คือตอนนี้เราง้อเขามา 3 สัปดาห์แล้วค่ะ
สาเหตุที่เลิกกันคือเขาบอกเราว่าเขาเหนื่อย เขาไม่อยากหึงเราอีกแล้วค่ะ เขาไม่อยากรู้สึกแบบเดิม ไม่อยากวนลูปเดิม แต่เขาบอกนะคะว่าเขาไม่ได้เลิกรักเรา
ตลอด 3 สัปดาห์ที่ผ่านมาเราคิดว่าเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วค่ะเพราะว่า
1.เราได้คอลคุยกันนานๆ2ครั้ง (เป็นครั้งแรกเลยที่ได้คอล ก่อนหน้านี้ไม่เคยมาก่อน)
2.เขาใส่ริสต์แบนด์คู่ที่เราเคยให้ช่วงที่เขาสอบแข่งค่ะ
3.เราชวนเขาดูหนัง เขาบอกว่าคงไปไม่ได้ค่ะ (อันนี้เข้าใจเพระาว่าเขาเรียนหนักมาๆช่วงนี้) เลยนัดกันไว้ว่าเปิดเทอมจะไปดูหนังกัน เขาก็โอเคค่ะ
เราเลยคิดว่าเขายอมคืนดีแล้ว เพราะความสัมพันธ์มันดีกว่าตอนคบขึ้นเยอะมากๆเลยค่ะ

        แต่เมื่อวันก่อนเป็นวันครบรอบวันที่คบกันค่ะ เราเลยทักเขาไปว่าครบรอบแล้ววว กว่าเขาจะอ่านข้อความก็เกือบ2ชม.ค่ะ แล้วก็อ่านไม่ตอบ
หลังจากนั้นส่งอะไรไปก็ไม่อ่านค่ะ จนเราบอกว่า ฝันดี เขาถึงจะส่ง บายย กลับมาค่ะ พอเราเห้นเขาตอบเราเลยรีบตอบกลับไปค่ะ แต่เขาไม่อ่านเลยทั้งๆที่เล่นเฟสอยู่
หลังจากเขาออฟไลน์นอนไป เราเลยส่งข้อควาไปหาเขาเยอะมากค่ะ

"ความหึงหวงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วในชีวิตคู่ ไม่ว่าอนาคตแฟนนายจะเป็นใคร นายก็จะต้องรู้สึกหึงหวงอยู่ดี
และการเลิกกันไม่ได้ทำให้รู้สึกหึงหวงน้อยลง เพราะตราบใดที่ยังรักอยู่ ก้จะรู้สึกหึงหวงอยู่ดีไม่ว่าอยู่ในสถานะไหน สำหรับเรามันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะเราไม่มีสิทธิ์ไปห้ามแก"

"เราอยากให้เราทั้งคู่ลองพยายามด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง อย่างน้อยจะได้รู้ว่ามาสุดทางจริงๆ อย่างน้อยในอนาคตเมื่อมองย้อนกลับมาจะได้ไม่รู้สึกเสียใจว่า
ครั้งนึงเรามีโอกาสได้อยู่ด้วยกันนะ แต่เรากลับไปปล่อยโอกาสนั้นไปเพระาเราพยายามไม่มากพอ"

"ที่พิมพ์มาทั้งหมดนี่ไม่ใช่ไรนะ แค่นอยด์ๆนิดหน่อย วันครบรอบทั้งที่ แต่ก็ไม่ได้จะหยุดวิ่งไล่ตามแกนะ55"

วันถัดมาเขาออนไลน์แต่ก็ยังไม่อ่านค่ะ กว่าจะอ่านอีกทีก็ตอนเย็นๆ แต่ก็อ่านไม่ตอบค่ะ
ทั้งๆที่ก่อนหน้านี่ก็ดีมาตลอด TT
เราวิ่งตามเขาโดยมีความหวังเป็นแรงขับเคลื่อนค่ะ อย่างน้อยในอนาคตเราจะได้ไม่รุ้สึกเสียใจ แต่วันครบรอบที่ผ่านมาเรารุ้สึกหมวดหวังจริงๆค่ะ
เรารู้สึกไม่มีความหวังเหลืออยู่เลย ไม่มีแรงแม้แต่จะวิ่งตาม
เมื่อวานซืนเราเลยตัดสินใจพิมพ์ไปว่า "เราไปแล้วนะ เราพักแล้วนะ ขอให้ถึงฝั่งฝันที่แกหวังไว้ ฝันดีล่วงหน้านะ"
แต่เหมือนเขาจะเข้าใจผิดค่ะ คิดว่าเราเลิกเล่นมือถือ555(เพราะข้อความก่อนหน้าเราเพิ่งจะพิมพ์ไปว่าเราไม่เลิกวิ่งไล่ตาม)

เมื่อวานเราให้เพื่อนเราลองไปแอบๆถามดูค่ะว่า ทำไมไม่ใส่ริสต์แบนด์ กับ คืนดีกับเรายัง
แฟนเราตอบว่า ไม่ค่อยดี ส่วนริสต์แบนด์จะใส่แค่ช่วงสอบ จะได้ขลังๆ มีกำลังใจ
เราเลยเข้าใจชัดจริๆเลยค่ะว่าเขาไม่เข้าใจว่าเราหยุดไล่ตามแล้ว

เมื่อวานเราคิดหนักมากค่ะว่าเราควรพิมพ์ชัดๆไปว่าเราหยุดไล่ตามแล้ว หรือควรทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกฝันดีเหมือนเดิม
อีกเรื่องที่เรากังวลคือ ถ้าเราบอกว่าเราหยุดวิ่งไล่ตามแล้วตอนนี้อ่ะค่ะ เรากลัวเขาเครียด ยิ่งตอนนี้เขาเรียนหนักมากๆ อีกไม่นานก็จะสอบแล้วค่ะ เรากลัวเขาไม่มีสมาธิ

สุดท้ายเราเลยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกฝันดีไปเหมือนเดิม บอกกับตัวเองว่าทนๆไปก่อนละกันอีกเดือนนึง
หลังจากที่เขาเสร็จสิ้นธุระของเขาแล้ว เราจะเคลียร์กับเขาตรงๆต่อหน้า ว่าคิดดีแล้วใช่มั้ย มั่นใจใช่มั้ยว่าถ้าเลิกกันแล้วแกจะหึงน้อยลง
อนาคตมองหลับมาจะไม่เสียใจใช่มั้ย? ถ้าเขาเลือกแบบนั้นเราก็จะยอมหยุดค่ะ เพราะถึงวันนั้นแสดงว่าเราวิ่งไล่ตามเขามา2เดือนแล้วค่ะ

แต่ก็ยังไม่มั่นใจในตัวเองเลย ไม่กล้าหยุดวิ่งไล่ตาม กลัวว่าทุกอย่างมันจะจบจริงๆTT
รู้สึกว่าเหมือนจะหมดหวังแต่ก็มีความหวังอันริบหรี่(เขายังรักเราอยู่+ใส่ริสต์แบนด์)
เราควรจะง้อเขาไงดีค่ะ สับสนไปหมดแล้ว ท้อแท้มากๆ หรือจริงๆเขามีเหตุผลอื่นมากกว่าทนการทนหึงเราไม่ไหวใช่มั้ยคะ TT