คุณเคยแอบรักเพื่อนสนิทไหมครับ?
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ผมได้เผชิญมา เก็บไว้ในใจมานาน และกำลังเผชิญกับมันอยู่ครับ ก่อนอื่นผมขอแทนชื่อเพื่อนของผมว่า X (หมายถึงตัวแปรไม่ทราบค่า) นะครับ
ผมกับ X รู้จักกันทางอินเตอร์เน็ตครับ ผ่านทางกลุ่มเฟสบุ๊คกลุ่มหนึ่ง X เป็นขาประจำในกลุ่มนั้นครับ คอยตอบสเตตัสต่างๆ หรือช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา หรือแบ่งบันสิ่งต่างๆ ตามคอนเซ็ปของกลุ่มนั้น ผมเองก็เคยได้รับความช่วยเหลือจาก X ครับ ผมรู้สึกว่า นอกจากแอดมินกลุ่มก็ X นี่แหละครับ ที่เป็นคนคอยแบ่งปันสิ่งต่างๆ ให้กับคนในกลุ่มอยู่เสมอๆ ทำให้ผมตัดสินใจเริ่มคุยเรื่องทั่วๆ ไปกับ X ครับ พวกเราคุยกันได้ไม่เท่าไหร่ ผมก็เริ่มขอแอดเฟสไป และลามปามไปถึงขอแอดไลน์ครับ ซึ่งตอนนั้น ผมไม่ได้คิดอะไรกับ X เลยนะครับ แค่คิดว่าเป็นคนดีคนนึง ที่น่าคบหาเท่านั้นเองครับ
ด้วยความที่เรามีความชอบเหมือนกันบ้าง แถมผมยังเป้นคนขี้เล่น + คุยเก่ง และ X เป็นผู้ฟังที่ดี + ไม่คิดอะไรมาก ทำให้เราเริ่มสนิทกันอย่างรวดเร็วครับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะครับ ผมมีเรื่องที่คุยกับ X ได้ทุกวันไม่เคยเบื่อ ทุกๆ ครั้งที่ได้คุยกับ X เรื่องราวต่างๆ มันออกมาเองโดยไม่ต้องคิด ตอนนั้นยังไม่ได้รู้สึกชอบหรอกนะครับ แค่รู้สึกว่า เราสนิทกัน และ X ถือเป็นเพื่อนที่สนิทคนนึงของผมไปแล้ว หลังจากคุยกันไปได้สักพัก นิสัยขี้เล่นของผมก็ออกครับ ผมรู้ว่า X เองก็ไม่มีแฟน บางทีผมก็ทำทีเหมือนจีบ X ทักทายไปอยู่บ่อยๆ ครับ ซึ่ง X เองก็รู้นะครับ ว่าผมแกล้งหยอกเล่น ก้ไม่มีอะไรมาก ก็คือว่าเล่นกันขำๆ ไปครับ จนกระทั่งวันนึง ได้มีโอกาสนัดเจอกันครับ
ในวันที่ผมกับ X นัดเจอกัน ผมตื่นเต้นมากเลยครับ ไปถึงก่อนเวลาตั้งชั่วโมงนึงแน่ะ เอาตรงๆ ผมแทบไม่เคยนัดเจอเพื่อนในอินเตอร์เน็ตเลย จะมีแค่ตอนมหาลัยที่รวมเพื่อนกลุ่มเกมไปเดินงานหนังสือเท่านั้นเอง (ซึ่งก็ผ่านไปเกือบ 10 ปีแล้ว ผมจำความรู้สึกนั้นไม่ได้แล้วละ) และเมื่อผมได้พบกับ X ครั้งแรก ทำเอาผมหัวใจเต้นตุบๆ เลยครับ คือแบบว่า แทบจะตรงสเป็กผมทุกอย่างเลยครับ ตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ เนียน ตาหวานๆ แถมยิ้มได้มีเสน่ห์อีก วันนั้นทั้งวัน นอกจากกินข้าวด้วยกันแล้ว ผมใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการนั่งคุยกับ X ซึ่งการพูดคุยกันจริงๆ ค่อนข้างต่างจากที่คุยกันในไลน์ครับ เราไม่ได้ชอบอะไรเหมือนกันเท่าที่คิด แต่ X เป็นคนที่น่าสนใจกว่าที่คิด ทำให้ผมเริ่มชอบ X มากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว ในตอนนั้น สิ่งที่ผมคิดมีเพียงอย่างเดียวครับ ผมอยากคุยกับ X เรื่อยๆ ยื้อเวลาไว้ให้นานที่สุด เพราะอย่างน้อย ก็อยากจะอยู่กับ X ให้นานที่สุดครับ
น่าแปลกนะครับ ที่ความรักมันเกิดขึ้นได้ภายในวันเดียว ผมไม่รู้หรอกว่าควรใช้คำว่าความรักไหม เพราะบางที มันก็อาจจะเร็วเกินไปหรือหรือเปล่าที่จะใช้คำว่ารัก แต่ผมบอกได้เลยว่า หลังจากที่แยกจากกันแล้ว ผมก็เฝ้าคิดถึง X มาโดยตลอดแทบทุกวันเลยครับ ผมยังคงคุยกับ X เรื่อยๆ ยังคงจีบกันเล่นๆ เรื่อยๆ โดยที่ X ไม่รู้เลยว่า ที่ผมจีบไปเนี่ย ผมคิดจริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว บางทีก็รู้สึกเสียใจนะ ที่ความรู้สึกของผมส่งไปไม่ถึง X แต่อีกใจนึงก็ยอมรับมันแหละ เป็นเพราะเราไปทำให้เข้าใจไปแบบนั้นเอง แต่ว่า ผมก็ยังไม่ได้เสียใจอะไรมากมายหรอก เพราะการจีบกันเล่นๆ ของผมกับ X ก็ทำให้ผมยิ้มได้เรื่อยๆ ครับ
จนกระทั้งเวลาผ่านไปจน X เริ่มคบกับผู้ชายคนนึงครับ จริงๆ ก็ไม่ถึงขั้นคบหรอกครับ แค่แบบ เริ่มเปิดใจยอมรับและคุยกันมากกว่า ซึ่งผู้ชายคนนั้นก็แสดงเจตนาอย่างบริสุทธิ์ใจว่าเข้ามาจีบนะ โดยที่ X ก็ยอมรับ และเริ่มพูดคุยด้วย ตั้งแต่วันนั้น ตัวผมเอง ก็กลายเป็นที่ปรึกษาของ X ไปโดยปริยาย ซึ่งหลายๆ ครั้งที่ผมฟังเรื่องเราของเขา ผมแสดงออกชัดเจนเลยนะ ว่าไม่โอเคกับผู้ชายคนนี้ แน่นอนว่า X รับทราบ แต่ก็ยังเอาเรื่องแบบนี้มาปรึกษาผมต่อไป การคบกันของ X กับหนุ่มคนนั้นค่อนข้างกระท่อนกระแท่น X คิดจะเลิกอยู่หลายครั้ง แต่ว่า บางครั้ง ก็ได้ผมช่วยทำให้ยังคงคบกันต่อไปได้ จนถึงขั้นเป้นแฟนกัน
เขียนมาถึงตรงนี้ ทุกคนก็คงจะงงใช่ไหมครับ ว่าทำไมจู่ๆ ผมตัดสินใจช่วยให้สองคนนั้นคบกันต่อไป ผมยอมรับนะครับว่า ในใจผมน่ะ อยากให้ X เลิกกับแฟนใจจะขาด แต่ว่า นั่นมันคือสิ่งที่ X เลือกและตัดสินใจแล้วครับ ดังนั้น หน้าที่ของผมในฐานะเพื่อน ก็คงมีแค่การช่วยเหลือ ให้เป็นไปตามสิ่งที่ X อยากจะให้เป็น นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมทำได้แล้วครับ
