ยังงี้เรียกว่าคิดไปเอง หรือเขามีใจ

คือเขาเรียนอยู่ที่หนึ่งค่ะ แล้วมีวิชาหนึ่งเราได้เรียนแล้วคนน้อยมาก วันแรกเราเจอผู้ชายคนนึงเขาดูดีมากก แล้วเราก็เริ่มมองเขาตั้งแต่วันนั้น  แล้วเราสังเกตว่าเวลาเราลงมาจากคาบเรียน ไม่ว่าเราหรือเขาจะออกจากห้องไม่พร้อมกัน  แต่เราก็จะเห็นเขาเดินอยู่ข้างหลังเราตลอด  แล้วเราชอบเขาด้วยเราเลยรู้สึกดี แล้วเวลารอรถเมย์มีอยู่ครั้งนึงเป็นวันแรกที่เราเจอเขา เรารู้สึกว่าเขาเดินผ่านและมองเราแต่ไม่มองแบบให้รู้ตัว ครั้งที่2 ตรงที่รอรถมันร้อนเราเข้ามาหลบในร่ม แต่เขาไม่ยอมเข้ามา  พอครั้งที่3 เรายืนรอเพื่อนอยู่คิดว่าเขาจะเดินไปก่อนเราแล้วพอสักพักเราก็เห็นเขาเดินข้างหลัง เราก็ไม่ได้อะไร แล้วตอนเราเดินกลับเพื่อนเข้าก็เดินใกล้หลังเรามากก ใกล้กว่าทุกครั้งที่เราเดินคนเดียว พอถึงที่รอรถปกติเขาไม่เคยเดินไปรอตรงที่เรารอ แล้วเราเดินกับเพื่อน มีเก้าอี้นั่งเรากับเพื่อนเลยนั้ง แล้วเขาก็มายืนอยู่ข้างหลัง นั้นเป็นครั้งแรกที่เราได้ใกล้เขามากก แต่เขาก็ทำเป็นไม่เห็น จนรถเมย์มาเราขึ้นไปนั่ง เรามองหน้าเขาเข้ามองหน้าเรา ทั้งๆๆที่ปกติเรากับเขาแทบจะไม่เคยมองหน้ากันตรงๆ เขาและเราจะหลบ ตอนเราขึ้นรถเมย์เขากับเรามองหน้ากันครั้งแรก แต่หน้าเขาก็นิ่งๆ  พอวันถัดไปเขาก็เป็นแบบเดิมอีก แต่เวลาเรียนเขาชอบกดโทรศัพท์ แล้วเราหันไปเขาก็กด และเรากับเขาก็นั่งคนละมุม เรานั่งมุมหน้าซ้ายๆ เขานั่งๆหลังๆกลางๆบางครั้งก็นั่งริมหน้าต่าง แต่มันเป็นจุดที่เรากับเขามองเห็นกัน แต่เวลาเรียนอยู่ในห้องเขาก็ชอบทำแบบนี้ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไง แล้ววันนี้มีผู้ชายคนนึงเขามาทักเราเราตกใจมากก เขาก็เดินออกจากห้องช้าเหมือนเดิม และเราก็รู้สึกเหมือนมองทางเรา อีกแล้ว5555 เราก็เลนเดินตามหลังเขาไป เขาก็แวะเข้าห้องน้ำเราก็แวะ พอลงมาเราก็เจอเขากำลังเดินลง และตามหลังเหมือนเดิม พอสักพักก็มีผู้ชายที่ทักเราจนเราตกใจ มาทักอีก แต่ก่อนจะทักเราเดินหน้าผู้ชายคนนั้นเหมือนเดิม แต่สักพักเขาก็เริ่มเดินเร็วขึ้นมาข้างๆเรา ซึ่งเราก็งงว่าเป็นไร เพราะเขาเดินจนเราได้ยินเสียงรอเท้า แล้วผู้ชายที่ทำให้เราตกใจตอนอยู่ในห้องก็ทักเราก็เลยตอบแบบตกใจ แล้วเขาก็เดินหน้า แต่น่าจะได้ยินที่เราพูดกับคนนั้น พอเราตอบเสร็จ ผู้ชายคนที่ทักเราก็เดินไปไกลเลย แต่คนที่เราชอบยังเดินไม่ค่อยห่างกับเรา เราก็เลยเดินตามหลังไป เขาก็น่าจะรู้แหละว่าเราเดินตามหลัง เพราะมันใกล้มาก ถ้าหยุดนี่คือชนแต่ไม่หยุด5555 จนถึงที่รอรถ เขาก็เดินเข้าไปรอข้างในแต่เขาไม่ขเยิบทั้งๆที่มันมีที่ยืนอีก เราก็เลยเข้าไปข้างๆๆเข้ามันใกล้มากกถึงมากที่สุด ตอนนั้นเราก็อยากทักนะแต่ไม่กล้า55555  แล้วเรากลับเขายืนสักพัก เราอยู่ไม่นิ่งแต่เข่ก็น่าจะรู้แหละ แต่เข่ไม่ยอมมองเรามองแต่แบบหางตาผ่านๆ แล้วเรายืนอยู่ข้างหลังกระเป๋าเขา เราเลยเอามือไปแตะกระเป๋านิดนึง แต่เหมือนเขาจะรู้5555 เราก็เอาหัวผิงรั้ว เขาก็จับรั้ว จนนานมากก รถเขายังไม่มา เขาเลยไปไหนก็ไม่รู้ เราคิดว่าเขาไปซื้อน้ำ เราเลยจะเดินไปรอรถอีกข้างหน้า แต่อันนี้เราไม่ได้จะตามเขาแล้วนะ แล้วเราเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น ที่ๆเราจะไปยืน เราเห็นเขา เรากลัวเขากลัวเรา5555 เลยเดินกลับมาที่เดิม  พอสักพักนึงเราก็เห็นเขาเดินกลับมา พร้อมถือน้ำ แต่เราคิดว่าเรามองไปผิด งงเลยย เขาก็ยืดรอรถตรงเสาไฟ ก็จะไม่เห็นหน้าเราตรงๆ แต่เราสังเกตว่าถ้าเขาอยู่ไกลๆเขาจะกล้ามองหน้าเรา แต่ถ้าใกล้ๆก็จะเมิน  รอรถจนรถที่เขานั่งไม่มา แล้วเขาก็เลยขึ้นอีกสายนึงแทน

คือทั้งหมดที่เล่ามานี้ อยากรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเรากันแน่  เราอยากทักเขาแต่ก็ไม่กล้า นี่มีเวลาเจอกันอีกแค่2อาทิต  ถ้าเขาไม่ได้รู้สึกอะไร เราจะได้ตัดใจ