การใช้ชีวิตที่โครตจะน่าเบื่อเลยเสนอหน้ามาหาคนตอบเม้นคุยล่น

นี่เป็นกระทู้แรกที่ บอกไว้ก่อนนะเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นต้นหรือก็คือไม่ได้ร้ายแรงขนาดอยากฆ่าตัวตาย (ถึงจะเคยคิดแต่ก็ไม่กล้ากลัวเจ็บ) -.- รู้สึกช่วงนี้เบื่อมากกกกกกกก >ยาวไป หรืออาการเกิบเริบไม่รู้เพราะขี้เกียจไปหาหมอ เราก็ใช้ชีวิตตามปกติได้นะ แค่รู้สึกต้องมีอะไรมากระตุ้นหน่อยค่อยจะอยากทำกิจกรรมในชีวิต ถ้าไม่มีก็นอนมันอยู่บนเตียงทั้งวัน นอนอ่านนิยายไปเรื่อย ดูอนิเมะบ้าง ช่วงนี้ชีวิตประจำวันก็วนอยู่แบบนี้ #นอนตอนเช้าตื่นตอนอาทิตตกดิน -.-!! เห้อทำไงได้ก็คนมันไม่อยากทำอะไร งงใจกับการใช้ชีวิตของตัวเองนะ แต่เราก็ชอบการใช้ชีวิตของเราแบบนี้ ยิ่งช่วงนี้เราปิดเทอมอยู่ด้วย หึๆ..สวรรค์ชัดๆเลยคะ ที่เราเลือกที่จะอ่านนิยายก็เพราะถ้าไม่หาอะไรมาใส่หัวไว้มันก็จะคิดเรื่องเครียดๆตลอดเวลาหนะสิ เห้อ พอคิดแล้วก็จะนอนไม่หลับ ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเข้าใจเราหรอก ที่เขียนขึ้นมาก็แค่อยากเล่าเฉยๆ เห็นคนอื่นเขามีเรื่องไม่สบายใจก็ยังเขียนลง เราก็คิดว่าอ่าเราก็เขียนได้นี่นะ ลองดูดีกว่า ไม่มีคัยรู้ว่าเป็นคัย ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ อยู่ส่วนไหนของประเทศไทย 555555พูดละก็ขำเนอะ เราอ่านนิยายจนเบื่อเเล้วก็เลยมาสิงอยู่นี้แทนไงหละ อ่านของกระทู้อื่นผ่านๆตาบ้าง บางกระทู้ก็ขำนะ รู้สึกอิสระมาก อยากเขียนอยากถามอะไร ไม่รู้จักกันด้วยซ้ำยังมีน้ำใจตอบ อยากแค่เหงาหนะเลยหาเพื่อนที่ไม่ต้องรู้จักชื่อกันก็มาเม้นตอบกระทู้เราได้นะ #เราโลกส่วนตัวสูงหนะ ไม่อยากคุยกับใครในชีวิตจริงๆหรอก #แค่ในนี้ก็พอ