และแล้ว ช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดของผมก็เริ่มขึ้น ผมเลิกจีบ X ตั้งแต่วันที่ X มีแฟนครับ นอกจากนี้ผมก็เริ่มคุยกับ X น้อยลงครับ เรียกได้ว่า น้อยลงอย่างเห็นได้ชัดเลยก็ว่าได้ เมื่อก่อนเราคุยกันตั้งแต่ตื่นนอน ตอนทำงานก็ยังแอบคุยกัน เลิกงานแล้วก็ยังคุยกันจนฝ่ายนึงฝ่ายหนึ่งต้องขอตัวไปนอน ซึ่งตอนนี้ เรากลายเป็น คุยกันแค่ตอนว่างๆ หรือผมทนคิดถึง X ไม่ไหวเท่านั้นเองครับ ผมรู้สึกว่ามันไม่ดีเลยนะครับ ที่จะคิดถึงคนที่เขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้สักที ก็ได้แต่ทำใจครับ เป็นแฟนไม่ได้ ก็ขอเป็นเพื่อนที่ดีก็เพียงพอแล้ว
ผมที่ใช้ชีวิตโดยคิดถึง X มาโดยตลอด ตอนนี้กลับกลายเป็นรู้สึกผิดทุกครั้งที่คิดถึง X ผมอดทนมาโดยตลอด พยายามเป็นเพื่อนที่ดีมาโดยตลอด จน X เลิกกับแฟน จนมีแฟนใหม่ไปอีกคน ผมก็ไม่เคยได้รับสิทธิ์ในการเป็น 1 ในคนที่มีโอกาสเป็นแฟนของ X เลย เรียกได้ว่า แม้ว่าผมจะชอบ X แค่ไหน ผมก็ไม่สามารถบอก X ได้ และถึงแม้สามารถบอก X ได้ X ก็คงจะไม่คิดว่าผมพูดจริงอยู่ดี ในใจของผม เฝ้าฝันถึงวันที่ X กับแฟนจะเลิกกันอยู่ทุกวัน เผื่อที่ว่าผมจะมีโอกาสบ้าง แต่อีกใจนึง ผมก็เกลียดตัวเองที่มีความคิดแบบนี้ ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วครับ จนต้องเขียนกระทู้มาเพื่อระบายนี่แหละครับ
น่าแปลกนะครับ ทุกๆ ครั้งที่ผมรักใคร ในทุกอนาคตที่ผมฝันถึง จะมีคนที่ผมรักอยู่เคียงข้างเสมอ และทุกๆ ครั้งที่ผมทำอะไร ก็จะมีคนที่ผมรักเป็นเหตุผลและแรงบันดาลใจเสมอ แต่สำหรับ X แล้ว ผมจินตนาการอนาคตที่มี X อยู่แทบไม่ออกเลย เหมือนกับว่า มันไม่มีความหวังสำหรับผมเลย และผมก็รู้ตัวดีว่าเป็นแบบนั้น ในใจผมก็คิดนะ ถ้าผมเอากระทู้นี้ให้ X ดูแล้ว X จะยอมเข้าใจหรือเปล่าที่ผมชอบ X ขนาดไหน แต่ว่า X เองก็มีแฟนแล้วตอนนี้ แล้วก็มีความสุขดีกับแฟนคนนั้นด้วย ก็แอบกลัวอยู่นิดๆ เหมือนกันว่า ผมอาจจะต้องสูญเสีย X ไปตลอดกาล
สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ผมทำได้ก็มีแค่ การสมัคร log in ใหม่ เขียนเรื่องราวอย่างคร่าวๆ เพื่อระบายความรู้สึกนี้ออกมาเท่านั้นครับ ขอโทษที่เขียนอะไรวกไปวนมาและยืดยาวครับ และขอบคุณที่อ่านจนจบครับ
คุณเคยแอบรักเพื่อนสนิทไหมครับ?
