รับมือกับลูกเลี้ยง และ แม่นาง อย่างไรดี?

เรากับแฟนอายุห่างกัน 10 ปี แฟนมีลูกติด 1คน อายุ 9 ขวบ เป็นเด็กผู้ชาย
ส่วนเราพึ่งเรียนจบ ยังไม่เคยมีครอบครัวมาก่อน

ตอนคบกันปีแรกเราก็รู้ว่าเขามีลูกติด แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะลูกกับอยู่กับแม่เขาต่างจังหวัด แม่ย่าจะพาลูกจะมาหาปีละครั้ง ช่วงปิดเทอมใหญ่ เป็นเวลา 1-2 เดือน ประมาณนี้
แรกๆที่เจอกัน เด็กดูอินโนเซ้นมาก เรียกเราว่าแม่ ตอนแรกเราก็รู้สึกแปลกๆ เพราะไม่เคยมีครอบครัวมาก่อน
เราก็พยายามปรับตัว พยายามเป็นแม่เลี้ยงที่ดีของเด็ก เอาใจใส่ ดูแล พยายาม(อย่างมาก) ถามอากู๋บ้าง ถามญาตๆบ้าง ว่า อบรมเลี้ยงดูเด็กกันยังไง มาได้ประมาณอาทิตย์นึง แม่เด็กโผล่มาจ้า !!! มาแบบเชิดหน้าเชิดตา
บ้านนางอยู่หน้าปากซอยบ้านเรา แต่เราไม่ได้ใส่ใจเพราะคิดว่าต่างคนต่างอยู่เขาคงไม่กล้ามายุ่งอะไร เพราะหลังจากแฟนหย่ากับแม่เด็กแล้วแฟนเป็นคนสลักหลังใบหย่าว่ามีสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรเพียงคนเดียว (แฟนเป็นข้าราชการ,แม่เด็กไม่มีงานหลักแหล่งทำ) แม่เด็กไม่เคยส่งเสียเด็กแม้แต่สตางค์แดงเดียว เราก็เห็นแฟนส่งเสียอยู่ฝ่ายเดียว นางมาถึง ก็มา มาอ้อนวอน ขอลูกไปนอนด้วยกับแม่ย่า แม่ย่าก็แสนจะใจอ่อน เห็นแก่สายเลือดไม่อยากใจดำ จึงอนุญาตให้เด็กไปนอนกับแม่เขา แต่ดันพาไปตั้ง 3 วัน 3 คืนด้วยกัน แม่ย่าถึงกับต้องโทรตามเพราะหายไปเลยไม่ติดต่อมา หลังจากที่เด็กกลับมาบ้าน พฤติกรรมแสดงออกได้ชัดเลยว่าเปลี่ยนไป !! เราบอกให้ไปกินข้าว เด็กบอกว่า กินทำไมขนาดแม่แท้ๆยังไม่บังคับ บอกว่าไม่กินข้าวกินนมก็พอ เราบอกให้ไปอาบน้ำ อาบทำไม? แม่แท้ๆบอกว่า ถ้าไม่อาบก็เปลี่ยนเสื้อผ้าก็พอ หลังจากนั้นก็ยึดเตียงเรา ซึ่งปกตินอนด้วยกัน เขาจะนอนข้างแฟน ไม่ก็ ปูผ้านอนข้างล่าง แต่นี่โยนผ้าห่มหมอนเรา แล้วบอกแม่นอนล่างไปเลย ลูกจะนอนกอดพ่อ แฟนก็บอกไม่เป็นไรมันคงคิดถึงพ่อมัน เราก็ไม่ได้อะไร นอนล่างก็ได้ไม่เป็นไรยังไม่พอ เวลาเราอยู่สองต่อสองกับแฟนเด็กก็จะเดินแทรกกลางมาเลย เหมือนเรียกร้องความสนใจ เราแทบไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวเลย ถ้าเราอยู่คนเดียว ก็จะเปิดการ์ตูน ทีวี เสียงดังๆ ทำบ้านรก บลาๆ ซึ่งเหมือนจะตั้งใจกวนประสาทเรา แม่ย่าเตือนก็แล้ว พฤติกรรม ก็ยังเหมือน แถมหนักกว่าเดิม เพราะแม่นางมารับทุกวัน เช้ารับ เย็นมาส่ง เหมือนจงใจจะแกล้งเรา คือเราใจดีแค่ไหนให้มาหาลูก มาเหยียบบ้านเราได้ จนเราทนไม่ไหวจริงๆทะเลาะกับแฟนยกใหญ่ เพราะเราทนนิสัยสองแม่ลูกนี้ไม่ได้ เราพูดตรงๆ แฟนจึงตัดสินใจส่งลูกกลับ+ใกล้เปิดเทอมแล้ว แฟนบอกว่าจะแก้ปัญหาด้วยการไปหาลูกที่ต่างจังหวัดเอา ไม่ให้ขึ้นมาหาแล้วตัดปัญหาไป เราก็โอเค ยังไงเขาก็พ่อลูก เหตุการณ์จึงปกติ แม่เด็กก็หายไป เห็นก็แค่ทำเหมือนอากาศไม่รู้จักกัน...
เวลาผ่านไป..ไวเหมือนโกหก !! เกือบ 1 ปีต่อมา
เราตัดสินใจแต่งงานกับแฟน ซึ่งไปจัดงานที่บ้านเกิดเรา แม่ย่าก็ต้องลงมาจัดการสู่ขอ แต่งงานกันตามประเพณี ซึ่ง..ลูกแฟนก็ต้องตามลงมา...แรกๆไม่มีอะไร แต่พอแต่งงานเสร็จกลับมาบ้าน เท่านั้นแหละ !! แม่นางโผล่มาเหมือนเดิม รับไปเหมือนเดิม พฤติกรรมเดิมๆเด็กเริ่มวนลูบมา เราก็เริ่มคุยกับแฟนเราละ เห้ย เราพึ่งจะแต่งงานกัน ไม่มีแม้แต่โอกาศได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองยังไม่มี แม่เด็กก็มาให้เราเสียสุขภาพจิตทุกวัน เรากลับมาโดนแย่งที่นอนอีกแล้ว เราเหนื่อยมาก เรารับมือไม่ไหว แฟนบอกว่า งั้นเรามาจดทะเบียนกันเถอะ แม่เขาจะได้ไม่มายุ่งอีก (แม่เด็กแต่งงานใหม่แล้วนะ)
ตอนนี้เราทุกข์มากเลย ถึงมันจะแค่เวลาสั้นๆ แต่เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเหมือนเดิมซ้ำๆ อีก ปี 2 ปี 5 ปี 10 ปี มันก็จะไม่เป็นอยู่แบบนี้หรอ  #เราใจแคบกับเด็กไปมั้ย #เราใจดีกับแม่เด็กเกินไปรึป่าว #เราพึ่งแต่งงาน #เราควรจัดการกับปัญหานี้ยังไงดี จะไปต่อ หรือพอแค่นี้ จดทะเบียนไปจะแก้ปัญหาได้จิงหรอ จดไปแล้วจะมาเสียใจทีหลังมั้ย เพราะทุกครั้ง เขาจะเห็นลูกเขามาก่อนเสมอ แต่แค่เวลา 1 เดือนนะ อยู่กับเราสองคนเขาก็ดูแลปกติ เราจะอดทนดีมั้ย จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ใครดีประสบการณ์แบบนี้ ช่วยแชร์หน่อยนะคะ เราพึ่งเคยมีครอบครัว เรารับมือแบบนี้คนเดียวไม่ไหวจิงๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่