สวัสดีค่ะ เราอยากขอความคิดเห็นจากคนอื่นเเต่ก็ไม่กล้าปรึกษาใครกลัวมีคนใกล้ตัวรู้เเล้วเอาไปนินทาได้ค่ะ ตอนนี้เราอายุ 25 ปีเเล้ว เเต่ยังไม่เคยมีเเฟน
เราเเอบชอบพี่ที่ทำงานอยู่คนหนึ่งตั้งเเต่เมื่อปีที่เเล้ว เเต่ว่าอยู่กันคนละฝ่ายเเละไม่มีเรื่องงานใดๆที่ต้องติดต่อกัน ไม่มีโอกาสได้คุยกัน เพราะปกติเราจะไม่ค่อยไปตีสนิทกับใครก่อน ได้เเต่มอง ทักยังไม่กล้า ที่สำคัญเราค่อนข้างต่างกันมากทั้งฐานะ การศึกษา เเละสังคมเพื่อนๆ การใช้ชีวิต เท่าที่ดูเเทบจะไม่มีอะไรเทียบกันได้เลย (เขาดูดีกว่าทุกอย่างTT)
จริงๆเเล้วเราก็เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองระดับหนึ่ง คิดว่าตัวเองหน้าตาดี555 (อันนี้น่าจะคิดไปเองเพราะถ้าดีจริงคงมีเเฟนไปนานเเล้ว) เรียนจบป.ตรีตั้งเเต่อายุ 21 ปี ทำงานมาเเล้ว 4 ปี ส่วนสูง 168 ซม. น้ำหนัก 54 กก. ปกติเเล้วชอบอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียว เที่ยวคนเดียวบ้าง ก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะต้องมีเเฟนมาคอยดูเเล หรือเอาใจ ชอบเข้าวัดทำบุญ ไปเป็นอาสาสมัคร มีกิจกรรมต่างๆให้ทำตลอด ชีวิตไม่ได้น่าเบื่ออะไร มีความสุขดี
เเต่พอมาเจอกับคนนี้ เรารู้สึกอยากรู้จัก อยากพัฒนาตัวเองมากขึ้น อยากดูเเลตัวเองให้ดูดี ดูสวย เเละหวั่นไหวทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆ ที่สำคัญคือฝันถึงบ่อยมาก เริ่มเป็นบ้าเป็นบอ ทั้งที่ไม่เคยได้คุย เเค่เห็นก็เขินเเต่ทำหน้านิ่งกลบเกลื่อน เวลาเขาเดินมาใกล้ๆก็จะเดินไปทางอื่น กลัวอดใจไม่ไหว555 บ่อยๆที่หันไปมองก็จะเจอสายตาเขามองอยู่ เเละก็ยิ้มให้บ้าง เราก็ยิ้มให้บ้าง เเต่เขาก็ไม่เคยมาคุยกับเรา
อยู่มาวันหนึ่ง มีพนักงานใหม่เข้ามาที่ฝ่ายของเขานั่งข้างกันเลย สวยน่ารักมากเว่อร์ ดูดี ดูเเพง เเล้วเขาก็คุยหยอกล้อกันดูสนิทสนม ตอนเเรกรู้สึกใจไม่ดี กลัวว่าจะเป็นเเฟนกัน เเต่ถึงจะยังไม่ใช่ อนาคตก็ไม่เเน่อยู่ดี เรารู้สึกเริ่มไม่มีหวัง เเต่ก็อยากจะพูดความในใจออกไป อีกใจก็คิดว่าหรือไม่ควรจะไปยุ่ง ตัดใจเเต่ตอนนี้จะได้ไม่เจ็บมาก ทำใจรีบๆ หางานที่ใหม่ (เรามีเป้าหมายที่จะไปทำงานที่เราอยากทำจริงๆ เเละอยากเรียนต่ออีก ตอนนี้อยู่ในช่วงเตรียมตัวคาดว่าจะไปภายในปีหน้า)
เรามีความรู้สึกว่าเราชอบเขา อยากจะบอกความรู้สึกก่อนจะไม่ได้เจอกันอีก หรือเราจะไม่บอกเเล้วอีกหลายปีที่เราประสบความสำเร็จทุกอย่างเเล้วถ้าเจอกันเเล้วความรู้สึกยังเหมือนเดิม ต่างคนต่างยังโสด เราค่อยบอกดีมั้ย ซึ่งก็อาจจะไม่ได้เจอกันอีกก็ได้
ใครเคยมีประสบการณ์เเบบนี้ ช่วยเเนะนำหน่อยนะคะ ว่าควรทำยังไงดี
***บอกหรือไม่บอกดี
บอกชอบผู้ชายก่อนจะดีมั้ย?
