.ปลายนะคับ ตอนนี้อยู่ ปี1) รอเดินเข้าโรงเรียนด้วยกัน กินข้าว เรียน(ตอนนั้นเรียนอยู่ห้องเดียวกันคับ) มีความทรงจำดีๆมากมายคับ คบกันมาก้ประมาน 1ปี 1เดือนคับ
แล้วก้ต้องเลิกกัน แต่ไม่ได้เลิกแบบขาดนะคับ เลิกกันแต่เหมือนเดิม งง ปะ555 ทุกอย่างเหมือนแฟนแต่เป็นเพื่อนกันประมานนั้น มีหึงหวงบ้าง จนถึงช่วงที่ต้องเลือกมหาลัย ทุกอย่างมันแย่ไปหมดต้นเหตุก้มาจากตัวผมเอง ตอนนั้นเลือกเพื่อนคับ เพื่อนไปเรียนเยอะ แล้วมีสาขาที่อยากเรียนในตอนนั้นคับ ก้เลยเลือกไปแล้วทิ้งเขาไว้(ถ้าผมเลือกที่จะไปกับเขาตอนนี้คงมีความสุขมากกว่านี้) พอเราแยกไปเรียนตามที่ที่ตัวเองติด ก้เลิกคุยกันไปสักพักคับ แล้วก้กลับมาคุยกันใหม่ คุยไปเรื่อยๆ ก้ได้กลับมาคบกัน แต่คบได้เดือนกว่าๆ ก้ต้องเลิกกัน เพราะเขาอยากอยู่เดียว ตามจริงแล้วผมก้รู้ตัวว่าการคบครั้งนี้ไม่มีทางเหมือนเดิมได้หรอก เขาเปลี่ยนไปมากแล้ว ระหว่างที่คบกัน ผมทำทุกอย่างที่ผมทำได้คับ ปกติแล้วผมเป็นพวกทำเซอร์ไพรส์คับ วันเกิด เวลางอลก้แอบไปหาแบบไม่รู้ตัว เอาของไปง้อ บลาๆ ประมานนั้นคับ ทุกอย่างที่ผมทำเพื่อเขาคือผมรักเขาคับ รักมาก ถึงเขาจะมองไม่เห็นค่าของสิ่งที่ผมทำก้ไม่เป็นไร แต่ผมก้อยากจะทำให้เขาอยู่ดี เขาบอกผมว่าจะทำทำไม มันไม่ได้ทำให้เป็นเหมือนเดิม ทำอะไรโง่ๆ มันไม่ได้อะไรขึ้นมา หรอก ผมตื้อไม่เลิกอะนิสัยแย่ๆของผมเอง เขาด่าไล่กี่รอบก้ไม่ไป แถมยังทำเหมือนเดิมด้วย ไปหา ซื้อของไปให้ เลี้ยงข้าวสาระพัดสิ่งที่ทำให้เลยคับ ผมเคยบอกเขาคับ เลิกกันแล้ว จะยังไงก้ตามผมก้ขอเป็นตัวเลือกสุดท้ายของเขา จะอยู่ข้างๆเขา ตลอด จะวันไหนก้ตาม และตอนนี้ผมจะจบปี1ละคับ สิ่งที่ผมจะทำต่อไป คือไปอยู่ใกล้ๆเขา ซิ่วแหละคับ ต้องบอกก่อนเลยนะว่าผมมีนิสัยที่ว่าถ้าใจผมไปอยู่ที่ไหนแล้ว ผมก้ต้องไปอยู่ที่นั่น และใจผมไปอยู่กับเขา ถึงผมจะอยู่ ม. ที่ผมเรียนอยู่ก้ไม่ได้อะไรขึ้นมาคับ เหมือนเรียนไปวันๆ ไม่ได้อะไรเลย ผมรู้จักตัวเองคับ ถ้าอยู่ในที่ที่ใจผมอยู่ ผมจะทำได้ดีกว่าคับ ไม่ว่าจะยังไงผมก้จะทำตามที่ใจผมต้องการคับ
หลายๆคนคงมองว่าโง่จริงๆ แต่สำหรับผมมันคือความสุขอย่างนึงคับ ถึงแม้จะมีทุกข์บ้าง แต่สุขมากกว่าทุกข์ ผมถึงทำคับ ผมมีความสุขที่จะให้เขา ถึงเขาจะมองไม่เห็นก้ตาม ทุกอย่างที่ทำคือผมรักเขาคับ
*ถ้าเกิดเขาคนนั้นได้อ่าน ก้อยากบอกว่ารักมากนะ อยู่ตรงนี้แหละ ไม่อยากเดินไปไหน
(เป็นครั้งแรกที่ตั้งกระทู้นะคับ ถ้าทำอะไรผิดก้ขอโทษด้วยนะคับ)