คือตอนนี้คบกับแฟนอยู่ค่ะ คบกันประมาณเกือบปีแล้ว แต่เหมือนความสัมพันธ์ของเราจะไม่ดีขึ้นเลย ควรทำไงดีคะ
ขอเล่าก่อนนะคะ คือเรากับแฟนเจอกันจากในแอพๆนึง ซึ่งตอนแรกเราไม่ได้อะไรกับเค้ามาก แต่พอคุยไปคุยมาก็นัดเจอ กลาบเปนว่าเจอกันบ่อยขึ้นๆ แล้วเราก็มีอะไร แต่ตอนนั้นคือเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ คือเหมือนมันไม่ใช่ความรักอ่ะ เค้าก็บอกเราว่ารักเรา เรียกเราว่าแฟนอย่างนู้นอย่างนี้ แต่ความรู้สึกเราตอนนั้นมันไม่ใช่ เราไม่เคยพูดว่าแฟนว่ารักกับเค้าเลย จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เราเริ่มรู้สึกดีกับเค้า เพราะเวลาเราลำบากเค้าจะคอยช่วยเหลือเราตลอด ไม่ว่าจะเรื่องเงินหรือเรื่องอะไรก็ตาม มันเลยทำให้ความู้สึกเราเปลี่ยนไป เราเริ่มบอกคนอื่นว่าเค้าเปนแฟน พาเค้าไปเจอพ่อกับแม่ให้รู้ว่าเรากำลังคบอยู่กับคนนี้อยู่ ถ้าถามว่าจริงจังไหมก็คงจริงจัง แต่เราก็บอกพ่อกับแม่เราว่าบางทีอาจจะเลิกกันก็ได้ เพราะไม่มีใครรู้เรื่องอนาคตอยู่แล้ว ที่คิดอย่างนั้นเพราะว่ามันมีอะไรอีกหลายอย่างที่เรายงรู้สึกว่าเราเข้ากับเค้าไม่ได้ เลยไม่สนใจอนาคตแค่ทำปัจจุบันให้มันดีก็พอ พ่อแม่ก็เข้าใจ
แต่ในการคบกันของเรานั้นมันมีปัญหากันมาตลอด สามวันดีสี่วันไข้ เรายอมรับว่าเราก็เป็นคนงี่เง่าเพราะเราก็ไม่เคยคบกับใครแบบจริงจังมาก่อน ที่บอกว่ามีปัญหากันมันมาจากหลายสาเหตุ เรื่องเซ็กส์ เรื่องอารมณ์ เรื่องนิสัยที่ไม่ยอมโต และเรื่องนี้สำคัญมากคือเรื่องโกหก
เราขอยกประเด็นเรื่องเซ็กซ์ก่อน เรื่องนี้ส่วนใหญ่ที่มีปัญหากันก็คือ บางทีเราไม่มีอารมณ์แต่เค้าก็จะทำ โดยจะบอกอยู่ตลอดว่าเค้าเป็นผู้ชายต้องเข้าใจ เราก็พยามเข้าใจแต่บางครั้งมันก็ไม่ได้จริงๆ มันเหมือนเป็นการบังคับมากกว่ายินยอม เราเลยรู้สึกไม่ดี แล้วบางครั้งเาก็รู้สึกเหมือนเราเป็นที่รองรับอารมณ์เค้าอย่างเดียว เวลาอยากทำก็มาหาเรา ทำเสร็จก็กลับ ซึ่งอันนี้เรารู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ บางทีมาก็เล่นโทรศัพท์ ซักพักก็มีไรกันแล้วก็กลับ คุยกันแค่ไม่กี่ประโยค มันเลยทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นอะไรกันแน่
