*เนื่องจากพิมพ์กระทู้นี้ในโทรศัพท์อาจจะมีพิมพ์ผิดบางต้องขออภัยนะคะ*
ค่ะ ตามหัวข้อของกระทู้เลยเพราะว่าเราสงสัยมานานตั้งแต่ก่อนปิดเทอมแล้วล่ะค่ะว่าเราทำตัวได้เหมือนผู้ชายขนาดนั้นเลยเอา?
เรื่องมันเริ่มขึ้นจากตอนวันปัจฉิมนิเทศค่ะ แล้วที่โรงเรียนของเราจะมีธรรมเนียมปกติคือต้องมีการมอบของให้รุ่นพี่หรือรุ่นน้องที่จบการศึกษาไป โดยปกติจะให้กันเป้นสายฝครสายมันค่ะ อาจจะมีหลายคนที่ฮ็อทในหมุ่รุ่นน้องและเป็นที่รู้จักในหมู่รุ่นพี่จนได้รับของเยอะ แต่เราก็ไม่ได้อยู่นะในประเภทนั้นหรอกค่ะ(หัวเราะ) หลังจากบายศรีอะไรเรียบร้อยก็มีรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่เรารู้จักเป็นการส่วนตัวเอาขนมห่อใหญ่มาให้เราค่ะ ไอ้เราก็คิดว่าน้องคงอยากจะฝากใหเพื่อนเรา เราเลยถามน้องไปว่า”จะฝากให้ใครรึเปล่าคะน้อง?” น้องก็ยิ้ม ๆ แล้วบอกว่าให้พี่นั่นแหละค่ะ แล้วพูดประมาณว่าหนูชอบพี่มากเลยนะคะ พี่ใจดีแล้วก็สุภาพมาก ๆ เลย(จริงๆน้องไม่ได้พูดแบบนี้หรอกค่ะแต่สรุปมาก็ประมาณนี้) แล้วน้องก็เดินหนีไปค่ะ
หลังจากวันนั้นเราก็เลยลองไปถามเพื่อนดูว่าที่น้องว่ามามันหมายความว่าไง? เพื่อนเราเลยพูดแบบหัวเราะนิดหน่อยแล้วเริ่มสาธยายให้เราฟังค่ะ นางบอกเราว่าเอาจริงๆนะถ้าเกิดตัวเราเนี่ยไปเกิดเป็นผู้ชายจะจีบให้รู้แล้วรู้รอด เพราะว่าเราเทคแคร์คนรอบข้างมาก ๆ แล้วก็ใจดี ขอให้ช่วยก็ช่วยเสมอ แถมเวลามีอะไรก็มักจะออกหน้ารับแทนเพื่อน ถ้าเป็นผู้ชายนะเราต้องเป็นผู้ชายแบบสุภาพบุรุษมากแน่ ๆ (ณ จุดๆนี้เราไม่เคยรู้สึกตัวเลยว่าตัวเองเป็นคนแบบนี้ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือร้องไห้ดีเนี่ย?) ไม่แปลกเลยที่น้องเขาจะปลื้ม
และนั่นเป็นเหตุให้เราเกิดคำถามขึ้นในใจค่ะว่าตกลงนี่ฉันควรไปเกิดเป็นผู้ชายให้รู้แล้วรู้รอดเลยเหรอ? กับอีกคำถามคือผู้ชายนิสัยแบบเรามันหายากจนเพื่อนอยากให้เราไปเป็นผู้ชายเลยเหรอคะ?
ใครมีประสบการณ์อะไรคล้าย ๆ กันก็ลองแชร์ประสบการณ์ตัวเองให้เรสอ่านบ้างนะ
เอาล่ะเวิ้นเว้อมานานขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและแสดงตวามคิดเห็นนะคะ
เราทำตัวเหมือนผู้ชายขนาดนั้นเหรอ?
ค่ะ ตามหัวข้อของกระทู้เลยเพราะว่าเราสงสัยมานานตั้งแต่ก่อนปิดเทอมแล้วล่ะค่ะว่าเราทำตัวได้เหมือนผู้ชายขนาดนั้นเลยเอา?
เรื่องมันเริ่มขึ้นจากตอนวันปัจฉิมนิเทศค่ะ แล้วที่โรงเรียนของเราจะมีธรรมเนียมปกติคือต้องมีการมอบของให้รุ่นพี่หรือรุ่นน้องที่จบการศึกษาไป โดยปกติจะให้กันเป้นสายฝครสายมันค่ะ อาจจะมีหลายคนที่ฮ็อทในหมุ่รุ่นน้องและเป็นที่รู้จักในหมู่รุ่นพี่จนได้รับของเยอะ แต่เราก็ไม่ได้อยู่นะในประเภทนั้นหรอกค่ะ(หัวเราะ) หลังจากบายศรีอะไรเรียบร้อยก็มีรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่เรารู้จักเป็นการส่วนตัวเอาขนมห่อใหญ่มาให้เราค่ะ ไอ้เราก็คิดว่าน้องคงอยากจะฝากใหเพื่อนเรา เราเลยถามน้องไปว่า”จะฝากให้ใครรึเปล่าคะน้อง?” น้องก็ยิ้ม ๆ แล้วบอกว่าให้พี่นั่นแหละค่ะ แล้วพูดประมาณว่าหนูชอบพี่มากเลยนะคะ พี่ใจดีแล้วก็สุภาพมาก ๆ เลย(จริงๆน้องไม่ได้พูดแบบนี้หรอกค่ะแต่สรุปมาก็ประมาณนี้) แล้วน้องก็เดินหนีไปค่ะ
หลังจากวันนั้นเราก็เลยลองไปถามเพื่อนดูว่าที่น้องว่ามามันหมายความว่าไง? เพื่อนเราเลยพูดแบบหัวเราะนิดหน่อยแล้วเริ่มสาธยายให้เราฟังค่ะ นางบอกเราว่าเอาจริงๆนะถ้าเกิดตัวเราเนี่ยไปเกิดเป็นผู้ชายจะจีบให้รู้แล้วรู้รอด เพราะว่าเราเทคแคร์คนรอบข้างมาก ๆ แล้วก็ใจดี ขอให้ช่วยก็ช่วยเสมอ แถมเวลามีอะไรก็มักจะออกหน้ารับแทนเพื่อน ถ้าเป็นผู้ชายนะเราต้องเป็นผู้ชายแบบสุภาพบุรุษมากแน่ ๆ (ณ จุดๆนี้เราไม่เคยรู้สึกตัวเลยว่าตัวเองเป็นคนแบบนี้ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือร้องไห้ดีเนี่ย?) ไม่แปลกเลยที่น้องเขาจะปลื้ม
และนั่นเป็นเหตุให้เราเกิดคำถามขึ้นในใจค่ะว่าตกลงนี่ฉันควรไปเกิดเป็นผู้ชายให้รู้แล้วรู้รอดเลยเหรอ? กับอีกคำถามคือผู้ชายนิสัยแบบเรามันหายากจนเพื่อนอยากให้เราไปเป็นผู้ชายเลยเหรอคะ?
ใครมีประสบการณ์อะไรคล้าย ๆ กันก็ลองแชร์ประสบการณ์ตัวเองให้เรสอ่านบ้างนะ
เอาล่ะเวิ้นเว้อมานานขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและแสดงตวามคิดเห็นนะคะ