ผมกับแฟนคบกันมา3-4เดือนแล้ว
คบกันทางไกลนะครับ
แฟนผมอายุ23มากกว่าผม6ปีผม17
คือช่วงแรกๆ เราก็คุยกันบ่อยมากแทบจะ24 ช.ม.เลยทีเดียว
แต่หลังๆ แทบไม่ได้คุยเลยทะเลาะกันมากกว่าด้วยซ่ำ.
เวลาเราทะเลาะกันแฟนไม่เคยฟังผมเลย หาเหตุผลมาให้ตัวเองถูกเสมอผมอธิบายไรไปก็บอกเถียง ทะเลาะกันทีไรไม่ว่าจะถูกหรือผิด
ผมต้องง้อเสมอ
เมื่อก่อนแฟนผมเรียนอยู่
ก็เข้าใจนะว่าไม่ว่างตอบแชท
ผมทำงานแล้วนะ
เรื่องมันมีก่อนจะมาคบกับผม
เขายังคบกับแฟนเก่าอยู่
(เหมือนทะเลาะกันแล้วห่างกันพึ่งเคลียกันได้ตอนมาคบกับผม)
ตอนแรกก็ไม่รู้ครับ พึ่งมารู้ทีหลัง
ผมก็ไม่เคยไว้ใจเธอเลย
คือเธอดูหนังทางโทรศัพท์ ผมโทรไปเธอไม่รับทันที พอผมวางได้สักนาทีพึ่งโทรกลับ ผมก็ถามทำไรอยู่ เธอบอกดูหนังอยู่ ไลน์กันอย่างงี้
เธอพิมมา ผมแทบจะตอบทันทีเธอก็ยังหายได้ ช่วงนี้เธอไล่ให้ผมนอนเร็ว
โดยมีเหตุผลว่า พรุ่งนี้ผมต้องทำงาน
ซึ่งผมนอนไม่รับ ผมเลยโทรไลน์ไปสายไม่ว่าง เํอบอกคุยกับเพื่อน
ผมเลยให้แคปเธอไม่แคปแล้วมากับคำพูดว่า ไม่เชื่อหรอ แล้วก็ทะเลาะกันใหญ่เลยครับ.
(อยากรู้ตรงนี้ว่าควรทำไง)
แต่ผมก็ต้องยอมไปครับ
ผมแทบจะครั้งที่เราทะเลาะกันไม่ได้เลยเยอะมาก. เยอะจนทำให้ผมรักเธอมากไม่อยากเสียไปต้องง้อตลอดกลายเป็นยังไงก็ได้ตามสบาย แต่ผมก็ง้ออยู่คือแบบ ผมเป็นเด็กทำงาน ไม่อยากเริ่มใหม่ ก็อยากทำงานเก็บเงินสร้างครอบครัว
เรื่องที่ทะเลาะส่วนใหญ่
ผมเป็นคนหัวรั้น ขี้น้อยใจ ขี้ระแวง
ผมเป็นคนพูดไม่คิด รู้สึกยังไงก็พูดออกมา. ก็รู้นะว่ามันไม่ดี ผมก็พยายามเปลี่ยนแล้วนะ
เวลาทะเลาะกันผมก็พูดออกไปหมดเลยทุกอย่างที่รู้สึก เธอก็ไม่พอใจหนักกว่าเดิมอีก เธอไม่ชอบอะไรผม ผมพยายามเปลี่ยนให้หมดเปลี่ยนจนรู้สึกไม่เป็นตัวเอง ไม่มีเคาโครงว่านี่คือตัวเราเลย. ผมทะเลาะเรื่องโทรไปสายไม่ว่าง เธอขอห่างไม่คุยกันจนถึงสิ้นเดือน อีก5วัน
ตอนนี้ผมก็เริ่มอยู่คนเดียวได้แล้วนะ
คิดถึงบ้าง แต่เขาห้ามทักไป
ตลอดเวลาที่คบ กัน ผมก็ไม่เห็นเขามีท่าทีจะมีคนอื่นะ แต่ก็ระแวง
นิสัยแฟนผมเป็น ผู้หญิงติดเกม เป็นคนพูดจาไม่สนความรู้สึกผมด้วย
ยอมรับน้อยใจหลายรอบ แต่ไม่ค่อยบอกกลัวเธอจะว่าอ่อนแอ
้เฟรนลี่ แอดผู้ชายที่เล่นเก่ง ผมก็ยอมรับว่าหึงนะ แแต่เธอให้เหตุผลว่าอยู่ที่ตัวเธอป่าวไม่เชื่อใจหรอ.
ผมควรจะฝืนไปต่อไหม
เธอก็ไม่ได้ทำไรผิดเลย
ผมบอกไม่ได้ว่ารักอยู่ไหม แต่ก็ยังตามใจเธอเหมือนเดิมอยากได้ไรก็ให้เงินไปซื้อ ไม่เคยขัดใจเธอเลย
จะบอกไงดีตอนนี้ก็ต้องการเธออยู่นะ แต่ผมก็ค่อนข้างมั่นใจว่าถ้ามีคนมาให้ผมรู้สึกดีได้ผมไปแน่นอน(เลวยอมรับ)
ก่อนที่จะห่างอยากโทรคุยกับเธออยู่นะ แต่ไม่มีเรื่องจะคุยจริงๆ ขนาด ผมทำงานกลับดึก คุยกันเวลาเดียว ยังไม่รู้จะคุยอะไรเลย
พึ่งเขียนครั้งแรกอ่านก็จะงงหน่อยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านแล้วแสดงความคิดเห็นนะครับ
แฟนไม่เคยแคร์เราเลย
คบกันทางไกลนะครับ
แฟนผมอายุ23มากกว่าผม6ปีผม17
คือช่วงแรกๆ เราก็คุยกันบ่อยมากแทบจะ24 ช.ม.เลยทีเดียว
แต่หลังๆ แทบไม่ได้คุยเลยทะเลาะกันมากกว่าด้วยซ่ำ.
