ว่าด้วยเรื่องคุณแม่

เกริ่นก่อนนะคะ เราอายุ 20 มหาลัยปี3 ไม่เคยได้ทำงาน ไม่เคยได้ไปไหนเองคนเดียวแม้ก่ะทั่งไปเรียน เลิกเรียน4-5โมงเย็น บ้านเราใกล้จากม. ประมาณ30-40นาที แต่กว่ารถจะมาก้นาน ซึ่งเรากลับบ้านเกิน6โมงไม่ได้ อาจจะฟังงงๆหน่อยนะคะ แต่เข้าเรื่องเลยดีกว่า
     ตอนนี้เรา20แล้ว เรากับแม่สนิทกันมากและด้วยความสนิทกันมากเลยกลายเป็นว่า ไม่ว่าจะไปไหน ทำอะไร กิจกรรมของม. หรือเที่ยวกับเพื่อนกับแฟน ที่ไหนที่เราไปแม่เราจะไปด้วยตลอดและทุกครั้งที่เราบอก ไม่ต้องไปก้ได้เดี๋ยวจะเหนื่อยป่าวๆ ก็กลายเป็นเรื่องทะเลาะใหญ่ด้วยคำที่ว่า เป็นห่วง เราเข้าใจนะคะว่าเขาเป็นห่วงแต่เราทำอะไรเราก้บอกเขาตลอด ไม่เคยโกหกเลย อยู่ไหน ทำอะไร กำลังกลับบ้าน ขึ้นรถแล้ว ถึงนั้นถึงนี้แล้วเรารายงานเขาตลอด เราพยายามที่จะทำให้เขาเห็นว่า เอ้อ เราดูแลตัวเองได้นะ ตามเราก็เหนื่อยป่าวๆ เราเลยอยากถามเพื่อนๆว่า เราจะทำยังไงดีให้เขาปล่อยให้เราทำอะไรเองสักที และตอนนี้เรากำลังจะทำงานต้องกลับดึกแน่ๆ ถ้าจะให้เขาไปรับอีกมันก้ลำบากอีก อ่อแล้วทุกครั้งที่เขาตามเราเขาจะบ่นว่าเหนื่อยๆตลอดเราก็บอกก็บอกให้อยู่บ้านทำไมไม่เชื่อ เขาก้บอกว่าทำไมต้องให้อยู่บ้านด้วย เราไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว นี้ก็พึ่งทะเลาะไปเอง ขอความเห็นทุกคนหน่อยนะคะ🙏🏻