อยู่ดีๆก็กลายเป็นคนขี้กลัวมาก ไม่ว่าจะทำอะไรจะมีภาพเหตุการณ์น่ากลัวมาเสมอ
เวลานั่งรถ
จะนึกภาพรถคันหน้าวิ่งสวนมาชน ข้ามไฟแดงนึกภาพรถฝ่าไฟแดงมาชน เข้าโค้งจะนึกภาพรถหลุดโค้ง จอดรถติดไฟแดงก็นึกภาพรถหลังวิ่งมาชน
ไปที่สูงๆ
จะนึกภาพตัวเองตกไปตาย นึกภาพราวกั้นหลุด
เดินผ่านสัตว์
ผ่านหมาก็นึกภาพหมากัด เห็นจิ้งจกก็นึกภาพมันวิ่งมาเกาะ เห็นแมงสาปก็นึกว่ามันต้องวิ่งมาใส่แน่ ขนาดเห็นลูกนกยังกลัวเลย กลัวมันบินมาจิกลูกตา
เวลาทะเลาะกับใคร
จะนึกภาพเขาตะคอก หรือตบตี ทั้งๆแต่แค่ทะเลาะเบาๆเฉยๆ
อีกอย่างคือ กลัวแม่น้ำ กลัวทะเล กลัวป่ากลัวความมืด
กลัวรูปปั้นต่างๆ เช่นรูปปั้นเสือ พญานาค รูปปั้นพระเก่าๆ ประมาณนี้จะกลัวมากไม่อยากเข้าใกล้เลย
เพิ่งเป็นได้ปีสองปีนี้เอง งงตัวเองเหมือนกัน
อาการทางจิตหรือเปล่า? มันกลัวง่าย คิดเยอะ
เวลานั่งรถ
จะนึกภาพรถคันหน้าวิ่งสวนมาชน ข้ามไฟแดงนึกภาพรถฝ่าไฟแดงมาชน เข้าโค้งจะนึกภาพรถหลุดโค้ง จอดรถติดไฟแดงก็นึกภาพรถหลังวิ่งมาชน
ไปที่สูงๆ
จะนึกภาพตัวเองตกไปตาย นึกภาพราวกั้นหลุด
เดินผ่านสัตว์
ผ่านหมาก็นึกภาพหมากัด เห็นจิ้งจกก็นึกภาพมันวิ่งมาเกาะ เห็นแมงสาปก็นึกว่ามันต้องวิ่งมาใส่แน่ ขนาดเห็นลูกนกยังกลัวเลย กลัวมันบินมาจิกลูกตา
เวลาทะเลาะกับใคร
จะนึกภาพเขาตะคอก หรือตบตี ทั้งๆแต่แค่ทะเลาะเบาๆเฉยๆ
อีกอย่างคือ กลัวแม่น้ำ กลัวทะเล กลัวป่ากลัวความมืด
กลัวรูปปั้นต่างๆ เช่นรูปปั้นเสือ พญานาค รูปปั้นพระเก่าๆ ประมาณนี้จะกลัวมากไม่อยากเข้าใกล้เลย
เพิ่งเป็นได้ปีสองปีนี้เอง งงตัวเองเหมือนกัน