เริ่มเรื่องคือทำงานที่หนึ่งนิสัยผมออกจะกวนๆ.. ไม่ยอมคนเรียกว่ายอมหักไม่ยอมง้อ... วีนเก่ง.ออลืมบอกไปผมชอบผู้ชาย​นะครับคือผมไปทำงานที่หนึ่งระยะสัญญาจ้าง​1เดือนแต่นี้เป็นครั้งที่​2ที่เจอพี่..พี่เขาเป็นคนสุภาพ..มีครับต่อท้ายประโยคตลอดเจอแรกๆนึกในใจคงโดนแกล้งแน่ๆ..ผมเลยว่างตัวแบบขู่พี่เขาแต่แล้ววันเวลาเปลี่ยนไปเมื่อเราพิสูจน์​ได้ว่าเขาเป็นคนดีมากเสมอต้นเสมอปลายจนบางที่ผมแอบข่ำว่าตกลงใครเป็นเจ้านายพี่เขาหรือผมพี่เขาชื้อน้ำมาให้บ้างผมเลยชื้อคืนบ้างแล้วพี่เขาก็บอกเดี่ยวพาไปเลี้ยงข้าวมื้อหนึ่งห้ามปฏิเสธ​เราก็บอกไม่ต้องแกล้งใจแต่แอบคิดไอ้บ้านี้มาไม้ไหนพอเอาเจาจริงพี่เขาอยู่บางนามาเลี้ยงข้าวที่ซอยบ้านเราคือแถวรามก็ถือว่าพี่เขาเป็นคนจริงใจทำให้ผมหวั่นไหว.. พอผมมีปัญหา​พี่เขาค่อยถามเป็นไงบ้าง.. มีส่งไลน์หาผมพักผ่อนบ้างนะ.. โคตรทำให้ผมหวั่นไหว​เลยครับแต่แล้วผมส่งสัยว่าเขาแต่งงานยังเลยลองเข้าไปดูพี่เขาแต่งงานแล้วผมเลยคิดว่าเสร็จงานะบล็อก​เบอร์และไลน์พี่เขา.. ผมแอบถามพี่เขาว่าถ้าเสร็จงานทุกอย่างคงจบจะได้ไม่ต้องเจอกันพี่เขาบอกจะไปหาในซอยร้านเดิมผมก็ถามอีกว่าถ้าติดต่อไม่ได่เขาบอกโทรหาเจ้านายผมก็ได้นี้คือเหตุการณ์​บ้างส่วนครับแต่บอกเลยครับผมเครียดมากๆเพราะแอบรักพี่เขาแต่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง.. อีกอย่างเราก็ไม่รู้​เขาคิดไง.. มันเหนื่อยหัวใจจริงๆ.. ครับ
    ใครที่เขามาอ่านข้อความคิดเห็นหน่อยครับผมไม่กล้าคุยกะใคร
                             ขอบพระคุณ​ครับ