ก็ด้วยประสบการ์ณจากตัวเองครับ
คือ การใช้ชีวิตประจำมันก็จะมีความจำเป็นที่จะต้องคิดถึงเรื่องที่กำลังจะต้องทำในอนาคตทั้งอันไกลและอันใกล้ เช่นพักเที่ยงแล้วระหว่างเดินไปก็ต้องคิดไปว่าจะกินอะไร แค่นี้ความคิดในใจก็จะไหลตามตัวตั้งแล้วครับว่า กินที่ไหน เดินไปยังไง นั่งโต๊ะไหนดี ฯลฯ
หรือไม่ก็ต้องย้อนคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น หรือเกิดขึ้นนานแล้ว เพื่อเอาความรู้สึกตอนนั้นๆมาเสพอีกครั้ง บางทีคิดแล้วก็ยิ้มมีความสุข บางทีก็รู้สึกไม่ดีไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย หรือการใคร่ครวญสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับเรารอบตัว
หรือต้องคอยคิดเรื่องงาน เรื่ิองคนในบ้าน เรื่องญาติเรื่องเพื่อน ฯลฯ
ทำให้การระลึกรู้ปัจจุบันขณะ ทำได้ยากเหลือเกินครับ ตอนนี้นึกได้ทีก็เรียกสติได้ที
ท่านใดพอจะมีแนวทางไหนแนะนำบ้างไหมครับ
สำหรับการใช้ชีวิตประจำวัน
ขอบคุณครับ
เป็นการยากเหลือเกิน ที่ครองฆราวาสแล้วจะสามารถระลึกรู้ปัจจุบันขณะได้สม่ำเสมอ
คือ การใช้ชีวิตประจำมันก็จะมีความจำเป็นที่จะต้องคิดถึงเรื่องที่กำลังจะต้องทำในอนาคตทั้งอันไกลและอันใกล้ เช่นพักเที่ยงแล้วระหว่างเดินไปก็ต้องคิดไปว่าจะกินอะไร แค่นี้ความคิดในใจก็จะไหลตามตัวตั้งแล้วครับว่า กินที่ไหน เดินไปยังไง นั่งโต๊ะไหนดี ฯลฯ
หรือไม่ก็ต้องย้อนคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น หรือเกิดขึ้นนานแล้ว เพื่อเอาความรู้สึกตอนนั้นๆมาเสพอีกครั้ง บางทีคิดแล้วก็ยิ้มมีความสุข บางทีก็รู้สึกไม่ดีไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย หรือการใคร่ครวญสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับเรารอบตัว
หรือต้องคอยคิดเรื่องงาน เรื่ิองคนในบ้าน เรื่องญาติเรื่องเพื่อน ฯลฯ
ทำให้การระลึกรู้ปัจจุบันขณะ ทำได้ยากเหลือเกินครับ ตอนนี้นึกได้ทีก็เรียกสติได้ที
ท่านใดพอจะมีแนวทางไหนแนะนำบ้างไหมครับ
สำหรับการใช้ชีวิตประจำวัน
ขอบคุณครับ