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ผมได้เผชิญมา เก็บไว้ในใจมานาน และกำลังเผชิญกับมันอยู่ครับ ก่อนอื่นผมขอแทนชื่อเพื่อนของผมว่า X (หมายถึงตัวแปรไม่ทราบค่า) นะครับ
ผมกับ X รู้จักกันทางอินเตอร์เน็ตครับ ผ่านทางกลุ่มเฟสบุ๊คกลุ่มหนึ่ง X เป็นขาประจำในกลุ่มนั้นครับ คอยตอบสเตตัสต่างๆ หรือช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา หรือแบ่งบันสิ่งต่างๆ ตามคอนเซ็ปของกลุ่มนั้น ผมเองก็เคยได้รับความช่วยเหลือจาก X ครับ ผมรู้สึกว่า นอกจากแอดมินกลุ่มก็ X นี่แหละครับ ที่เป็นคนคอยแบ่งปันสิ่งต่างๆ ให้กับคนในกลุ่มอยู่เสมอๆ ทำให้ผมตัดสินใจเริ่มคุยเรื่องทั่วๆ ไปกับ X ครับ พวกเราคุยกันได้ไม่เท่าไหร่ ผมก็เริ่มขอแอดเฟสไป และลามปามไปถึงขอแอดไลน์ครับ ซึ่งตอนนั้น ผมไม่ได้คิดอะไรกับ X เลยนะครับ แค่คิดว่าเป็นคนดีคนนึง ที่น่าคบหาเท่านั้นเองครับ
ด้วยความที่เรามีความชอบเหมือนกันบ้าง แถมผมยังเป้นคนขี้เล่น + คุยเก่ง และ X เป็นผู้ฟังที่ดี + ไม่คิดอะไรมาก ทำให้เราเริ่มสนิทกันอย่างรวดเร็วครับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะครับ ผมมีเรื่องที่คุยกับ X ได้ทุกวันไม่เคยเบื่อ ทุกๆ ครั้งที่ได้คุยกับ X เรื่องราวต่างๆ มันออกมาเองโดยไม่ต้องคิด ตอนนั้นยังไม่ได้รู้สึกชอบหรอกนะครับ แค่รู้สึกว่า เราสนิทกัน และ X ถือเป็นเพื่อนที่สนิทคนนึงของผมไปแล้ว หลังจากคุยกันไปได้สักพัก นิสัยขี้เล่นของผมก็ออกครับ ผมรู้ว่า X เองก็ไม่มีแฟน บางทีผมก็ทำทีเหมือนจีบ X ทักทายไปอยู่บ่อยๆ ครับ ซึ่ง X เองก็รู้นะครับ ว่าผมแกล้งหยอกเล่น ก้ไม่มีอะไรมาก ก็คือว่าเล่นกันขำๆ ไปครับ จนกระทั่งวันนึง ได้มีโอกาสนัดเจอกันครับ
ในวันที่ผมกับ X นัดเจอกัน ผมตื่นเต้นมากเลยครับ ไปถึงก่อนเวลาตั้งชั่วโมงนึงแน่ะ เอาตรงๆ ผมแทบไม่เคยนัดเจอเพื่อนในอินเตอร์เน็ตเลย จะมีแค่ตอนมหาลัยที่รวมเพื่อนกลุ่มเกมไปเดินงานหนังสือเท่านั้นเอง (ซึ่งก็ผ่านไปเกือบ 10 ปีแล้ว ผมจำความรู้สึกนั้นไม่ได้แล้วละ) และเมื่อผมได้พบกับ X ครั้งแรก ทำเอาผมหัวใจเต้นตุบๆ เลยครับ คือแบบว่า แทบจะตรงสเป็กผมทุกอย่างเลยครับ ตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ เนียน ตาหวานๆ แถมยิ้มได้มีเสน่ห์อีก วันนั้นทั้งวัน นอกจากกินข้าวด้วยกันแล้ว ผมใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการนั่งคุยกับ X ซึ่งการพูดคุยกันจริงๆ ค่อนข้างต่างจากที่คุยกันในไลน์ครับ เราไม่ได้ชอบอะไรเหมือนกันเท่าที่คิด แต่ X เป็นคนที่น่าสนใจกว่าที่คิด ทำให้ผมเริ่มชอบ X มากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว ในตอนนั้น สิ่งที่ผมคิดมีเพียงอย่างเดียวครับ ผมอยากคุยกับ X เรื่อยๆ ยื้อเวลาไว้ให้นานที่สุด เพราะอย่างน้อย ก็อยากจะอยู่กับ X ให้นานที่สุดครับ
น่าแปลกนะครับ ที่ความรักมันเกิดขึ้นได้ภายในวันเดียว ผมไม่รู้หรอกว่าควรใช้คำว่าความรักไหม เพราะบางที มันก็อาจจะเร็วเกินไปหรือหรือเปล่าที่จะใช้คำว่ารัก แต่ผมบอกได้เลยว่า หลังจากที่แยกจากกันแล้ว ผมก็เฝ้าคิดถึง X มาโดยตลอดแทบทุกวันเลยครับ ผมยังคงคุยกับ X เรื่อยๆ ยังคงจีบกันเล่นๆ เรื่อยๆ โดยที่ X ไม่รู้เลยว่า ที่ผมจีบไปเนี่ย ผมคิดจริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว บางทีก็รู้สึกเสียใจนะ ที่ความรู้สึกของผมส่งไปไม่ถึง X แต่อีกใจนึงก็ยอมรับมันแหละ เป็นเพราะเราไปทำให้เข้าใจไปแบบนั้นเอง แต่ว่า ผมก็ยังไม่ได้เสียใจอะไรมากมายหรอก เพราะการจีบกันเล่นๆ ของผมกับ X ก็ทำให้ผมยิ้มได้เรื่อยๆ ครับ
จนกระทั้งเวลาผ่านไปจน X เริ่มคบกับผู้ชายคนนึงครับ จริงๆ ก็ไม่ถึงขั้นคบหรอกครับ แค่แบบ เริ่มเปิดใจยอมรับและคุยกันมากกว่า ซึ่งผู้ชายคนนั้นก็แสดงเจตนาอย่างบริสุทธิ์ใจว่าเข้ามาจีบนะ โดยที่ X ก็ยอมรับ และเริ่มพูดคุยด้วย ตั้งแต่วันนั้น ตัวผมเอง ก็กลายเป็นที่ปรึกษาของ X ไปโดยปริยาย ซึ่งหลายๆ ครั้งที่ผมฟังเรื่องเราของเขา ผมแสดงออกชัดเจนเลยนะ ว่าไม่โอเคกับผู้ชายคนนี้ แน่นอนว่า X รับทราบ แต่ก็ยังเอาเรื่องแบบนี้มาปรึกษาผมต่อไป การคบกันของ X กับหนุ่มคนนั้นค่อนข้างกระท่อนกระแท่น X คิดจะเลิกอยู่หลายครั้ง แต่ว่า บางครั้ง ก็ได้ผมช่วยทำให้ยังคงคบกันต่อไปได้ จนถึงขั้นเป้นแฟนกัน
เขียนมาถึงตรงนี้ ทุกคนก็คงจะงงใช่ไหมครับ ว่าทำไมจู่ๆ ผมตัดสินใจช่วยให้สองคนนั้นคบกันต่อไป ผมยอมรับนะครับว่า ในใจผมน่ะ อยากให้ X เลิกกับแฟนใจจะขาด แต่ว่า นั่นมันคือสิ่งที่ X เลือกและตัดสินใจแล้วครับ ดังนั้น หน้าที่ของผมในฐานะเพื่อน ก็คงมีแค่การช่วยเหลือ ให้เป็นไปตามสิ่งที่ X อยากจะให้เป็น นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมทำได้แล้วครับ
