เริ่มเรื่องเลยเนอะ...
เราคบกับแฟนมา 6 ปี ตั้งแต่ตอนเรียน จนตอนนี้เรียนจบทำงานกันแล้ว อายุก็ประมาณ 25 กันทั้งคู่ คือเราก็เป็นผู้หญิงแหละเนอะ เรียนจบทำงานแล้ว ก็อยากคุยเรื่องอนาคตกับแฟนบ้าง
ขออธิบายก่อนว่า เรามีเรื่องที่น้อยใจและคาใจมาตลอด คือเราคบกับแฟนมานาน แต่แฟนไม่เคยพาเราไปเจอพ่อกับแม่เลย ฝ่ายชายเค้าเป็นคนญาติเยอะ เค้ามีพี่ชายคนนึง เค้าแนะนำให้เรารู้จักแค่พี่กับแฟนพี่เค้า ละก็พี่ที่เป็นญาติๆไม่กี่คน และให้ทุกคนปิดบังห้ามบอกพ่อกับแม่เค้าว่าคบกับเรา ในช่วงคบกันแรกๆ เราก็พอเข้าใจ แต่ทะเลาะเรื่องนี้กันบ่อยมาก จนมีอยู่ช่วงนึงเข้าบอกว่า "ถ้ารับไม่ได้ก็ให้เลิกไป" แต่ด้วยความที่เรารักเค้ามาก เราเลยยอมอดทนรอ จนมาถึงตอนนี้ พอเราพูดถึงเรื่องนี้เค้าจะทำท่าเหมือนหงุดหงิดไม่พอใจทุกครั้ง มันทำให้เราอดคิดไม่ได้ว่า เราจะทนไหวมั้ย มันเป็นเรื่องที่เซนซิทีฟมากสำหรับเรานะ เคยนั่งร้องไห้และโทดตัวเองบ่อยครั้ง ว่าเราไม่ดีหรอเค้าถึงไม่พาไปแนะนำ
อีกเหตุผลนึงที่เราคิดว่า เค้าอยากได้ผู้หญิงเก่ง มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นผู้นำ อยากให้เราเก่งกว่านี้ เพอร์เฟคกว่านี้ ญาติๆเค้าจะได้ไม่ดูถูก หรือหาว่าเรามาเกาะลูกชายเค้า แต่พี่ชายกับพี่ๆเค้าก็โอเคกับเรานะ อยากจะแนะนำมากๆ แต่แฟนไม่ยอม ทุกคนก็เลยไม่ยุ่ง
มีอยู่เหตุการณ์นึงที่รู้สึกเฟลมาก ไปงานแต่งงานพี่ชายเค้า เค้าไม่พาเราไปรู้จักฝ่ายแม่เค้าเลย แถมให้หลบๆ บอกว่าเราเป็นน้องสาวแฟนพี่ชาย
นี่ก็หลงดีใจนึกว่าเป็นโอกาสที่จะได้คุยกับแม่เค้าสักที แต่ก็ไม่ บอกยังไม่ถึงเวลา ซึ่งตอนนั้นเราก็ทำงานแล้วนะ
นิสัยเราจริงๆเป็นคนเฟรนลี่ เข้ากับทุกคนได้ ชอบยิ้มหัวเราะ ร่าเริง ผู้ใหญ่มักจะชอบเรา แต่เราเป็นนคนยอมแฟน แฟนเราเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยพูด เวลาดีก็ดีใจหาย เวลาโมโหร้ายนี่ก็สุดๆเหมือนกัน เรายอมเปลี่ยนตัวเอง ยอมทิ้งอะไรหลายๆอย่างเพื่อเค้า แต่เค้าแทบจะไม่ต้องเปลี่ยนอะไรเลย แต่ก่อนเค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้หงุดหงิดมาก เอาแต่ใจ ทำอะไรต้องเดี๋ยวนั้นเดี๋ยวนี้ พึ่งจะมาค่อยๆเปลี่ยนตอนหลัง ก็ดีขึ้น แต่ก็เปลี่ยนไม่เยอะ
เคยคุยเรื่องอนาคต เหมือนเค้าก็ไม่ค่อยอยากจะคุยสักเท่าไหร่ เค้าบอกจะแต่งสัก 30 รอเค้าเก่งก่อน เป็นเจ้าคนนายคน แต่ถ้าเราแต่งงานกับเค้าเราต้องไปอยู่บ้านเค้า จะปลูกบ้านใหม่อยู่กับพ่อแม่ (ซึ่งมาถึงตอนนี้ พ่อกับแม่เค้าเรายังไม่รู้จักเลย) เรารู้ว่าถ้าให้เลือก เค้าต้องเลือกครอบครัวมาก่อนอยู่แล้ว เคยคุยว่าจะซื้อคอนโดหรือซื้อบ้านแยกอยู่ด้วยกัน