กระทู่แรกที่มาตั้งคำถาม เรื่องมีอยู่ว่าเราได้เจอเพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยเรียนในโลกออนไลน์
แล้วก็คุยกันมาตลอด 6-7 ปี เพื่อนจึงชวนเราไปเที่ยวบ้าน ไอ้เราในความไม่ได้เจอกันนาน
เลยบอกไปว่าได้ๆ ตกลงกันเรียบร้อย. กว่าจะไปถึงก็ค่ำมืด ฝนตก แต่การตอนรับคือให้เรานั่ง
อยู่นอกบ้านตรงที่นางทำเพิงไว้เก็บของที่ไม่จำเป็น ทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน ในความรู้สึกตอนนั้นเรามาที่นี้ทำไม
มาเพื่ออะไร ( ถ้าตอนนั้นเกิดปวดฉี่เพื่อนคงบอกให้ฉี่แถวป่าหญ้าข้างที่เรานั่ง) ฝนก็ตกลงมาเรื่อยๆแต่ไม่มีการ
เอ๋ยปากชวนเข้าไปนั่งในบ้านทั้งๆที่เรามีเด็กไปด้วย. ฝนหยุดนางชวนไปนั่งต่อที่สวนสาธารณะ
ขอถามทุกคนว่าเพื่อนกันเขาทำกันแบบนี้หรอค่ะ สรุปขับรถกลับเลยค่ะไกลก็ไกลเหนื่อยก็เหนื่อยเสียความรู้สึกอีก
ไอ้เราคิดไว้เจอกันพูดคุยสังสรรค์ปาตี้ นอนคุยกันเรื่องเก่าๆ
ถ้าไม่อยากตอนรับขนาดนี้จะชวนทำไม
ขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆค่ะ
แล้วก็คุยกันมาตลอด 6-7 ปี เพื่อนจึงชวนเราไปเที่ยวบ้าน ไอ้เราในความไม่ได้เจอกันนาน
เลยบอกไปว่าได้ๆ ตกลงกันเรียบร้อย. กว่าจะไปถึงก็ค่ำมืด ฝนตก แต่การตอนรับคือให้เรานั่ง
อยู่นอกบ้านตรงที่นางทำเพิงไว้เก็บของที่ไม่จำเป็น ทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน ในความรู้สึกตอนนั้นเรามาที่นี้ทำไม
มาเพื่ออะไร ( ถ้าตอนนั้นเกิดปวดฉี่เพื่อนคงบอกให้ฉี่แถวป่าหญ้าข้างที่เรานั่ง) ฝนก็ตกลงมาเรื่อยๆแต่ไม่มีการ
เอ๋ยปากชวนเข้าไปนั่งในบ้านทั้งๆที่เรามีเด็กไปด้วย. ฝนหยุดนางชวนไปนั่งต่อที่สวนสาธารณะ
ขอถามทุกคนว่าเพื่อนกันเขาทำกันแบบนี้หรอค่ะ สรุปขับรถกลับเลยค่ะไกลก็ไกลเหนื่อยก็เหนื่อยเสียความรู้สึกอีก
ไอ้เราคิดไว้เจอกันพูดคุยสังสรรค์ปาตี้ นอนคุยกันเรื่องเก่าๆ
ถ้าไม่อยากตอนรับขนาดนี้จะชวนทำไม