แล้วก็อีกเรื่องนึงคือเรื่องโกหก คือเราไม่รู้นะว่าสิ่งที่เค้าพูดมันมีความจริงซักกี่เปอร์เซ็น เค้าบอกว่าไม่เคยโกหกแค่ไม่บอก แต่หลักฐานและเหตุผลมันดูไม่น่าเชื่อถือเลยซักอย่างเดียว มีอยู่วันนึงเราจับได้ว่าคุยกับผู้หญิง ก็บอกว่าเพื่อน แล้วก็มาโมโหเราว่าคุยกับเพื่อนไม่ได้เลยใช่ไหม แต่คือบทสนทนามันไม่ใช่เพื่อนอ่ะจะให้เราคิดยังไง เราก็เลยโอเค เพื่อน ต่อไปเราจะไม่ยุ่งก็ได้ คือเราพดเพื่อตัดปัญหา เราไม่อยากเถียง เราไม่อยากทะเลาะ
เราทำอย่างนี้จนมาถึงปัจจุบันเราเฉยชากับการกระทำของเค้า จนเราคุยกับเพื่อนเรา เพื่อนก็บอกว่าถ้าไม่ดีก็เลิก ถ้ามันทำให้เราเป็นทุกข์ก็เลิก เราหาคนใหม่ได้ดีกว่าอยู่แล้ว เราก็เลยลองคุยกับคนอื่นดูก็รู้สึกดี เราก็บอกเค้านะว่าเราคุยกับคนอื่น แต่ถ้ายอมปรับปรุงตัว ยอมทำทุกอย่างให้มันเหมือนเดิมเราจะเลิกคุยกับคนอื่น
คือสถานการณ์ตอนนี้คือเรายังเป็นแฟนกันอยู่ แต่การกระทำของเค้าเปลี่ยนไป จากมีเวลาให้กลายเป็นห่างกันจนแทบจะไม่ได้เจอ คือเราควรจะทำไง จะรอเค้าปรับปรุงตัวเองทำให้เหมือนแต่ก่อน หรือเราจะเลิกเลยดีคะ
ปล.บางคนอาจจะบอกว่าเราพูดให้ตัวเองดูดีหรือเปล่า อันนี้บอกก่อนเลยว่ามันเป็นความคิดในมุมองของเราค่ะ
ควรไปต่อดีไหมคะ
ขอเล่าก่อนนะคะ คือเรากับแฟนเจอกันจากในแอพๆนึง ซึ่งตอนแรกเราไม่ได้อะไรกับเค้ามาก แต่พอคุยไปคุยมาก็นัดเจอ กลาบเปนว่าเจอกันบ่อยขึ้นๆ แล้วเราก็มีอะไร แต่ตอนนั้นคือเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ คือเหมือนมันไม่ใช่ความรักอ่ะ เค้าก็บอกเราว่ารักเรา เรียกเราว่าแฟนอย่างนู้นอย่างนี้ แต่ความรู้สึกเราตอนนั้นมันไม่ใช่ เราไม่เคยพูดว่าแฟนว่ารักกับเค้าเลย จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เราเริ่มรู้สึกดีกับเค้า เพราะเวลาเราลำบากเค้าจะคอยช่วยเหลือเราตลอด ไม่ว่าจะเรื่องเงินหรือเรื่องอะไรก็ตาม มันเลยทำให้ความู้สึกเราเปลี่ยนไป เราเริ่มบอกคนอื่นว่าเค้าเปนแฟน พาเค้าไปเจอพ่อกับแม่ให้รู้ว่าเรากำลังคบอยู่กับคนนี้อยู่ ถ้าถามว่าจริงจังไหมก็คงจริงจัง แต่เราก็บอกพ่อกับแม่เราว่าบางทีอาจจะเลิกกันก็ได้ เพราะไม่มีใครรู้เรื่องอนาคตอยู่แล้ว ที่คิดอย่างนั้นเพราะว่ามันมีอะไรอีกหลายอย่างที่เรายงรู้สึกว่าเราเข้ากับเค้าไม่ได้ เลยไม่สนใจอนาคตแค่ทำปัจจุบันให้มันดีก็พอ พ่อแม่ก็เข้าใจ