เหมือนเค้าจะไม่ชอบ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่า อีกอย่าง จขกท. เป็นลูกผู้หญิงคนเดียว อยู่กับพ่อแม่แค่ 2 คน เลยคิดหนักว่าจะเอายังไงดี เรากลัวว่าถ้าไปอยู่กับเค้าความเป็นอิสระของเราจะหายไป จะทำอะไรก็ต้องนึกถึงฝ่ายครอบครัวเค้าก่อน จะไปไหน ทำอะไร ก็ต้องวางตัวดีๆ เป็นแม่บ้านแม่เรือน ทำทุกอย่าง เค้าบอกเราเมื่อปีที่แล้วว่า ปีนี้จะพาไป แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะพาไปมั้ย เพราะไม่เห็นพูดอะไร ยิ่งเราไม่พูด เค้าก็ไม่พูดเลย
แรกๆอาจจะยังเด็กอยู่เลยไม่ได้คิดอะไร แต่พอทำงานมันเริ่มคิดถึงอนาคต ว่าชีวิตเราควรจะไปต่อทางไหน ถามว่ารักมั้ยก็รัก แต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ นั่งคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่เรียนจบ บางทีมันก็ท้อ น้อยใจ
อยากถามคนที่มีประสบการณ์ว่าเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มั้ย แล้วมันเป็นยังไง เคยปรึกษาเพื่อน มีแต่คนบอกว่าแปลก ให้เผื่อใจไว้บ้าง หรือถ้าแต่งไปแล้วชีวิตอาจจะสาหัตก็ได้ เพราะเรายังไม่เคยได้คุยกับพ่อแม่เค้า เลยไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนแบบไหน ต้องปรับตัวยังไง กลัวว่าวันนึงเค้าไม่ชอบเรา หรือมีคนที่หามาไว้ให้แล้ว เราจะเคว้ง
อยากปรึกษาผู้รู้ เรื่องการใช้ชีวิตคู่ในอนาคต?
เราคบกับแฟนมา 6 ปี ตั้งแต่ตอนเรียน จนตอนนี้เรียนจบทำงานกันแล้ว อายุก็ประมาณ 25 กันทั้งคู่ คือเราก็เป็นผู้หญิงแหละเนอะ เรียนจบทำงานแล้ว ก็อยากคุยเรื่องอนาคตกับแฟนบ้าง
ขออธิบายก่อนว่า เรามีเรื่องที่น้อยใจและคาใจมาตลอด คือเราคบกับแฟนมานาน แต่แฟนไม่เคยพาเราไปเจอพ่อกับแม่เลย ฝ่ายชายเค้าเป็นคนญาติเยอะ เค้ามีพี่ชายคนนึง เค้าแนะนำให้เรารู้จักแค่พี่กับแฟนพี่เค้า ละก็พี่ที่เป็นญาติๆไม่กี่คน และให้ทุกคนปิดบังห้ามบอกพ่อกับแม่เค้าว่าคบกับเรา ในช่วงคบกันแรกๆ เราก็พอเข้าใจ แต่ทะเลาะเรื่องนี้กันบ่อยมาก จนมีอยู่ช่วงนึงเข้าบอกว่า "ถ้ารับไม่ได้ก็ให้เลิกไป" แต่ด้วยความที่เรารักเค้ามาก เราเลยยอมอดทนรอ จนมาถึงตอนนี้ พอเราพูดถึงเรื่องนี้เค้าจะทำท่าเหมือนหงุดหงิดไม่พอใจทุกครั้ง มันทำให้เราอดคิดไม่ได้ว่า เราจะทนไหวมั้ย มันเป็นเรื่องที่เซนซิทีฟมากสำหรับเรานะ เคยนั่งร้องไห้และโทดตัวเองบ่อยครั้ง ว่าเราไม่ดีหรอเค้าถึงไม่พาไปแนะนำ
อีกเหตุผลนึงที่เราคิดว่า เค้าอยากได้ผู้หญิงเก่ง มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นผู้นำ อยากให้เราเก่งกว่านี้ เพอร์เฟคกว่านี้ ญาติๆเค้าจะได้ไม่ดูถูก หรือหาว่าเรามาเกาะลูกชายเค้า แต่พี่ชายกับพี่ๆเค้าก็โอเคกับเรานะ อยากจะแนะนำมากๆ แต่แฟนไม่ยอม ทุกคนก็เลยไม่ยุ่ง
