สวัสดีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ชาวพันทิปทุกๆคน
มีปัญหากับคนรอบข้างที่ทำงานในระดับนึงในช่วงทดลองงาน ไม่ว่าจำทำอะไรก็ผิดไปหมด ไหนจะเรื่องส่วนตัวของตนเองก็เหมือนโดนยุ่งวุ่นวายไปหมด
เราเข้าเริ่มทำงานที่ร้านหนังสือแห่งนึง ในสนามบินของกรุเทพเรานี่แหละค่ะ ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2018 ซึ่งช่วงเดือนแรกยังไม่ได้ทำเอกสารอะไรมากมายตามของท่าอากาศยานรวมทั้งของคิงพาวเวอร์ เลยได้มาอยู่ร้านประจำสาขาด้านนอกซึ่งอยู่ในอาคารของผู้โดยสาร ช่วงนั้นเป็นอะไรที่มีความสุขมากไม่ว่าทำงานหนักแค่ไหนก็ชอบมาก เพราะพี่ทุกคนประจำร้านนั้นช่วยเหลือและสอนงานเราอยู่เสมอไม่เข้าใจตรงไหนเขาได้ช่วยเหลือจนเราได้เป็นงานและเข้าใจมากขึ้น แล้วในที่สุดก็ได้ย้ายจุดสาขาไปอยู่อีกจุดนึง หรืออีกร้านนึง พอได้เข้าไปตั้งแต่วันแรกโดนเม้าว่าเรา ไม่มีสัมมาคาราวะ โดนว่าไม่จรรยาบรรณ โดนว่ายังงั้นยังงี้ จนเราเครียดทำไรไม่ถูกเลยกับที่ทำงาน พยายามจะแสดงให้คนอื่นๆเห็นแต่ก็ไม่ได้ผลอะไร และแล้วคนที่ทำงานก็ไปหาทางสืบเกี่ยวกับ History ของเรา ไม่ว่าจะพ่อแม่ทำงานสนามบินทำงานตำแหน่งไหน ทำอะไรเช่าบ้าน หรือ อยู่บนตนเอง เรียนจบจริงหรือมั้ย เคยไปอยู่ต่างประเทศจริงๆมั้ย ไปแอบถามเรื่องส่วนตัวเรากับคนรอบข้างเราที่เรารู้จัก ซึ่งเรารู้สึกว่า มันไม่ใช่แล้วที่จะต้องไปยุ่งขนาดนั้น การที่เค้าเป็นหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานเรา เค้ามีสิทธิที่จะไปยุ่งขนาดนั้นเลยหรือค่ะ
ล่าสุดผลการประเมิณออกมา
ได้แค่การบริการอย่างเดียว และ เรื่อง ภาษาการเข้าหาลุกค้า
ส่วนเรื่องปฏิบัติหน้าที่การทำงานดิฉันไม่ได้เรื่อง
จรรยาบรรณของดิฉันไม่มี
ความอัธยาศัยเข้าผู้คนฉันไม่ดี
ความคิดสร้างสรรค์ของดิฉันไม่มีดีอะไร
จนเรารู้สึกว่าจากที่เคยเป็นคนเฟรนลี่ไม่เคยถือเนื้อถือตัวมาตลอดปรากฏว่าเราได้รับการประเมินมาแบบนี้ เพราะซึ่งเรารู้อยู่แล้วว่าคนที่ร้านใหม่นั้นที่เรามาอยู่เค้าไม่ชอบเรา แล้วที่เราได้แจ้งหัวหน้าอีกระดับในเรื่องปรึกษาปัญหา ปรากฏว่าไม่มีผลเค้าได้แค่แจ้งว่าดิฉันทำให้เค้าเห็นสิ ทำไม่ได้หรอ คือไม่รับฟังเหตุผลของเราเลย เค้าบอกการที่เค้าไปสืบ History ของเราเป้นเรื่องที่ดีจะตาย รู้สึกหนักใจตั้งแต่เข้ามาอยุ่ที่นี่ทำอะไรก็ผิดไปหมดแม๊แต่เฟรนลี่ แม๊แต่เรื่องเที่ยวต่างประเทศ ที่ไม่เคยซื้อทัวไปเที่ยว แม๊เเต่เรื่องพ่อกับแม่ทำงาน คนรอบข้าง พี่สาวที่เป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน ก็โดนซักถามเกี่ยวกับตัวดิฉันมาตลอดปรากฏว่า ดิฉันโดนจับผิด
