คือตามหัวข้อค่ะ คือเราโดนทิ้งหลายรอบมาก ตั้งแต่ตอนนั้นเราคุยกับเพื่อนเรื่องหนังเรื่องใหม่เราชวนเพื่อนไปแต่เพื่อนปฏิเสธแล้วบอกว่าไม่ไป แต่พอวันถัดมาเพื่อนลงสตอรี่ไอจีและถ่ายรูปมาในกลุ่มมาคุยกันเรื่องหนังที่ไปดูซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับที่เราชวน ไหนจะตอนไปทานข้าวคือเราอ่ะไปเข้าห้องน้ำแล้วเราก็บอกเพื่อนแล้ว พอกลับมาเพื่อนก็หายกันหมดพอเราไปที่ดต๊ะที่เพื่อนกินข้าวเพื่อนก็คนที่เราบอกจะไปเข้าน้ำก็ถามว่าอ่าวหายไปไหนมาทำไมไม่บอก เราก้แบบเอ๊ะงงๆ55 แล้วเหมือนเราชวนไปดูแข่งบาสเพื่อนไม่ยอมไปแต่พอวันถัดมาก็ลงสตอรี่ว่ามาดูแข่งบาส เราก้แบบ ... เราโดนทิ้งหลายรอบมากเราก็แบบเออมาคิดเราไม่ดีใช่มั้ยเราถอยออกมามั้ยเพื่อนจะได้สบายใจ พอถอยออกมาเพื่อนก็ถามเป็นอะไรอยู่ๆก็ถอยออกมา เราก็สับสนเพราะบางทีก้เหมือนเราไม่มีตัวตนบางทีเราก็มีตัวตน เราก้ไม่รู้จะทำ บางทีเราเลือกที่จะเงียบเพื่อเก็บอารมณ์ของเราไว้เราก็โดนหาว่างี่เง่าบ้าง โกรธเรื่องเล็กๆน้อยเยอะๆบ้าง คือเราเงียบเพื่อเก็บอารมณ์เฉยๆ เราไม่อยากพูดในสิ่งที่คิดออกมาเพราะเรากลัวว่าเราจะเสียเพื่อน แต่จนมาถึงตอนนี้เราก็ยังไม่รู้สึกโอเคขึ้น ทุกอย่างมันวนอยู่ในหัว แย่ลงๆขึ้นทุกวัน บางทีเราร้องไห้มันก็เหมือนปลดปล่อยออกมาแต่มันเหมือนได้ปลดปล่อยแค่นิดเดียว... เราก็ไม่รุ้จะทำยังไง หรือบางทีเราอาจจะงี่เง่าแบบที่เพื่อนว่าจริงๆ
โดนเพื่อนทิ้งค่ะ