แม่เรารักลูกลำเอียงมากไฟ
คุยกับพี่ชายดีพูดเพราะ กับเราชักสีหน้าและน้ำเสียงไม่พอใจใส่ตลอด เบื่อมากค่ะ เราควรจะคุยกับเค้ายังไงดี พูดให้เค้าเลิกทำแบบนี้กับเราแบบไหนให้เข้าใจง่ายๆ เก็บกดมาก ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว เราเป็นคนตรงประจบไม่เก่งเหมือนพี่ แต่แม่ควรแสดงออกขนาดนี้เลยรึคะ เข้าใจว่าเค้าห้ามไม่ได้หรอกที่จะรักลูกไม่เท่ากัน แต่การแสดงออกมันชัดเจนมาก ตัดสินใจจะย้ายไปข้างนอกแล้วเมื่อพร้อม อยู่แล้วสภาพจิตย่ำแย่ เกลียดเค้ามากขึ้นทุกวัน เป็นบาปกับตัวเองเปล่าๆ ปล. เป็นโรควิตกกังวลบวกซึมเศร้าด้วย
ถ้าอยู่ สิ่งแวดล้อมแบบนี้ไม่ดีขึ้นแน่ หาทางออก แบบไหนดีคะ รบกวน แนะนำด้วยค่ะ ปล.เรามีเรื่องที่หมางใจกับแม่ ตั้งแต่ วัยรุ่นทุกวันนี้ มันกินใจกันลึกๆตลอดเวลา