เครียดมาก! ด่าลูก ว่าลูก ทำร้ายลูก โดยที่เราไม่รู้สึกตัว !!

เครียดมาก! ด่าลูกโดยไม่รู้ตัว T T

ช่วงนี้ทำงานหนัก ปัญหาเยอะ ไหนจะหนี้สินอีก

บางทีความเครียดมันสะสมโดยไม่รู้ตัว เราจะนั่งคิดอะไรตลอดเวลา
ซึ่งลูกก็จะมาเล่น มาคลอเคลีย  แต่ด้วยความที่มัวแต่ไปคิดถึงแต่ปัญหา

จะทำยังไงให้ลูก ให้บ้าน ให้ครอบครัวเราดี  จนทำให้เราไม่สนใจลูก
บางครั้งก็หันไปดุ  หรือแม้แต่เวลาลูกซนบ้าง เราก็ว่าๆๆ  (แต่มันเป็นการว่าลูก ดุลูก โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย..

ไม่รู้ตัวว่า เราผลักดันความเครียดต่าง ๆ ลงใส่ลูก
เราระบายความกดดันไปใส่ลูกโดยไม่รู้ตัว T T

มาวันหนึ่ง เราขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียน    เนื่องจากทำงานเลิกดึก  เช้ารีบตื่นไปส่งลูก
เห็นลูกล้างหน้าไม่สะอาด มีขี้ตา เราก็ว่าๆๆๆ  (ทั้งๆที่การว่า เพราะเราคิดว่าเราสอนนะ อยากให้เขาได้ดี )
ว่าๆๆ จนหน้าดำหน้าแดง


จนกระทั่ง..

รถติดไฟแดง  เรามองเห็นหน้าตัวเราในกระจก

เฮ้ย! ทำไปหน้าเรามันแย่ขนาดนี้วะ!

หันไปดูลูก..

ลูกนั่งหน้าจ๋อย  หน้าสงสารมาก


เฮ้ย!!!
นี่ทำอะไรลงไป

จะบอกว่า นาทีนั้นเราเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง  เรารู้สึกตัว
ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เราไม่ได้สอนลูกหรอก  แต่เราน่ะ ผลักดันความเครียดให้ออกจากตัว ไปหาลูกโดยไม่รู้ตัว!

..
..
น้ำตาเราไหล..

เราโผกอดลูก

"ลูก..พ่อขอโทษ"

เรากอดลูกแน่น  พ่อรู้สึกตัวแล้ว

เราจะไม่ทำอย่างนี้อีก
ทุกครั้งที่สอนลูก ต้องมีสติยั้งคิด
..
..


ทุกวันนี้ ถึงแม้ว่าเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันมีน้อย เพราะเราเลิกงานดึกมากๆ  
มีเวลาแค่ช่วงเช้าไปส่งลูกที่รร.

เราจะทำทุกวินาทีให้ลูกมีรอยยิ้มและมีความสุขที่สุด

และในขณะเดียวกัน มันก็จะเป็นทุกเช้าที่ชีวิตเรามีความสุขที่สุดเช่นกัน

^______^