เวลาเราทะเลาะกันแฟนไม่เคยฟังผมเลย หาเหตุผลมาให้ตัวเองถูกเสมอผมอธิบายไรไปก็บอกเถียง ทะเลาะกันทีไรไม่ว่าจะถูกหรือผิด
ผมต้องง้อเสมอ
เมื่อก่อนแฟนผมเรียนอยู่
ก็เข้าใจนะว่าไม่ว่างตอบแชท
ผมทำงานแล้วนะ
เรื่องมันมีก่อนจะมาคบกับผม
เขายังคบกับแฟนเก่าอยู่
(เหมือนทะเลาะกันแล้วห่างกันพึ่งเคลียกันได้ตอนมาคบกับผม)
ตอนแรกก็ไม่รู้ครับ พึ่งมารู้ทีหลัง
ผมก็ไม่เคยไว้ใจเธอเลย
คือเธอดูหนังทางโทรศัพท์ ผมโทรไปเธอไม่รับทันที พอผมวางได้สักนาทีพึ่งโทรกลับ ผมก็ถามทำไรอยู่ เธอบอกดูหนังอยู่ ไลน์กันอย่างงี้
เธอพิมมา ผมแทบจะตอบทันทีเธอก็ยังหายได้ ช่วงนี้เธอไล่ให้ผมนอนเร็ว
โดยมีเหตุผลว่า พรุ่งนี้ผมต้องทำงาน
ซึ่งผมนอนไม่รับ ผมเลยโทรไลน์ไปสายไม่ว่าง เํอบอกคุยกับเพื่อน
ผมเลยให้แคปเธอไม่แคปแล้วมากับคำพูดว่า ไม่เชื่อหรอ แล้วก็ทะเลาะกันใหญ่เลยครับ.
(อยากรู้ตรงนี้ว่าควรทำไง)
แต่ผมก็ต้องยอมไปครับ
ผมแทบจะครั้งที่เราทะเลาะกันไม่ได้เลยเยอะมาก. เยอะจนทำให้ผมรักเธอมากไม่อยากเสียไปต้องง้อตลอดกลายเป็นยังไงก็ได้ตามสบาย แต่ผมก็ง้ออยู่คือแบบ ผมเป็นเด็กทำงาน ไม่อยากเริ่มใหม่ ก็อยากทำงานเก็บเงินสร้างครอบครัว
เรื่องที่ทะเลาะส่วนใหญ่
ผมเป็นคนหัวรั้น ขี้น้อยใจ ขี้ระแวง
ผมเป็นคนพูดไม่คิด รู้สึกยังไงก็พูดออกมา. ก็รู้นะว่ามันไม่ดี ผมก็พยายามเปลี่ยนแล้วนะ
เวลาทะเลาะกันผมก็พูดออกไปหมดเลยทุกอย่างที่รู้สึก เธอก็ไม่พอใจหนักกว่าเดิมอีก เธอไม่ชอบอะไรผม ผมพยายามเปลี่ยนให้หมดเปลี่ยนจนรู้สึกไม่เป็นตัวเอง ไม่มีเคาโครงว่านี่คือตัวเราเลย. ผมทะเลาะเรื่องโทรไปสายไม่ว่าง เธอขอห่างไม่คุยกันจนถึงสิ้นเดือน อีก5วัน
ตอนนี้ผมก็เริ่มอยู่คนเดียวได้แล้วนะ
คิดถึงบ้าง แต่เขาห้ามทักไป
ตลอดเวลาที่คบ กัน ผมก็ไม่เห็นเขามีท่าทีจะมีคนอื่นะ แต่ก็ระแวง
นิสัยแฟนผมเป็น ผู้หญิงติดเกม เป็นคนพูดจาไม่สนความรู้สึกผมด้วย
ยอมรับน้อยใจหลายรอบ แต่ไม่ค่อยบอกกลัวเธอจะว่าอ่อนแอ
้เฟรนลี่ แอดผู้ชายที่เล่นเก่ง ผมก็ยอมรับว่าหึงนะ แแต่เธอให้เหตุผลว่าอยู่ที่ตัวเธอป่าวไม่เชื่อใจหรอ.
ผมควรจะฝืนไปต่อไหม
เธอก็ไม่ได้ทำไรผิดเลย
ผมบอกไม่ได้ว่ารักอยู่ไหม แต่ก็ยังตามใจเธอเหมือนเดิมอยากได้ไรก็ให้เงินไปซื้อ ไม่เคยขัดใจเธอเลย
จะบอกไงดีตอนนี้ก็ต้องการเธออยู่นะ แต่ผมก็ค่อนข้างมั่นใจว่าถ้ามีคนมาให้ผมรู้สึกดีได้ผมไปแน่นอน(เลวยอมรับ)
ก่อนที่จะห่างอยากโทรคุยกับเธออยู่นะ แต่ไม่มีเรื่องจะคุยจริงๆ ขนาด ผมทำงานกลับดึก คุยกันเวลาเดียว ยังไม่รู้จะคุยอะไรเลย
พึ่งเขียนครั้งแรกอ่านก็จะงงหน่อยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านแล้วแสดงความคิดเห็นนะครับ