แต่ในการคบกันของเรานั้นมันมีปัญหากันมาตลอด สามวันดีสี่วันไข้ เรายอมรับว่าเราก็เป็นคนงี่เง่าเพราะเราก็ไม่เคยคบกับใครแบบจริงจังมาก่อน ที่บอกว่ามีปัญหากันมันมาจากหลายสาเหตุ เรื่องเซ็กส์ เรื่องอารมณ์ เรื่องนิสัยที่ไม่ยอมโต และเรื่องนี้สำคัญมากคือเรื่องโกหก
เราขอยกประเด็นเรื่องเซ็กซ์ก่อน เรื่องนี้ส่วนใหญ่ที่มีปัญหากันก็คือ บางทีเราไม่มีอารมณ์แต่เค้าก็จะทำ โดยจะบอกอยู่ตลอดว่าเค้าเป็นผู้ชายต้องเข้าใจ เราก็พยามเข้าใจแต่บางครั้งมันก็ไม่ได้จริงๆ มันเหมือนเป็นการบังคับมากกว่ายินยอม เราเลยรู้สึกไม่ดี แล้วบางครั้งเาก็รู้สึกเหมือนเราเป็นที่รองรับอารมณ์เค้าอย่างเดียว เวลาอยากทำก็มาหาเรา ทำเสร็จก็กลับ ซึ่งอันนี้เรารู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ บางทีมาก็เล่นโทรศัพท์ ซักพักก็มีไรกันแล้วก็กลับ คุยกันแค่ไม่กี่ประโยค มันเลยทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นอะไรกันแน่
แล้วก็อีกเรื่องนึงคือเรื่องโกหก คือเราไม่รู้นะว่าสิ่งที่เค้าพูดมันมีความจริงซักกี่เปอร์เซ็น เค้าบอกว่าไม่เคยโกหกแค่ไม่บอก แต่หลักฐานและเหตุผลมันดูไม่น่าเชื่อถือเลยซักอย่างเดียว มีอยู่วันนึงเราจับได้ว่าคุยกับผู้หญิง ก็บอกว่าเพื่อน แล้วก็มาโมโหเราว่าคุยกับเพื่อนไม่ได้เลยใช่ไหม แต่คือบทสนทนามันไม่ใช่เพื่อนอ่ะจะให้เราคิดยังไง เราก็เลยโอเค เพื่อน ต่อไปเราจะไม่ยุ่งก็ได้ คือเราพดเพื่อตัดปัญหา เราไม่อยากเถียง เราไม่อยากทะเลาะ
เราทำอย่างนี้จนมาถึงปัจจุบันเราเฉยชากับการกระทำของเค้า จนเราคุยกับเพื่อนเรา เพื่อนก็บอกว่าถ้าไม่ดีก็เลิก ถ้ามันทำให้เราเป็นทุกข์ก็เลิก เราหาคนใหม่ได้ดีกว่าอยู่แล้ว เราก็เลยลองคุยกับคนอื่นดูก็รู้สึกดี เราก็บอกเค้านะว่าเราคุยกับคนอื่น แต่ถ้ายอมปรับปรุงตัว ยอมทำทุกอย่างให้มันเหมือนเดิมเราจะเลิกคุยกับคนอื่น
คือสถานการณ์ตอนนี้คือเรายังเป็นแฟนกันอยู่ แต่การกระทำของเค้าเปลี่ยนไป จากมีเวลาให้กลายเป็นห่างกันจนแทบจะไม่ได้เจอ คือเราควรจะทำไง จะรอเค้าปรับปรุงตัวเองทำให้เหมือนแต่ก่อน หรือเราจะเลิกเลยดีคะ
ปล.บางคนอาจจะบอกว่าเราพูดให้ตัวเองดูดีหรือเปล่า อันนี้บอกก่อนเลยว่ามันเป็นความคิดในมุมองของเราค่ะ