อยู่บ้านแต่รู้สึกอยากกลับบ้าน

คือเราโดนทิ้ง เขาไปมีคนใหม่ ช่วงแรกๆ เราร้องไห้หนักมาก แต่เริ่มทำใจได้แล้วค่ะ ถึงมันจะยังเจ็บมาก วันๆ อาจมีนึกถึงบ้าง ผ่านที่ที่เคยไปด้วยกัน อยู่ในห้องที่เคยอยู่ด้วยกัน มันก็ต้องนึกถึงอยู่แล้ว แต่สิ่ง

คือว่าตอนเรานั่งรถโดยสาร ไม่รู้ว่าคนอื่นมองว่าแปลกไหมแต่จะมีคนประเภทหนึ่งที่ชอบชวนคนแปลกหน้าคุยและพวกเข้าเรื่องเครียดตัวเองพูดไม่หยุด และพูดซ้ำไปมา ปกติเวลาไปไหนจะพกหูฟังไปด้วยเพราะรำคาญคนประเภทนี้มาก

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

เราเหนื่อยกับการที่โดนทักว่าหน้◌าสิวทำไมหน้ามีแต่สิวพออธิบายไปเขาก็ไม่เชื่อ เราโดนทักแบบนี้จนมันเริ่มไม่โอเคแล้วค่ะโดนบ่อยจนกลับมองตัวเองหน้ากระจกแล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมหน้ามีแต่สิวแบบนี้ เราพยายามหาคร

คือวันนั้นหนูเรียนอยู่แล้วจะไปเรียนคาบต่อไปแล้วหนูเก็บหนังสือสมุดอยู่หนูเห็นเพื่อนเดินมาแล้วหนูชาร์จแบตไว้หนูเลยบอกว่าฝากถอดโทรศัพท์ได้มั้ยเราเก็บของอยู่หลังจากนั้นเพื่อนถอดให้แต่เพื่อนถอดมือเดียวเพรา

เรากับแฟนนอยู่คนละจังหวัดค่ะ เดือน1เจอกัน2-3อาทิตบ้าง คือเรื่องมีอยู่ว่า เราขอแฟนดูทรส เช็คทั่วไปก็ไม่เจออะไร แต่ขออนุญาตเค้าดูตลอด แล้วเห็นแฟนโหลดทวิต เขาก็บอกว่าเอาไว้ดูหนังโป๊ เราก็ไม่ได้คิดอะไรเพร

สวัสดีครับ ผมอายุ 35 ปี รู้สึกตัวเองล้มเหลวในชีวิตมากๆครับ เห็นเพื่อนรุ่นเดียวกันมีครอบครัว มีลูก มีบ้าน มีรถ ครบหมดแล้วแต่ผมยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลยสักอย่างครับ มีแค่เงินเก็บ 70,000 บาท แต่ไม่มี

ช่วงหลังๆ มานี้ เราชอบถามตัวเองบ่อยมากว่า จริงๆ แล้วเรากำลังเดินไปทางไหนกันแน่ ตอนเด็กเคยตอบได้ง่ายนะว่าอยากเป็นอะไร อยากทำอะไร มันดูชัดไปหมด แต่พอโตขึ้นมา คำตอบพวกนั้นมันค่อยๆ หายไปแบบไม่รู้ตัว กลายเ

ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไหม แต่เรารู้สึกว่าบางวันชีวิตมันก็เล่นใหญ่เกินไปกับเรื่องเล็กๆ อย่างวันนี้คือหิวข้าวมาก แบบหิวจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว เลยตั้งใจว่าจะออกไปหาอะไรกินง่ายๆ จบๆ ไป เริ่มจากเดินออกจากบ้าน