เราคบกับแฟนมา 2 ปี ตั้งแต่เรียนด้วยกัน เขา24 เรา23 เราตัวติดกันตลอด เราคิดว่าเขาก็มีความสุขมาตลอด เขาพาเราไปแนะนำให้ครอบครัวรู้จัก เราเองก็พาเขามาแนะนำให้ครอบครัวรู้จัก เขาอาศัยอยู่ในบ้านของป้า มีฐานะร่ำรวย ทำธุรกิจ เขาอยู่กับป้าของเขาทั้ง 7 คน ผู้หญิงทั้งหมด แต่ตอนนั้นครอบครัวเขาไม่ได้รังเกียจเรานะคะ เอ็นดูที่เราขยัน จนเรียนจบ เราก็อยู่บ้านป้าเขาพักนึง และย้ายออกมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของเรา ออกรถมาคันนึง เขาเป็นทุกอย่างของเราเราพูดกับเขาเสมอ เรา2คนใช้ชีวิตไปทำงานด้วยกัน ทำอะไรด้วยกันตลอด เรามีนิสัยเสียมากมาย ที่เราหวงเราหึง เพราะเขาหน้าตาดี แต่สำหรับเรารู้สึกโชคดีเสมอที่ได้รักกับเขา เราไม่เคยเป็นหน้าเป็นตาในสังคมเพื่อนฝูงเขาได้ แต่เขาก็พาเราไปรู้จักกับเพื่อนของเขา วันเวลาผ่านไป เรามีภาระที่เพิ่มขึ้นด้วยปัจจัยหลายอย่าง เงินเริ่มไม่มีเก็บ เพราะเขาก็ต้องส่งเงินให้แม่ที่ต่างจังหวัดด้วย แม่เขาเป็นคนดีมากค่ะ บางเดือนเงินไม่พอส่งรถ เขาก็จะไปยืมป้าเขา สาเหตุนี้อาจเป็นเรื่องนึง ที่ทำให้มีวันนี้ เขาเริ่มขอยืมเงินป้า แต่ไม่ค่อยได้กลับไป ฝั่งป้าก็คงจะคิดว่าเพราะเราทำให้เขาห่างจากครอบครัว เขาบอกเสมอว่าหลานเขาไม่เคยเป็นอย่างนี้ ถ้าเขาไม่ชอบใคร หลานเขาก็จะเลิกหมด ตอนนั้นเราก็คิดนะคะ แต่คิดว่าแฟนเลือกเองได้ก็เลยใช้ชีวิตคู่ต่อ จนวันนึงที่เขากลับไปบ้าน แล้วบอกกับเราว่า เขาจะกลับไปช่วยงานที่บ้าน ตอนนั้นเราคิดว่าดีนะค่าใช้จ่ายไม่มี เขาบอกกับเราว่าเขาจะกลับมาวันหยุด หรือว่างจะรีบกลับมา จน 1 เมษาที่ผ่านมาเขากลับไป ก่อนไปเราเชื่อใจเขาว่าเขาจะกลับมา แต่เขาแปลกไปตั้งแต่วันนั้น เขาไม่อยากคุยเราถามว่าเป็นอะไร แล้วหยุดนี้พี่มากี่โมง เขาก็เลี่ยงที่จะตอบ เขาบอกให้เรารอ ผิดนัดเรา จนเราถามเขาทั้งน้ำตาว่า พี่เป็นอะไร เขาบอกเราว่า พี่บอกคนในบ้านว่าเลิกกับเราแล้ว ที่บ้านไม่อยากกลับมาอีก นาทีนั้นเราร้องไห้ออกมาหนัก มีคำถามในหัวมากมาย คนในครอบครัวเราเอ็นดูเขามาก จนตอนนี้เราก็มีคำถามที่ไม่กล้าได้ยินคำตอบจากเขา เรารอจนถึง เราโทรไปก็ติดสาย บางทีตัดสายเรา บอกว่าคุยงาน ยุ่งบ้าง เราตัดใจไม่ไหว คิดอยากตาย เราตามดูเขาเขาสุขเหลือเกิน เราก็มีความสุขแต่สุขนั้นทำไมมันเจ็บอย่างนี้มีใครแนะนำได้บ้างคะ เรารู้สึกเหนื่อยเหลือเกินค่ะ เดินต่อไปไม่ไหว
ถ้าวันนึงเธอได้เข้ามาอ่านมัน