เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนเก่าเราเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ถึงจะมาเป็นแฟนกัน แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปเราเริ่มแอบชอบเพื่อนตัวเอง จนความรู้สึกมันมากขึ้นเรื่อยๆ พอเพื่อนมีแฟนหรือชอบใครก็จะมาปรึกษาเรา เราเจ็บมาก จนวันนึงเราเรียนจบมัธยมจึงตัดสินใจบอกชอบเพื่อนสนิทไป กลัวมากกลัวว่าถ้าเพื่อนไม่ชอบเรากลับเราจะเสียเพื่อนทันที แต่กลับไม่เขาก็แอบชอบเรา จนเราเริ่มคุยกันมากขึ้นจนตัดสิ้นใจเปลี่ยนสถานะ เป็นแฟน แต่พอคบไปเรื่อยๆ ด้วยระยะทางที่ห่างกันเวลาไม่ตรงกันทำให้เราต้องเลิกกัน แต่เราสัญญากันไว้ว่าถ้าเราเกิดเลิกกันไม่ว่าด้วยสาเหตุอะไรเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกัน จนสุดท้ายเราตัดสินใจเลิกกันแล้วกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ตอนนี้ก็เลิกกันไป 5 ปีแล้ว ก็มิต่อกันเรื่อยๆ (แต่ความสัมพันธ์ไม่เหมือนเดิม เราสองคนต่างยังรักกันถึงกลับมาเป็นเพื่อนกันก็ไม่เคยทำได้อย่างที่ปากพูดเลยหรือสัญญาไว้เลย) สุดท้ายเราต่างคนต่างมีคนใหม่ เรา 2 คนมีอะไรที่เหมือนกันคือเวลาที่แย่จะนึกถึงกัน เราสองคนต่างรู้เรื่องราวของแต่ละคนขั้นที่รู้เกือบทุกเรื่อง จนวันนึงเขาโกรธที่เราลงรูปคู่กับแฟนใหม่เรา แล้วเขาก็หายไปบล็อคเราทุกทางจนเราเริ่มรู้สึกโอเคกับความรู้สึกที่ไม่มีเขา แต่เมื่อไม่นานเขาทักเรากลับมาถามคำถามเดิมๆคุณรักผมไหม... พูดเรื่องเดิมๆสุดท้ายความรู้สึกเดิมๆก็กลับมาแต่ทำได้แค่รู้สึก เขากลับมาครั้งนี้ เขาบอกเขาคบคนนี้ รักคนนั้นเรารู้สึกเฉยมากเพราะตลอดเวลาที่เราเลิกกันจนกลับมาอยู่ในฐานะเพื่อนเขาปรึกษาเราตลอดคนนี้โอเคไหม น่ารักไหม  จนคุยไปได้เรื่อยๆเขาบอกว่าตอนนี้ผมคุยกับคนนี้อยู่น่ะ ผมแค่อยากบอกให้คุณรู้ คุณโอเคไหม ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรพอเขาบอกผมคุยกับคนนี้ ซึ่งคนที่เขาคุยนั้นคือเพื่อนสนิทเรา เป็นคนที่รู้เรื่องเรากับแฟนเก่าเรามาตลอด ซึ่งเพื่อนสนิทเราก็คือเพื่อนของเขาเหมือนกัน ความรู้สึกตอนนั้นมันอึดอัด แน่นจนพูดไม่ออก น้ำตาก็เริ่มไหลจนความรู้สึกลึกๆมันบอกว่าเจ็บมาก เจ็บจนไม่รู้จะอธิบายยังไง  ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ทุกอย่างมันตันไปหมด เราควรเริ่มต้นกับเรื่องนี้ยังไงดี?