ตอนนี้จบ ม.6แล้ว อยากสมัครเรียนที่ๆนึงแต่พ่อแม่ไม่เห็นด้วยเพราะมันไกล อยากให้เรียนใกล้ๆบ้านแต่เขาก็ไม่รู้จะส่งที่ไหนเหมือนกัน จนหมดเขตรับสมัคร เราเลยต้องหยุดเรียนหนึ่งปี แต่พ่อแม่ไม่เคยพูดถึงเลยว่าแล้วปีหน้าจะเอายังไงเหมือนไม่ได้วางแผนอะไรให้เราเลย เราก็เลยขอเขาทำงานแล้วปีหน้าต้องให้เราเรียนที่นั่น(ที่เราเคยอยากสมัคร)เขาก็โอเคทั้งๆที่เเรกๆก็ไม่เห็นด้วย เราก็เลยคิดว่าเขาไม่มีเงินที่จะส่งเราเรียนรึเปล่า แต่ที่อยู่ทุกวันนี้ก็ไม่ได้ลำบากมากมายเท่าไหร่แค่เราคนเดียวก็ไหวมั้ง แต่เรารู้สึกว่าถ้าไม่ดิ้นรนด้วยตัวเองก็เหมือนเราจะไปต่อไม่ได้ ทั้งๆเรามีทั้งพ่อทั้งแม่มีพี่ๆที่มีการงานที่มั่งคงอยู่แล้ว แต่พอเราจะไปทำงานจริงๆเขากลับไม่ให้ไป บอกว่าห่วงกลัวจะเหนื่อย เห้ออ..มันฟังดูยังไงก็ไม่รู้ คิดว่าเราอาจเป็นลูกสุดท้องด้วยมั้งเขาเลยไม่อยากห่าง(ใช่หรอ) มันเป็นอยู่แบบนี้เราก็ไม่รู้จะคิดยังไงแล้ว มองไม่เห็นอนาคตเลย เราต้องสู้แต่ก็ไม่รู้ต้องสู้ตรงไหน มันยังมีหวังใช่มั้ย.....😢
ไม่รู้ต้องรู้สึกยังไงแล้ว ทางตันนี้มันจะต้องมีทางออกอยู่ใช่มั้ย