และแล้ว ช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดของผมก็เริ่มขึ้น ผมเลิกจีบ X ตั้งแต่วันที่ X มีแฟนครับ นอกจากนี้ผมก็เริ่มคุยกับ X น้อยลงครับ เรียกได้ว่า น้อยลงอย่างเห็นได้ชัดเลยก็ว่าได้ เมื่อก่อนเราคุยกันตั้งแต่ตื่นนอน ตอนทำงานก็ยังแอบคุยกัน เลิกงานแล้วก็ยังคุยกันจนฝ่ายนึงฝ่ายหนึ่งต้องขอตัวไปนอน ซึ่งตอนนี้ เรากลายเป็น คุยกันแค่ตอนว่างๆ หรือผมทนคิดถึง X ไม่ไหวเท่านั้นเองครับ ผมรู้สึกว่ามันไม่ดีเลยนะครับ ที่จะคิดถึงคนที่เขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้สักที ก็ได้แต่ทำใจครับ เป็นแฟนไม่ได้ ก็ขอเป็นเพื่อนที่ดีก็เพียงพอแล้ว
ผมที่ใช้ชีวิตโดยคิดถึง X มาโดยตลอด ตอนนี้กลับกลายเป็นรู้สึกผิดทุกครั้งที่คิดถึง X ผมอดทนมาโดยตลอด พยายามเป็นเพื่อนที่ดีมาโดยตลอด จน X เลิกกับแฟน จนมีแฟนใหม่ไปอีกคน ผมก็ไม่เคยได้รับสิทธิ์ในการเป็น 1 ในคนที่มีโอกาสเป็นแฟนของ X เลย เรียกได้ว่า แม้ว่าผมจะชอบ X แค่ไหน ผมก็ไม่สามารถบอก X ได้ และถึงแม้สามารถบอก X ได้ X ก็คงจะไม่คิดว่าผมพูดจริงอยู่ดี ในใจของผม เฝ้าฝันถึงวันที่ X กับแฟนจะเลิกกันอยู่ทุกวัน เผื่อที่ว่าผมจะมีโอกาสบ้าง แต่อีกใจนึง ผมก็เกลียดตัวเองที่มีความคิดแบบนี้ ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วครับ จนต้องเขียนกระทู้มาเพื่อระบายนี่แหละครับ
น่าแปลกนะครับ ทุกๆ ครั้งที่ผมรักใคร ในทุกอนาคตที่ผมฝันถึง จะมีคนที่ผมรักอยู่เคียงข้างเสมอ และทุกๆ ครั้งที่ผมทำอะไร ก็จะมีคนที่ผมรักเป็นเหตุผลและแรงบันดาลใจเสมอ แต่สำหรับ X แล้ว ผมจินตนาการอนาคตที่มี X อยู่แทบไม่ออกเลย เหมือนกับว่า มันไม่มีความหวังสำหรับผมเลย และผมก็รู้ตัวดีว่าเป็นแบบนั้น ในใจผมก็คิดนะ ถ้าผมเอากระทู้นี้ให้ X ดูแล้ว X จะยอมเข้าใจหรือเปล่าที่ผมชอบ X ขนาดไหน แต่ว่า X เองก็มีแฟนแล้วตอนนี้ แล้วก็มีความสุขดีกับแฟนคนนั้นด้วย ก็แอบกลัวอยู่นิดๆ เหมือนกันว่า ผมอาจจะต้องสูญเสีย X ไปตลอดกาล
สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ผมทำได้ก็มีแค่ การสมัคร log in ใหม่ เขียนเรื่องราวอย่างคร่าวๆ เพื่อระบายความรู้สึกนี้ออกมาเท่านั้นครับ ขอโทษที่เขียนอะไรวกไปวนมาและยืดยาวครับ และขอบคุณที่อ่านจนจบครับ