สายตาจ้อง หมายปอง ผลมะพร้าว
อยากนึกเอา กิ่งไม้สอย ร้อยรองผล
ไม้ไม่มี  เพียรปีนเอา  ก็ร่วงลง
โถ่เจ้าผล เจ้าอยู่สูง เกินเอื้อมเอย

แสนเสียดาย จำใจต้อง เดินหนีจาก
ปราศจาก ไร้หนทาง จะเด็ดผล
ไม่รู้จัก กะประมาณ กำลังตน
ครั้นตกลง แสนจุกอก เลือดตกใน