มีอยู่เหตุการณ์นึงที่รู้สึกเฟลมาก ไปงานแต่งงานพี่ชายเค้า เค้าไม่พาเราไปรู้จักฝ่ายแม่เค้าเลย แถมให้หลบๆ บอกว่าเราเป็นน้องสาวแฟนพี่ชาย
นี่ก็หลงดีใจนึกว่าเป็นโอกาสที่จะได้คุยกับแม่เค้าสักที แต่ก็ไม่ บอกยังไม่ถึงเวลา ซึ่งตอนนั้นเราก็ทำงานแล้วนะ
นิสัยเราจริงๆเป็นคนเฟรนลี่ เข้ากับทุกคนได้ ชอบยิ้มหัวเราะ ร่าเริง ผู้ใหญ่มักจะชอบเรา แต่เราเป็นนคนยอมแฟน แฟนเราเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยพูด เวลาดีก็ดีใจหาย เวลาโมโหร้ายนี่ก็สุดๆเหมือนกัน เรายอมเปลี่ยนตัวเอง ยอมทิ้งอะไรหลายๆอย่างเพื่อเค้า แต่เค้าแทบจะไม่ต้องเปลี่ยนอะไรเลย แต่ก่อนเค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้หงุดหงิดมาก เอาแต่ใจ ทำอะไรต้องเดี๋ยวนั้นเดี๋ยวนี้ พึ่งจะมาค่อยๆเปลี่ยนตอนหลัง ก็ดีขึ้น แต่ก็เปลี่ยนไม่เยอะ
เคยคุยเรื่องอนาคต เหมือนเค้าก็ไม่ค่อยอยากจะคุยสักเท่าไหร่ เค้าบอกจะแต่งสัก 30 รอเค้าเก่งก่อน เป็นเจ้าคนนายคน แต่ถ้าเราแต่งงานกับเค้าเราต้องไปอยู่บ้านเค้า จะปลูกบ้านใหม่อยู่กับพ่อแม่ (ซึ่งมาถึงตอนนี้ พ่อกับแม่เค้าเรายังไม่รู้จักเลย) เรารู้ว่าถ้าให้เลือก เค้าต้องเลือกครอบครัวมาก่อนอยู่แล้ว เคยคุยว่าจะซื้อคอนโดหรือซื้อบ้านแยกอยู่ด้วยกัน เหมือนเค้าจะไม่ชอบ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่า อีกอย่าง จขกท. เป็นลูกผู้หญิงคนเดียว อยู่กับพ่อแม่แค่ 2 คน เลยคิดหนักว่าจะเอายังไงดี เรากลัวว่าถ้าไปอยู่กับเค้าความเป็นอิสระของเราจะหายไป จะทำอะไรก็ต้องนึกถึงฝ่ายครอบครัวเค้าก่อน จะไปไหน ทำอะไร ก็ต้องวางตัวดีๆ เป็นแม่บ้านแม่เรือน ทำทุกอย่าง เค้าบอกเราเมื่อปีที่แล้วว่า ปีนี้จะพาไป แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะพาไปมั้ย เพราะไม่เห็นพูดอะไร ยิ่งเราไม่พูด เค้าก็ไม่พูดเลย
แรกๆอาจจะยังเด็กอยู่เลยไม่ได้คิดอะไร แต่พอทำงานมันเริ่มคิดถึงอนาคต ว่าชีวิตเราควรจะไปต่อทางไหน ถามว่ารักมั้ยก็รัก แต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ นั่งคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่เรียนจบ บางทีมันก็ท้อ น้อยใจ
อยากถามคนที่มีประสบการณ์ว่าเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มั้ย แล้วมันเป็นยังไง เคยปรึกษาเพื่อน มีแต่คนบอกว่าแปลก ให้เผื่อใจไว้บ้าง หรือถ้าแต่งไปแล้วชีวิตอาจจะสาหัตก็ได้ เพราะเรายังไม่เคยได้คุยกับพ่อแม่เค้า เลยไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนแบบไหน ต้องปรับตัวยังไง กลัวว่าวันนึงเค้าไม่ชอบเรา หรือมีคนที่หามาไว้ให้แล้ว เราจะเคว้ง