ช่วงชีวิตที่เรียกว่าวัย"เบญจเพศ"ของทุกคนเป็นยังไงกันบ้างครับ?

ต้องบอกก่อนว่าตอนนี้ผมเองกำลัง25ช่วงเบญจเพศเเน่นอนทุกคนน่าจะมีประสบการณ์เเละสถานการณ์ที่ได้เจอเเตกต่างกันไปในส่วนของผมปีนี้แค่ต้นปีเองปัญหารุมเร้ามากงายทั้งเรื่องส่วนตัว ครอบครัว ความรัก เเละอนาคต เงินๆทองๆ ฯลฯ แต่ที่หนักสุดคือครอบครัวเเละความรักชีวิตผมเริ่มต้นจากการที่ผมเข้ารับการเกณฑ์ทหารปี60เเละดันได้เเดง ทบ.2 ผลัด2 เเละนี่คือจุดเริ่มต้นเรื่องราวของชีวิตผมระยะเวลาที่ผมเข้ามาสู่รั้วกองทัพบกครอบครัวผมได้มีปัญหามากโดยมีคนสร้างขึ้นมานั่นคือพี่สาวผมวัย33ที่ยังหาเป้าหมายชีวิตตัวเองไม่เจอหนี้สินล้นหลามเเต่ก็มีชีวิตที่สบายไม่คิดสร้าง สร้างอย่างเดียวคือปัญหาให้พ่อเเม่ต้องคอยเเก้คอยร้องไห้เสียใจผมได้รู้ข่าวเเน่นอนผมไม่ชอบเเละโกรธพี่สาวผมมากมากแค่ไหนลองคิดภาพตามนะครับว่าผมเห็นเหตุการณ์เวลาเธอบ้าคลั่งคลั่งจนพ่อเเม่ร้องไห้พ่อไหว้ให้ลูกหยุดจนเป็นภาพที่เจ็บปวดใจมากเเละมันก็เป็นเเบบนี้ซ้ำๆมาเรื่อยๆเเต่ช่วงที่ผมอยู่ในค่ายทหารผมไม่สามารถออกไปเเก้ไขช่วยอยู่ข้างๆพ่อเเม่ได้เลยผมทรมานมากแอบร้องไห้ในห้องน้ำเพราะกลัวเพื่อนเห็นคุยโทรศัพท์กับเเม่ร้องไห้ด้วยกันทุกวันนี้ผมทำได้เเต่ทำตัวเองให้เข้มเเข็งให้กำลังใจพ่อเเม่สู้กับวันเวลาที่จะได้ปลดประจำการกลับไปหาท่านก็เหลือเวลาอีก6เดือน(ตุลาคมปลด)เเละในส่วนของความรักเเน่นอนครับมันไม่ได้เรียบร้อยสวยงามเสมอเราอยู่ห่างกันเเน่นอนการทะเลาะกันย่อมมีแต่มันไม่โอเคต่อความรู้สึกหรอกมันมีปัญหาหลายรูปมากผมเองก็เสียใจเก็บสิ่งที่เจอแต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้เลยได้เเต่คอยประคับประครองด้วยการพิมพ์ตัวอักษรผ่านเเชทในเฟซบุ๊กเเละโทรคุยกันสองเรื่องนี้เข้ามาพร้อมกันตลอดมาในช่วงปีนี้ เเละเรื่องสุดท้ายเรื่องอนาคตผมต้องบอกก่อนว่าก่อนมาเป็นทหารช้าเพราะผ่อนผันเรียนให้จบก่อน(ป.ตรี)เรียนจบปุ๊บจับได้ใบเเดงปั๊บ เเต่ระหว่างสองปีที่เรียนมหาลัยผมค้นพบรูปแบบชีวิตที่อยากเป็นเเละวางเป้าหมายชีวิตไว้เเล้วเเละหาเครื่องมือ(งาน)ที่จะนำพาผมไปถึงจุดหมายทุกอย่างกำลังจะลงตัวเเต่ใบเเดงทำให้ชีวิตผมหยุดชะงักไปเลย 1 ปี ยอมรับว่าเสียใจมากเเละเสียเวลาด้วยสำหรับผมเเละใครหลายๆคนที่คิดเหมือนกัน 1 ปีจะมีค่ามากสามารถทำอะไรให้กับชีวิตให้ก้าวหน้าไปไกลเเละอนาคตเเรกในช่วงเวลาสั้นผมอยากปลดหนี้ให้กับพ่อเเม่ก็เยอะเเต่ก็ไม่น่าจะเกินเเรงเเละระยะ 5 ปีอยากมีบ้านหลังดีดีให้พ่อเเม่พักที่นอนนุ่มๆให้พ่อเเม่นอน อยากมีเงินที่พร้อมสำหรับรักษาพยาบาลพ่อเเม่เวลาเจ็บป่วยยามเเก่เฒ่า อยากมีรถสักคันมีเวลามีชีวิตที่ดีให้กับคนที่เรารัก เเละนี่ละครับชีวิตผมตัดมาตอนนี้ผมอยู่ในค่ายทหาร(ฝากตัวรับใช้นายอยู่เลย) ครับที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นเพียงเศษส่วนหนึ่งของผมที่เจอมาเเละอยากเเชร์ให้ทุกคนได้อ่านกัน สุดท้ายสิ่งที่ผมพอจะทำได้ก็คือการยอมรับความจริงเเละปัญหาที่เข้ามาผมเชื่อมันจะผ่านไปบางทีถ้ามันผ่านไปแล้วผมคงจะมีภูมิต้านทานชีวิตสูงในการที่จะเจอกับปัญหาใหม่ๆที่จะเข้ามาในชีวิต สู้เท่านั้น(คำปลอบใจตัวเอง)