รู้จักน้องคนนึง อายุน้อยกว่าเรา 3 ปี
น้องเขาเป็นคนต่างจังหวัดมาเรียนที่กรุงเทพ ส่วนเราเป็นคนกรุงเทพอยู่แล้ว
เคยเล่าให้เขาฟังว่า ตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยได้เจอกันรู้สึกอะไรคิดยังไงบ้าง แต่ยังไม่เคยบอกชอบหรือรักเลย
เหตุผลที่ยังไม่ได้บอก คือ ไม่มั่นใจ... ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร
ใช้เวลามาก็จะ 10 เดือนแล้ว ถามตัวเองมาตลอดว่ารู้สึกยังไงกับเขากันแน่ รู้สึกกับเขาจริงๆแค่ไหน หรือแค่รู้สึกชั่วคราว
10 เดือนนี้ก็มีคนเข้ามาหลายคน แต่ก็ไม่มีใครทำให้เขาออกไปจากใจเราได้เลย
ตอนนี้เราเริ่มคิดแล้วว่า หรือเราจะรู้สึกกับเขาจริงๆ ถ้ารู้สึกแบบนี้เราต้องบอกเขาไหม?
ต้องขอบอกก่อนว่าเราเคยได้คุยกัน แต่ไม่นานนะ หลังจากที่เลิกคุยกันไป เราก็มีทักไปหาบ้างนานๆที เดือนละครั้ง หรือ 2 เดือนครั้ง จนเวลาผ่านมาจะ 10 เดือน
ตอนนี้งงมาก ก็ไม่ได้คุยกันนาน ไม่ได้มีความทรงจำอะไรกันมากมาย แต่ทำไมยังไม่ออกไปจากใจสักทีว้า?
แต่ระยะเวลาจะ 10 เดือนนี้ เราเอาเขาเป็นแรงบันดาลใจนะ เวลาเหนื่อยๆท้อๆอะไรในชีวิต ถึงจะทักไป ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ตอบช้าบ้างไม่เป็นไร อย่างน้อยมันได้หายคิดถึง
เรามีความสุขมากที่ได้พัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ คิดเสมอว่าสักวันถ้าเราได้มีโอกาสคบกับเขา เราจะดูแลเขาให้ดีที่สุด
ที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ ทั้งตัวเราเองและครอบครัว เรายังทำให้สบายไม่ได้เลย
กับอีกคนหนึ่งที่เราอยากจะรับเข้ามาในชีวิต เราจะดูแลเขาให้ดีได้อย่างไร
ไม่รู้ว่าความรู้สึกต่างๆเหล่านี้คืออะไร และเราต้องบอกให้เขารู้ไหม
แต่อย่างน้อยๆ อยากจะขอบคุณ...
ที่ทำให้รู้ว่า "การที่เราได้มีความรู้สึกให้กับใครสักคนแบบที่คาดหวังน้อยที่สุด
มันทำให้นิยามความรักเปลี่ยนไป แบบที่สุขน้อยๆ แต่รวมๆแล้วมันมากกว่าที่เคย"
ขอบคุณ... ที่ทำให้รู้ว่า "การที่อยากจะดูแลใครสักคน นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกรัก"
นิยามความรักใหม่ สุขน้อยๆ แต่มากกว่าที่เคย
น้องเขาเป็นคนต่างจังหวัดมาเรียนที่กรุงเทพ ส่วนเราเป็นคนกรุงเทพอยู่แล้ว
เคยเล่าให้เขาฟังว่า ตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยได้เจอกันรู้สึกอะไรคิดยังไงบ้าง แต่ยังไม่เคยบอกชอบหรือรักเลย
เหตุผลที่ยังไม่ได้บอก คือ ไม่มั่นใจ... ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร
ใช้เวลามาก็จะ 10 เดือนแล้ว ถามตัวเองมาตลอดว่ารู้สึกยังไงกับเขากันแน่ รู้สึกกับเขาจริงๆแค่ไหน หรือแค่รู้สึกชั่วคราว
10 เดือนนี้ก็มีคนเข้ามาหลายคน แต่ก็ไม่มีใครทำให้เขาออกไปจากใจเราได้เลย
ตอนนี้เราเริ่มคิดแล้วว่า หรือเราจะรู้สึกกับเขาจริงๆ ถ้ารู้สึกแบบนี้เราต้องบอกเขาไหม?
ต้องขอบอกก่อนว่าเราเคยได้คุยกัน แต่ไม่นานนะ หลังจากที่เลิกคุยกันไป เราก็มีทักไปหาบ้างนานๆที เดือนละครั้ง หรือ 2 เดือนครั้ง จนเวลาผ่านมาจะ 10 เดือน
ตอนนี้งงมาก ก็ไม่ได้คุยกันนาน ไม่ได้มีความทรงจำอะไรกันมากมาย แต่ทำไมยังไม่ออกไปจากใจสักทีว้า?
แต่ระยะเวลาจะ 10 เดือนนี้ เราเอาเขาเป็นแรงบันดาลใจนะ เวลาเหนื่อยๆท้อๆอะไรในชีวิต ถึงจะทักไป ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ตอบช้าบ้างไม่เป็นไร อย่างน้อยมันได้หายคิดถึง
เรามีความสุขมากที่ได้พัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ คิดเสมอว่าสักวันถ้าเราได้มีโอกาสคบกับเขา เราจะดูแลเขาให้ดีที่สุด
ที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ ทั้งตัวเราเองและครอบครัว เรายังทำให้สบายไม่ได้เลย
กับอีกคนหนึ่งที่เราอยากจะรับเข้ามาในชีวิต เราจะดูแลเขาให้ดีได้อย่างไร
ไม่รู้ว่าความรู้สึกต่างๆเหล่านี้คืออะไร และเราต้องบอกให้เขารู้ไหม
แต่อย่างน้อยๆ อยากจะขอบคุณ...
ที่ทำให้รู้ว่า "การที่เราได้มีความรู้สึกให้กับใครสักคนแบบที่คาดหวังน้อยที่สุด
มันทำให้นิยามความรักเปลี่ยนไป แบบที่สุขน้อยๆ แต่รวมๆแล้วมันมากกว่าที่เคย"
ขอบคุณ... ที่ทำให้รู้ว่า "การที่อยากจะดูแลใครสักคน นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกรัก"