อยู่บ้านแต่รู้สึกอยากกลับบ้าน

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

เราเหนื่อยกับการที่โดนทักว่าหน้◌าสิวทำไมหน้ามีแต่สิวพออธิบายไปเขาก็ไม่เชื่อ เราโดนทักแบบนี้จนมันเริ่มไม่โอเคแล้วค่ะโดนบ่อยจนกลับมองตัวเองหน้ากระจกแล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมหน้ามีแต่สิวแบบนี้ เราพยายามหาคร

คือว่าตอนเรานั่งรถโดยสาร ไม่รู้ว่าคนอื่นมองว่าแปลกไหมแต่จะมีคนประเภทหนึ่งที่ชอบชวนคนแปลกหน้าคุยและพวกเข้าเรื่องเครียดตัวเองพูดไม่หยุด และพูดซ้ำไปมา ปกติเวลาไปไหนจะพกหูฟังไปด้วยเพราะรำคาญคนประเภทนี้มาก

อติ เราจั่วหัวมาแบบนี้คิดว่าแปลกมั้ย เราอายุ 25 ทำงานโรงงาน รายได้พอใช้จ่ายสำหรับคนเดียวไม่มีลูกไม่มีครอบครัว เราเป็นโรคไตต้องได้รับการฟอกเพื่อรักษาแม้เราอยากให้เรากลับไปใช้ชีวตอยู่ที่บ้าน บ้านเราเป็น

คือวันนั้นหนูเรียนอยู่แล้วจะไปเรียนคาบต่อไปแล้วหนูเก็บหนังสือสมุดอยู่หนูเห็นเพื่อนเดินมาแล้วหนูชาร์จแบตไว้หนูเลยบอกว่าฝากถอดโทรศัพท์ได้มั้ยเราเก็บของอยู่หลังจากนั้นเพื่อนถอดให้แต่เพื่อนถอดมือเดียวเพรา

สามีฉัน ป่วยเป็นซึมเศร้า สร้างความเครียดให้ฉันอยู่เสมอ …สามีชอบออกไปหาเพื่อน ก่อนแต่งงานมีข้อตกลงกับครอบครัวไว้ว่า.. “หยุดเที่ยวหาเพื่อน กินเหล้าได้พอประมาณ และเลิกเจ้าชู้” ตอนนี้ฉั

​​​ สวัสดีค่ะ เราค่อนข้างมีปัญหาทางด้านครอบครัว และคนรอบตัวในชีวิต เราเข้าใจและรู้ตัวเองดีว่าเราไม่ปกติ แต่พยายามขัดเกลาจิตใจให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้มาทั้งชีวิต แต่พอผ่านมาถึงช่วงวัยกลางคนที่เราต้องรับผิด

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา คืออยากบ่น ว่า การมีเเฟน มันยากจริงๆครับ คือ จะเขียนเป็นข้อๆน่ะครับ หน้าตา ผม คนตั้งกระทู้ ตี๋ ขาว สูง 178-180 1. ไม่ใช่ว่า ไม่เคยทักคุยกับใครน่ะครับ ทักเเล้ว เเต่จะ เจอ วลี ท