ผลการประเมิณดิฉัน 60 วันที่ผ่าน คือ ไม่ผ่าน แต่ให้เวลาดิฉันแก้ตัวภายใน 30 วันเพราะมีเรื่องดีแค่เรื่องบริการ อย่างอื่นไม่ได้เรื่อง ซึ่งเราไม่ได้เรื่องขนาดนั้นเลยหรอค่ะ ที่ผ่านมาเราทำงานขายมาตลอด BA PC Talesale Call center มา เราได้รับคำชมเกี่ยวกับการอัธยาศัยดีมาตลอด และทุกคนคุยกะเราดีตลอด แม๊แต่ปัจจุบัน ร้านหนังสือตามสาขาอื่นๆก็คุยกับเราดีมาตลอดที่พนักงานเหมือนกัน พอเจองี้ คือเครียดจนขั้นคิดว่า ท่าวันนึงเราไม่อยู่ที่นั่นเค้าคงจะมีความสุขมากกว่า จากที่เค้าอยู่กัน 5 คน ค่าคอมคนละ เกือบ 1 หมื่นบาท จะได้ไม่ต้องมาแบ่งหารกันกับเราน่าจะดีกว่า ทุกคนมีวิธีแนวทางยังไงบ้าง เพราะบางทีรู้สึกไม่ยุติธรรมเลย แม๊แต่น้อยไหนจะเรื่องใน Facebook ของที่เราชอบโพสเกี่ยวกับเวลาหยุด หรือ ว่างมักจะไปพักผ่อนซื้ออะไรกิน เจออะไรก็จะโพสลงเพราะมันเป็นความสุขที่เราภูมิใจ ไม่ว่าจะฟังเพลง ซื้อขนม 5 บาทสิบบาท ปรากฏว่าโดนยุ่งไปหมดจนคิดไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้หรือหนีออกไปอยู่ต่างประเทศ เพราะเคยอยู่ต่างประเทศมาเป็นเดือน สังคมการอยู่ร่วมกันรู้สึกเค้าดีกว่าเราอะไรหลายๆอย่าง แต่ก็มีด้อยบางจุด จนตอนนี้เครียดมากเลยค่ะ
เครียด จนสติจะแตก
มีปัญหากับคนรอบข้างที่ทำงานในระดับนึงในช่วงทดลองงาน ไม่ว่าจำทำอะไรก็ผิดไปหมด ไหนจะเรื่องส่วนตัวของตนเองก็เหมือนโดนยุ่งวุ่นวายไปหมด
เราเข้าเริ่มทำงานที่ร้านหนังสือแห่งนึง ในสนามบินของกรุเทพเรานี่แหละค่ะ ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2018 ซึ่งช่วงเดือนแรกยังไม่ได้ทำเอกสารอะไรมากมายตามของท่าอากาศยานรวมทั้งของคิงพาวเวอร์ เลยได้มาอยู่ร้านประจำสาขาด้านนอกซึ่งอยู่ในอาคารของผู้โดยสาร ช่วงนั้นเป็นอะไรที่มีความสุขมากไม่ว่าทำงานหนักแค่ไหนก็ชอบมาก เพราะพี่ทุกคนประจำร้านนั้นช่วยเหลือและสอนงานเราอยู่เสมอไม่เข้าใจตรงไหนเขาได้ช่วยเหลือจนเราได้เป็นงานและเข้าใจมากขึ้น แล้วในที่สุดก็ได้ย้ายจุดสาขาไปอยู่อีกจุดนึง หรืออีกร้านนึง พอได้เข้าไปตั้งแต่วันแรกโดนเม้าว่าเรา ไม่มีสัมมาคาราวะ โดนว่าไม่จรรยาบรรณ โดนว่ายังงั้นยังงี้ จนเราเครียดทำไรไม่ถูกเลยกับที่ทำงาน พยายามจะแสดงให้คนอื่นๆเห็นแต่ก็ไม่ได้ผลอะไร และแล้วคนที่ทำงานก็ไปหาทางสืบเกี่ยวกับ History ของเรา ไม่ว่าจะพ่อแม่ทำงานสนามบินทำงานตำแหน่งไหน ทำอะไรเช่าบ้าน หรือ อยู่บนตนเอง เรียนจบจริงหรือมั้ย เคยไปอยู่ต่างประเทศจริงๆมั้ย ไปแอบถามเรื่องส่วนตัวเรากับคนรอบข้างเราที่เรารู้จัก ซึ่งเรารู้สึกว่า มันไม่ใช่แล้วที่จะต้องไปยุ่งขนาดนั้น การที่เค้าเป็นหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานเรา เค้ามีสิทธิที่จะไปยุ่งขนาดนั้นเลยหรือค่ะ
ล่าสุดผลการประเมิณออกมา
ได้แค่การบริการอย่างเดียว และ เรื่อง ภาษาการเข้าหาลุกค้า
ส่วนเรื่องปฏิบัติหน้าที่การทำงานดิฉันไม่ได้เรื่อง
จรรยาบรรณของดิฉันไม่มี
ความอัธยาศัยเข้าผู้คนฉันไม่ดี
ความคิดสร้างสรรค์ของดิฉันไม่มีดีอะไร
จนเรารู้สึกว่าจากที่เคยเป็นคนเฟรนลี่ไม่เคยถือเนื้อถือตัวมาตลอดปรากฏว่าเราได้รับการประเมินมาแบบนี้ เพราะซึ่งเรารู้อยู่แล้วว่าคนที่ร้านใหม่นั้นที่เรามาอยู่เค้าไม่ชอบเรา แล้วที่เราได้แจ้งหัวหน้าอีกระดับในเรื่องปรึกษาปัญหา ปรากฏว่าไม่มีผลเค้าได้แค่แจ้งว่าดิฉันทำให้เค้าเห็นสิ ทำไม่ได้หรอ คือไม่รับฟังเหตุผลของเราเลย เค้าบอกการที่เค้าไปสืบ History ของเราเป้นเรื่องที่ดีจะตาย รู้สึกหนักใจตั้งแต่เข้ามาอยุ่ที่นี่ทำอะไรก็ผิดไปหมดแม๊แต่เฟรนลี่ แม๊แต่เรื่องเที่ยวต่างประเทศ ที่ไม่เคยซื้อทัวไปเที่ยว แม๊เเต่เรื่องพ่อกับแม่ทำงาน คนรอบข้าง พี่สาวที่เป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน ก็โดนซักถามเกี่ยวกับตัวดิฉันมาตลอดปรากฏว่า ดิฉันโดนจับผิด
ผลการประเมิณดิฉัน 60 วันที่ผ่าน คือ ไม่ผ่าน แต่ให้เวลาดิฉันแก้ตัวภายใน 30 วันเพราะมีเรื่องดีแค่เรื่องบริการ อย่างอื่นไม่ได้เรื่อง ซึ่งเราไม่ได้เรื่องขนาดนั้นเลยหรอค่ะ ที่ผ่านมาเราทำงานขายมาตลอด BA PC Talesale Call center มา เราได้รับคำชมเกี่ยวกับการอัธยาศัยดีมาตลอด และทุกคนคุยกะเราดีตลอด แม๊แต่ปัจจุบัน ร้านหนังสือตามสาขาอื่นๆก็คุยกับเราดีมาตลอดที่พนักงานเหมือนกัน พอเจองี้ คือเครียดจนขั้นคิดว่า ท่าวันนึงเราไม่อยู่ที่นั่นเค้าคงจะมีความสุขมากกว่า จากที่เค้าอยู่กัน 5 คน ค่าคอมคนละ เกือบ 1 หมื่นบาท จะได้ไม่ต้องมาแบ่งหารกันกับเราน่าจะดีกว่า ทุกคนมีวิธีแนวทางยังไงบ้าง เพราะบางทีรู้สึกไม่ยุติธรรมเลย แม๊แต่น้อยไหนจะเรื่องใน Facebook ของที่เราชอบโพสเกี่ยวกับเวลาหยุด หรือ ว่างมักจะไปพักผ่อนซื้ออะไรกิน เจออะไรก็จะโพสลงเพราะมันเป็นความสุขที่เราภูมิใจ ไม่ว่าจะฟังเพลง ซื้อขนม 5 บาทสิบบาท ปรากฏว่าโดนยุ่งไปหมดจนคิดไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้หรือหนีออกไปอยู่ต่างประเทศ เพราะเคยอยู่ต่างประเทศมาเป็นเดือน สังคมการอยู่ร่วมกันรู้สึกเค้าดีกว่าเราอะไรหลายๆอย่าง แต่ก็มีด้อยบางจุด จนตอนนี้เครียดมากเลยค่ะ