เราเเอบชอบพี่ที่ทำงานอยู่คนหนึ่งตั้งเเต่เมื่อปีที่เเล้ว เเต่ว่าอยู่กันคนละฝ่ายเเละไม่มีเรื่องงานใดๆที่ต้องติดต่อกัน ไม่มีโอกาสได้คุยกัน เพราะปกติเราจะไม่ค่อยไปตีสนิทกับใครก่อน ได้เเต่มอง ทักยังไม่กล้า ที่สำคัญเราค่อนข้างต่างกันมากทั้งฐานะ การศึกษา เเละสังคมเพื่อนๆ การใช้ชีวิต เท่าที่ดูเเทบจะไม่มีอะไรเทียบกันได้เลย (เขาดูดีกว่าทุกอย่างTT)
จริงๆเเล้วเราก็เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองระดับหนึ่ง คิดว่าตัวเองหน้าตาดี555 (อันนี้น่าจะคิดไปเองเพราะถ้าดีจริงคงมีเเฟนไปนานเเล้ว) เรียนจบป.ตรีตั้งเเต่อายุ 21 ปี ทำงานมาเเล้ว 4 ปี ส่วนสูง 168 ซม. น้ำหนัก 54 กก. ปกติเเล้วชอบอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียว เที่ยวคนเดียวบ้าง ก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะต้องมีเเฟนมาคอยดูเเล หรือเอาใจ ชอบเข้าวัดทำบุญ ไปเป็นอาสาสมัคร มีกิจกรรมต่างๆให้ทำตลอด ชีวิตไม่ได้น่าเบื่ออะไร มีความสุขดี
เเต่พอมาเจอกับคนนี้ เรารู้สึกอยากรู้จัก อยากพัฒนาตัวเองมากขึ้น อยากดูเเลตัวเองให้ดูดี ดูสวย เเละหวั่นไหวทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆ ที่สำคัญคือฝันถึงบ่อยมาก เริ่มเป็นบ้าเป็นบอ ทั้งที่ไม่เคยได้คุย เเค่เห็นก็เขินเเต่ทำหน้านิ่งกลบเกลื่อน เวลาเขาเดินมาใกล้ๆก็จะเดินไปทางอื่น กลัวอดใจไม่ไหว555 บ่อยๆที่หันไปมองก็จะเจอสายตาเขามองอยู่ เเละก็ยิ้มให้บ้าง เราก็ยิ้มให้บ้าง เเต่เขาก็ไม่เคยมาคุยกับเรา
อยู่มาวันหนึ่ง มีพนักงานใหม่เข้ามาที่ฝ่ายของเขานั่งข้างกันเลย สวยน่ารักมากเว่อร์ ดูดี ดูเเพง เเล้วเขาก็คุยหยอกล้อกันดูสนิทสนม ตอนเเรกรู้สึกใจไม่ดี กลัวว่าจะเป็นเเฟนกัน เเต่ถึงจะยังไม่ใช่ อนาคตก็ไม่เเน่อยู่ดี เรารู้สึกเริ่มไม่มีหวัง เเต่ก็อยากจะพูดความในใจออกไป อีกใจก็คิดว่าหรือไม่ควรจะไปยุ่ง ตัดใจเเต่ตอนนี้จะได้ไม่เจ็บมาก ทำใจรีบๆ หางานที่ใหม่ (เรามีเป้าหมายที่จะไปทำงานที่เราอยากทำจริงๆ เเละอยากเรียนต่ออีก ตอนนี้อยู่ในช่วงเตรียมตัวคาดว่าจะไปภายในปีหน้า)
เรามีความรู้สึกว่าเราชอบเขา อยากจะบอกความรู้สึกก่อนจะไม่ได้เจอกันอีก หรือเราจะไม่บอกเเล้วอีกหลายปีที่เราประสบความสำเร็จทุกอย่างเเล้วถ้าเจอกันเเล้วความรู้สึกยังเหมือนเดิม ต่างคนต่างยังโสด เราค่อยบอกดีมั้ย ซึ่งก็อาจจะไม่ได้เจอกันอีกก็ได้
ใครเคยมีประสบการณ์เเบบนี้ ช่วยเเนะนำหน่อยนะคะ ว่าควรทำยังไงดี
***บอกหรือไม่บอกดี